Η Άννα Σωτρίνη με ποιήματα στο άδειο μπουκάλι

8.02.2018

Άννα Σωτρίνη
Κέδρος
ISBN: 978-960-04-4759-0

Η Άννα Σωτρίνη είναι ένας μάχιμος άνθρωπος των γραμμάτων με βιβλία παιδικά και πεζά και ποιητικές δημοσιεύσεις. Έτσι η πρώτη της προσωπική ποιητική συλλογή, «ταξιδευτές σε δύο ευθείες» (κέδρος, 2016) δεν ξαφνιάζει ούτε με το αποκρυσταλλωμένη ύφος ούτε με το στοχαστικό της εύρος.

Στίχοι θρυμματισμένοι που δομούνται σε μία μικροπερίοδη εκφραστική (παγανισμός, η στιγμή στην αιωνιότητα, παγίδες, ξέφωτο) με συχνές τέλειες διαμορφώνουν ένα ύφος "απότομο" που εντείνει το συναισθηματικό βάρος. Την ίδια στιγμή συμβάλλει στον έλεγχο του στιχουργικό ρυθμού και της συναισθηματικής έντασης, χάρη στις συχνές παύσεις (ιμαμπαρι, οι θεραπείες της Frida, καλοκαίρι).

Οι επαναλήψεις (η αμαρτία της απουσίας, παγίδες, ιμαμπάρι, Παρθενόπη, άνοιξη στον χειμώνα, memorial 2015) μέσα στα στιχουργικά σπαράγματα συμβάλλουν όχι μόνο στη ρυθμική και προσδίδουν έμφαση ενισχύοντας το συναισθηματικό βάρος των επιλεγμένων όρων.

Αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο όμως είναι η "φιλοσοφική" προσέγγιση. Μα το ενδιαφέρον της στοχαστικής διερεύνησης της ζωής λανθάνει στη θεατρικότητα της έκφρασής της που συγκροτείται στη συχνή χρήση του β' ενικού (Βαβέλ, λάθε βιώσας, αντίδωρο, άνοιξη στον χειμώνα, santa, για εμένα, αναπνέοντας, μήνυμα σε μπουκάλι) και του πρωτοπρόσωπου μονολογικού υποκριτή (η αμαρτία της απουσίας, το φθινόπωρο του θαμώνος, ονειρεύομαι τη χώρα μου, άνοιξη στο χειμώνα, καλοκαίρι, αεί ή του εκλιπόντος άλφα). Τη σκηνική διάσταση της ποιητικής της ενισχύουν και οι ρητορικές ερωτήσεις (απώλειες ενός άυλου πολέμου, αναπνέοντας, η στιγμή στην αιωνιότητα, αεί ή του εκλιπόντος άλφα). Και η θεατρικότητα τούτη ενταγμένη σε ένα μείγμα μεταφορικού λόγου και αφηγηματικής γραφής ξαφνιάζει με τον συναισθηματικό της βάθος.

Η ίδια η εικαστική της Σωτρίνη οικοδομείται ακριβώς πάνω στον με τον μετωνυμικό της λόγο (οι θεραπείες της Frida, η στιγμή στην αιωνιότητα, καλοκαίρι, αεί ή του εκλιπόντος άλφα, Παρθενόπη, ονειρεύομαι τη χώρα μου, ανυπεράσπιστος αυτόχειρ). Ένα αίσθημα ασφυξίας πνίγει το ποιητικό "εγώ" που μόνο του παρασέρνεται και παλεύει κόντρα στο ρεύμα της μοναξιάς. Και τούτη η ασφυξία αισθητοποιείται με χρωματικές αντιθέσεις (αντίδωρο, santa, το φθινόπωρο του θαμώνος, για εμένα, παγανισμός) μέσα στη σκουρόχρωμη διάθεση και με λυρικές ανάσες (για εμένα, παγίδες, η αμαρτία της απουσίας).

Το λιγοστό φως στο σκοτάδι (Παρθενόπη, ονειρεύομαι τη χώρα μου, ταξιδευτές σε δύο ευθείες, παγίδες) και η λάμψη (λάθε βιώσας) αφήνει μία ελπίδα, όταν το οξυγόνο (αναπνέοντας, παγίδες) χάνεται από τις μεταλλάξεις των ανθρώπων τα αποτυπώματα της παρουσίας τους (ξέφωτο, η στιγμή στην αιωνιότητα) με τον τυφλό προσανατολισμό τους (Βαβέλ, η στιγμή στην αιωνιότητα, memorial 2015).

Η Σωτρίνη δε λησμονεί ότι η ποίηση πρέπει και να τέρπει. Άλλωστε, δεν είναι λίγες οι συνθέσεις που αναφέρονται στην ποίηση και τους ποιητές (ξέφωτο παγίδες, οι θεραπείες της Frida, Παρθενόπη, ιμαμπάρι). Να ταξιδεύει τον ακροατή/αναγνώστη στον ωκεανό των συναισθημάτων και των αισθήσεων μεταφέροντας σε ένα μπουκάλι αδειανό τις αγωνίες της δημιουργού. Και τούτα η στιχουργική της τα επιτυγχάνει σαγηνεύοντας το κοινό με τη σύμμειξη της "κοφτής" έκφρασης με τον αλληγορικό λόγο και την ιδιαίτερη εικαστική της.

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η ελληνική τραγωδία, του Κωνσταντίνου Τσουκαλά

Η ελληνική τραγωδία, του Κωνσταντίνου Τσουκαλά

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Οι δικτατορίες δεν πέφτουν από τον ουρανό. Αν η 21η Απριλίου 1967 αιφνιδίασε τη διεθνή κοινή γνώμη, η εγκαθίδρυση μιας στρατιωτικής δικτατορίας, για τον ελληνικό λαό, ήταν από καιρό ένα γεγονός ευεξήγητο και μάλιστα ενδεχόμενο." Έτσι...

Οι κούκλες του μουσείου, της Γλυκερίας Γκρέκου

Οι κούκλες του μουσείου, της Γλυκερίας Γκρέκου

Ένα κοριτσάκι καταφέρνει να σωθεί με την οικογένειά της και με την αγαπημένη της κούκλα από τα δεινά του πολέμου που ξέσπασε στη χώρα της. Το πρώτο βράδυ που έφτασαν στην Αθήνα κοιμήθηκαν δίπλα σ’ ένα μουσείο Παιδικής Κούκλας κι έτσι η Φατίμα ζει μια αξέχαστη εμπειρία...

Kitsune, της Βάλιας Καραμάνου

Kitsune, της Βάλιας Καραμάνου

Ένα προάστιο στα βόρεια της Αθήνας με κατοίκους γεμάτους μυστικά και φιλοδοξίες, ανώτερης και μεσαίας τάξης. Παράνομες σχέσεις, βία, αδιαφορία και ξαφνικά ένα άγριο ζώο αρχίζει να κυκλοφορεί ανάμεσά τους ξεσκίζοντας και σκοτώνοντας. Τι είναι το kitsune και πώς...

Ωρολογοποιός, του Άκη Καπέτα

Ωρολογοποιός, του Άκη Καπέτα

Ο συγγραφέας μάς ταξιδεύει από τη Βαρκελώνη των τελών του 18ου αιώνα στο σήμερα μέσα από τρεις ιστορίες που συγκροτούν ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα. Ένας άντρας και δύο γυναίκες θα αφηγηθούν τις δικές τους περιπέτειες και θα δεθούν μ’ έναν πρωτότυπο τρόπο. Βαρκελώνη,...

Στάκα καρδιά μου, της Νέλλης Σπαθάρη

Στάκα καρδιά μου, της Νέλλης Σπαθάρη

Μια φοιτήτρια της Φιλοσοφικής φτάνει στην Ύδρα του 1970 για να κάνει μια έρευνα για το μάθημα της Λαογραφίας. Επέστρεψε στον τόπο των καλοκαιρινών της διακοπών και η εργασία της θα της θυμίσει όμορφες στιγμές ενώ θα της δώσει το κίνητρο να ενταχθεί στον κλειστό...

Διαβάστε κι αυτά

Στάκα καρδιά μου, της Νέλλης Σπαθάρη

Στάκα καρδιά μου, της Νέλλης Σπαθάρη

Μια φοιτήτρια της Φιλοσοφικής φτάνει στην Ύδρα του 1970 για να κάνει μια έρευνα για το μάθημα της Λαογραφίας. Επέστρεψε στον τόπο των καλοκαιρινών της διακοπών και η εργασία της θα της θυμίσει όμορφες στιγμές ενώ θα της δώσει το κίνητρο να ενταχθεί στον κλειστό...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου