Η Αυτού μεγαλειότης

19.01.2017

Απέραντο βασίλειο στα πόδια σου εμπρός
Νύφη είν' η σελήνη και ο ήλιος ο γαμπρός
Ο οίνος και ο λόγος τους στο στόμα τους πικρός
Μάρτυρας όποιος ανόητα εγράφτηκε νεκρός.

Η Αυτού μεγαλειότης θεωρείται δεδομένη
Η σοφία ένσοφα στον κόσμο μοιρασμένη
Μα, ο νους του ανθρώπου μπρος Του απίστευτα μικρός
Ποτέ δε βλέπει ότι δίπλα του υπάρχει ο Θεός.
Στις λίμνες που είν' σα ζωγραφιά, στα άδυτα του βάλτου
Στα χρώματα του ουρανού, στο γίνεται του αδυνάτου
Στ' αστέρια που όλο τρέχουνε λες και αργήσαν κάπου
Στην πρώτη ανάσα της ζωής, στο τέλος του θανάτου.

Άγγελοι με λευκά φτερά, ανθρώπινοι προστάτες
Ψίθυροι και αντιπαράθεση μ' απρόσεχτους διαβάτες
Ουαί προφητεύουν κι αλίμονο κηρύσσουν
Είναι γραφτό, οι αδύναμοι στο τέλος θα νικήσουν.
Φόβος με κυριεύει για το πότε και το πώς
Νιώθω ότι με κυνηγάει ένας κακός οιωνός.

Δεν ξέρω καν αν τα λόγια μου είναι αληθινά,
ή αν κινούμαι υπόγεια και προσαρμοστικά.
Γνωρίζω όμως, όσα κάποιοι δε θέλουν να μιλήσουν
Όσοι εις βάρος της ζωής έζησαν, ή έπονται να ζήσουν.

Δε θα τους σώσει η κίνηση που κάνουν ευθαρσώς
Του αιώνιου συμβόλου που λέγεται σταυρός
Γιατί με αγγαρεία την κάνουν και με ψέμα
Μόνο για ν' αντιληφθεί του διπλανού το βλέμμα.

Μα, άλλοι μόνοι προσεύχονται για κάθε μια ματαίωση
Και στο πιθανό ζητάν κάποια επιβεβαίωση
Στο τι έχει πια βαρύτητα, τι έχει σημασία,
Για ποιον μαρτύριο έρχεται, για ποιον η σωτηρία;

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου