Select Page

Η Έλλη Μαζωνάκη συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Η Έλλη Μαζωνάκη συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Το δεύτερό της έργο είναι ένα ταξίδι στον χρόνο, σε ένα νησί και μια εποχή, που όλοι αγαπάμε. Πώς μπορεί ένα φυσικό φαινόμενο να τα αλλάξει;

 

Σας επέλεξε η γραφή ή την επιλέξατε; Με τι κόστος;
Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Το να γεμίσεις μια κόλλα λευκό χαρτί ή την οθόνη του υπολογιστή με τις σκέψεις και τις ιστορίες σου έρχεται τόσο φυσικά και αβίαστα που δεν προλαβαίνεις να συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει. Σε επιλέγει αρχικά αυτή και μετά εσύ. Προσωπικά, πιστεύω ότι δεν υπάρχει κόστος σε αυτό. Κάποιοι θα μιλήσουν για απομόνωση, για ώρες που αφιέρωσαν σε αυτό… για μένα είναι απλά χαρά, είναι κάτι δημιουργικό που με γεμίζει.

Τι σημαίνει «γράφω» για σας;
Γράφω σημαίνει θέλω εκείνη τη στιγμή να καθίσω μπροστά στον υπολογιστή και να αρχίσω να γεμίζω τη σελίδα. Δεν έχω πρόγραμμα, δεν λέω θα γράψω το απόγευμα, θα γράψω αύριο. Γράφω όταν νιώθω ότι έχω πράγματα που πρέπει να ειπωθούν, όταν αισθανθώ ότι οι ήρωές μου πρέπει να προχωρήσουν παρακάτω τη ζωή τους. Επίσης “γράφω” σημαίνει αφήνω τους ήρωες να με οδηγήσουν. Αυτοί κάνουν κουμάντο, είναι ζωντανοί, έχουν προσωπικότητα. Έχω το βασικό πλάνο για την ιστορία αλλά τους σέβομαι σαν να υπάρχουν πραγματικά, σαν να έχουν τη δική τους ζωή και θέλουν να τη ζήσουν όπως αυτοί επιλέγουν.

Πιστεύετε ότι κάποιος γεννιέται ή γίνεται συγγραφέας;
Κάποιος γεννιέται ή γίνεται ζωγράφος, στιχουργός, γλύπτης; Είναι ερώτημα που δεν έχει απαντηθεί. Για μένα είναι κάτι που το κουβαλάς από τη μέρα που γεννιέσαι. Μικρό παιδάκι παρατηρείς τον κόσμο γύρω σου και μπορείς εύκολα να σκαρώσεις μια μικρή ιστορία. Αργότερα μεγαλώνεις και ξέρεις ότι μπορείς να φτιάξεις μια μεγαλύτερη, άσχετα αν αποφασίσεις να το κάνεις ή όχι. Και σίγουρα την ικανότητα αυτή μπορείς να τη βελτιώσεις. Η αυτοβελτίωση είναι το ζητούμενο. Ενθουσιάζομαι όταν μου λένε για το νέο μου βιβλίο ότι τους άρεσε περισσότερο από το προηγούμενο.

Μιλήστε μας για το βιβλίο σας.
«Το καλοκαίρι που σταμάτησε ο χρόνος» διαπραγματεύεται την αγάπη, όχι μόνο στην ερωτική της μορφή. Στο βιβλίο δοκιμάζεται η αγάπη των γονιών στο παιδί τους και το αντίστροφο, η αδερφική αγάπη, η φιλική. Οι ήρωες αγαπούν χωρίς να αφήνουν τον άλλο ελεύθερο. Η αγάπη δεσμεύεται με μυστικά, με λόγια κρυφά, με ιστορίες που έμειναν χρόνια θαμμένες, με γεγονότα που ποτέ δε βρήκαν τον δρόμο προς το φως. Κάθε σελίδα διαποτίζεται από την ανικανοποίητη αγάπη, εκείνη που θα ήθελες να μην την ένιωθες προς τον άλλο μα δε μπορείς και να την εγκαταλείψεις, δε θέλεις να την αφήσεις πίσω. Κι όλα αυτά με φόντο τον ιστορικό σεισμό του 1953 που ισοπέδωσε την Κεφαλονιά και άλλαξε την ιστορία του νησιού και των κατοίκων του, αλλά και την Κεφαλονιά του σήμερα με τα μάτια όχι επισκέπτη αλλά ανθρώπου που τη ζει σε όλη της την διάσταση.

Ποιες είναι οι δυσκολίες όταν το θέμα σας σχετίζεται με πραγματικά γεγονότα;
Η μόνη μου σκέψη ήταν να μπορέσω να αποδώσω σωστά τα ιστορικά γεγονότα, χωρίς λάθη και ανακρίβειες. Έκανα σοβαρή έρευνα, με βιβλιογραφία, με προσωπικές μαρτυρίες, με μελέτη ακόμα και φωτογραφικού υλικού. Είμαι περήφανη γιατί ηλικιωμένοι άνθρωποι που έζησαν τον σεισμό μου είπαν ότι τον βίωσαν ακριβώς όπως τον περιγράφω. Και όχι μόνο το γεγονός του σεισμού έπρεπε να αποδώσω σωστά αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο της εποχής. Βέβαια, το ότι ζω στην Κεφαλονιά σχεδόν οχτώ χρόνια συνέβαλλε στο να αποδοθούν όλα αυτά με μεγαλύτερη ενάργεια.

Σαν εκπαιδευτικός πιστεύετε ότι η λογοτεχνία, σε οποιαδήποτε μορφή και αν εκφράζεται, έχει ενεργό ρόλο στη μόρφωση των παιδιών;
Εννοείται! Μέσα από τα βιβλία αρχικά μαθαίνουμε τη γλώσσα μας, εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιο, τσεκάρουμε την ορθογραφία, κατανοούμε τη σύνταξη και τη γραμματική. Αργότερα ένα βιβλίο διευρύνει τον τρόπο σκέψης, τη φαντασία, πάει τον αναγνώστη ένα βήμα πιο πέρα από την καθημερινότητα, τον βάζει αντιμέτωπο με γεγονότα και καταστάσεις πρωτόγνωρες. Αυτό στην εκπαιδευτική διαδικασία σχετίζεται με την μεταγνώση, το να μαθαίνω πώς να μαθαίνω και πώς να διαχειρίζομαι τη γνώση και σίγουρα με τη συναισθηματική νοημοσύνη, μέσα από όλα αυτά τα συναισθήματα με τα οποία έρχεται σε επαφή ένα παιδί στις σελίδες ενός βιβλίου.

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;
Πολλές φορές. Για μένα είναι αναπόφευκτο, όταν διαβάζω ένα καλό βιβλίο, να μην ταυτιστώ με την ιστορία και τους ήρωες. Στεναχωριέμαι πραγματικά γι’ αυτούς. Είναι μεγάλη η χαρά μου όταν αναγνώστες μου λένε για το «Καλοκαίρι» “σε εκείνο το σημείο έκλαψα”. Αυτό δείχνει ότι πέτυχα τον σκοπό μου, να αποδώσω συναισθηματικά μια σκηνή με ένταση.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;
Είναι μια φράση από το πρώτο μου βιβλίο, το «Κι όμως, αν με ρωτούσες». “Έστησε τις σκέψεις της σαν χάρτινα καραβάκια έτοιμα να ριχτούν στο νερό”. Γιατί οι σκέψεις, τα όνειρα πολλές φορές είναι έτσι ακριβώς. Δεν έχει καμία σημασία αν καταστραφούν, αν λιώσουν, αρκεί να πλεύσουν για μερικά λεπτά στην απεραντοσύνη της θάλασσας των επιθυμιών.

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ownbook

Καλοκαίρι 1953: Στο ήρεμο νησί της Κεφαλονιάς δυο γυναίκες κανακεύουν τα νεογέννητα μωρά τους. Η μια έχει τα πάντα έναν σύντροφο ζωής που την λατρεύει, χρήματα, φίλους. Η άλλη πασχίζει να κρατηθεί από έναν σύζυγο αδιάφορο και έναν μικρό λαχανόκηπο...
Οι μεγάλοι σεισμοί που θα ακολουθήσουν θα σημαδέψουν για πάντα τις ζωές τους και θα τις ενώσουν αιώνια με δεσμά χωρισμού, θλίψης αλλά και ελπίδας.
Καλοκαίρι 2013: Η Δάφνη, σεισμολόγος στην απαρχή της καριέρας της, φτάνει στην Κεφαλονιά κρυφά από τους δικούς της για να συμμετάσχει στο συνέδριο σεισμολογίας. Τα πρόσωπα που θα γνωρίσει εκεί θα της αποκαλύψουν το τεράστιο μυστικό της οικογένειάς της και θα αλλάξουν για πάντα τον μικρόκοσμο της ζωής της.
Από την πληγωμένη Κεφαλονιά του 1953 ως την Κεφαλονιά του σήμερα και από την Στουτγάρδη της Γερμανίας μέχρι την Αθήνα και το Ηράκλειο Κρήτης, τα μυστικά θα διαδέχονται το ένα το άλλο και οι εξελίξεις θα έρχονται απρόσμενες, ξεπερνώντας η μία την άλλη σε ένταση και ορμή.
Ένα καλοκαίρι του τότε και του σήμερα, με χρώματα και αρώματα και ήχους, που κόβεται απότομα από τα καταιγιστικά γεγονότα. Ένα καλοκαίρι γεμάτο αποκαλύψεις, που μπροστά τους κάθε χρώμα γίνεται μόνο άσπρο και μαύρο, κάθε μυρωδιά αναδύει σκόνη και ταραχή, κάθε ήχος σωπαίνει. Το καλοκαίρι που ο χρόνος σταματά να κυλά όπως πριν...

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Έλλη Μαζωνάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και κατάγεται από τη Σητεία Κρήτης. Από μικρή τη γοήτευε ο κόσμος της λογοτεχνίας, που μπλέκει αριστοτεχνικά τη σύνθεση με την αντίθεση, στοιχεία και της ζωής της: σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες και Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συνέχισε με ειδίκευση στην Αρχαιολογία και τώρα είναι φοιτήτρια του τμήματος Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Είναι παντρεμένη, έχει έναν γιο και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην Κεφαλονιά, χωρίς ποτέ να απαρνηθεί την ανάγκη της να πλάθει ενδιαφέρουσες ιστορίες, που ξυπνούν αναμνήσεις, γεννούν σκέψεις και πυροδοτούν συναισθήματα.
Το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο "Κι όμως, αν με ρωτούσες" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!