Επιλέξτε Page

Η Αθηνά Μελή σε διαρκή κίνηση

19.07.2018

Ένα ιδιαίτερο φαινόμενο που στατιστικά αναμένεται να ενισχυθεί είναι αυτό των δημιουργών της νέας διασποράς. Νέοι επιστήμονες που έφυγαν από τη χώρα και διαβιούν πλέον στο εξωτερικό εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις ή σε πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας φιλοξενίας.

Και τούτοι δεν είναι λίγοι. Αξίζει να θυμηθούμε την περίπτωση της Ευτέρπης Κωσταρέλη, του Γιώργου Λίλλη της Αναστασίας Γκίτση. Ωστόσο δεν είναι εύκολο να ενταχθούν οι ποιητές τούτοι στις λογοτεχνικές δυνάμεις της ελληνικής διασποράς, κυρίως λόγω της ιδιαίτερης σύνδεσης που διατηρούν με τον τόπο προέλευσης και των ιδιαίτερων συνθηκών που ατομικά οδήγησαν στο εξωτερικό του καθέναν από αυτούς. Βέβαια μένει στο πέρασμα του χρόνου να εξεταστούν τα ποιοτικά στοιχεία που ενδεχομένως σε κάποιο κοινό βαθμό διακρίνονται στην ποιητική τους.

Μία τέτοια πάντως περίπτωση είναι και εκείνη της Αθήνας Μελή, η οποία ζει στο εξωτερικό ακολουθώντας μία ακαδημαϊκή καριέρα. Προσφάτως εμφανιζόμενη στα ελληνικά γράμματα έχει αφήσει ήδη μία συλλογή χαϊκού και μία συλλογή κοινωνικής αγωνίας.

Η δημιουργός εκθέτει τις αγωνίες της για την κοινωνία και τον ανθρώπινο βίο. Με ήπιους τόνους και μία στοχαστική διάθεση "φωτογραφίζει" τον κοινωνικό χώρο και της υπαρξιακές αγωνίες των ανθρώπων.

Φιλοσοφεί για τον χρόνο, την κοινωνία, τον έρωτα και τη μοναξιά, για τη ζωή στην πόλη, την κρίση και την δικαιολογημένη αγανάκτηση των ανθρώπων. Οι ήπιοι τόνοι της εντείνουν το συναισθηματικό βάθος της ποιητικής της και οξύνουν τη στοχαστική διάθεση του ακροατή/αναγνώστη.

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Το πρώτο πληθυντικό και το τρίτο πρόσωπο δίνουν μία οικουμενική διάσταση στη στιχουργική της. Παρά το επιφανειακά όρο μένω εξομολογητικό ύφος, η δημιουργός ξεφεύγει από τον στείρο ατομοκεντρισμό. Ρητορικές ερωτήσεις και ένα βουβό β' ενικό πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται το πρωτοενικό υποκείμενο δημιουργούν μία συνθήκη σκηνικότητας. Ο στιχουργός της ρυθμός συχνά ισορροπεί σε απλές προτάσεις ή μετέωρα ονοματικά σύνολα σε ασύνδετο σχήμα. Επαναλήψεις και επίθετα δημιουργούν ένα βαρύ συναισθηματικό ιστό γύρω από τον οποίο οικοδομούνται οι ποιητικές ανησυχίες της.

Στην έκφραση της κυριαρχεί ο μεταφορικός λόγος. Μολονότι ενίοτε υπερβαίνει το μέτρο και οδηγεί σε μία μη λειτουργική χρήση του συνυποδηλωτικού λόγου, η εκφραστική της αποκαλύπτει μία σπάνια φροντίδα για τη γλώσσα. Η Μελή εγκαταλείπει το λιτό αφηγηματικό ύφος και με οδηγό τις μεταφορές συγκινεί, ακόμα και αν ορισμένες φορές θεωρούμε ότι προσπερνά το όριο συναισθηματικής προσλήψεις των μεταφορών. Ας μην ξεχνάμε ότι η μετωνυμία  κατέχει σημαντική θέση όσο κατέχει λειτουργικό ρόλο στον στιχουργικό αριθμό και τη συναισθηματική κλιμάκωση ακριβώς για να ενισχύσει το συναίσθημα. Με τούτα δε μειώνουν καθόλου την ποιητική ειλικρίνεια των συνθέσεων της συλλογής.

Εικόνες, άλλοτε θρυμματισμένες σαν ψηφίδες του κοινωνικού γίγνεσθαι και άλλες φορές σαν ποιητικά αφηγήματα, ξεπροβάλλουν ολοζώντανες μέσα από τη στιχουργική της, και δίνουν συνειρμικά την ευκαιρία στη δημιουργό να στοχαστεί.

 

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας που κυβέρνησε το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα μετά την Επανάσταση του 1821; Ποια ήταν η σχέση του με την Ελβετία πριν έρθει στην Ελλάδα και γιατί μνημονεύεται ακόμη σε αυτήν τη χώρα; Πώς αντιμετώπισε και πώς οργάνωσε το χάος...

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ Σταύρος Σταμπόγλης _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Η ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταμπόγλη, που φέρει τον τίτλο 'Ατελές Κολλάζ,' κυκλοφόρησε το 2020, από τις εκδόσεις Κουκκίδα.[1] Αρχικά, δύναται να επισημάνουμε πως, όπως και ο τίτλος της συλλογής, δηλοί,...

Διαβάστε κι αυτά

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ Σταύρος Σταμπόγλης _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Η ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταμπόγλη, που φέρει τον τίτλο 'Ατελές Κολλάζ,' κυκλοφόρησε το 2020, από τις εκδόσεις Κουκκίδα.[1] Αρχικά, δύναται να επισημάνουμε πως, όπως και ο τίτλος της συλλογής, δηλοί,...

Στο πάρκο με τις νεραντζιές, της Ιωάννας Αργυρού

Στο πάρκο με τις νεραντζιές, της Ιωάννας Αργυρού

Η Λίζα και ο Έκτορας είναι παιδιά χωρισμένων γονιών και βλέπουν τη ζωή τους ν’ ανατρέπεται όταν οι άνθρωποι που αγαπούν προχωράνε στη ζωή τους με νέους συντρόφους. Πώς θα αντιδράσουν; Πώς θα καταφέρουν να στηριχτούν στα δικά τους πόδια και ν’ ακολουθήσουν τα όνειρά...

Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή, της Ogawa Yoko

Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή, της Ogawa Yoko

  - γράφει η Μαρία Καζαντζή -   Δύο άνθρωποι από τελείως διαφορετικό υπόβαθρο και περιβάλλον αναπτύσσουν μεταξύ τους μια μοναδική φιλία, με συνδετικό τους κρίκο τα μαθηματικά. Ο ένας παράγοντας της εξίσωσης είναι ο εξηντάχρονος καθηγητής μαθηματικών, ο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου