Select Page

Η Κατερίνα Κουτουκάκη συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Η Κατερίνα Κουτουκάκη συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Με το πρώτο της βιβλίο μας κερνάει «κόκκινο γλυκό κρασί της μοίρας»!


Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με τη γραφή;
Η πρώτη φορά που έγραψα κάτι και το διάβασα δημόσια, μπροστά σε ακροατήριο, ήταν στη Β’ Λυκείου, στον εορτασμό της Επετείου του Πολυτεχνείου, πριν από πολλά χρόνια. Μου ζητήθηκε να διαβάσω κάτι την ημέρα του εορτασμού και προτίμησα να γράψω κάτι δικό μου, λέγοντας ψέματα πως το είχα βρει σε μία εφημερίδα. Ήθελα να μην «εκτεθώ»! Όταν χειροκροτήθηκε το κείμενό μου, από συμμαθητές και καθηγητές, μετάνιωσα που δεν πήρα το ρίσκο να πω πως είναι δικό μου. Από τότε υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως, αν ποτέ ξαναέγραφα, θα ήταν για να πω σε όλους πως είναι δικό μου. Πέρασαν πάνω από τριάντα χρόνια για να συμβεί ξανά, αλλά τα πάντα συμβαίνουν στη ζωή μας μόνο όταν είμαστε έτοιμοι να τα βιώσουμε.

Τι σημαίνει «γράφω» για σας;
«Γράφω» όταν έχω να στείλω ένα μήνυμα. Κοιτάξτε, στην ηλικία που βρίσκομαι, στη διαδρομή της ζωής που έχω κάνει, η συγγραφή δεν είναι παρορμητική διαδικασία. Προηγήθηκαν χρονοβόρες εσωτερικές διαδικασίες εξέλιξης του εαυτού μου, μέχρι τη στιγμή που πήρα την απόφαση να «γράψω», όχι για μένα. Δεν ήθελα να γράψω το ημερολόγιό μου και να το κλείσω στο συρτάρι του γραφείου μου. Για μένα, η «συγγραφή» είναι η εσωτερική ανάγκη μου να επικοινωνήσω με άλλους ανθρώπους, τις αλήθειες της ζωής.

Τι γεύση θα μας αφήσει η «Μοίρνα – το κόκκινο γλυκό κρασί της μοίρας»;
Γλυκιά! Μέσα από τη χαρά, την απώλεια, τον έρωτα, την αγάπη, τον θάνατο, τον χωρισμό, τον πόνο, την ελευθερία, την απογοήτευση ή την επιβεβαίωση, την προδοσία ή την αποδοχή, η γεύση που τελικά μένει είναι γλυκιά! Και όλα εξαρτώνται από την οπτική που καλλιεργείς απέναντι στη ζωή. Η επίγευση της Μοίρνας είναι γλυκιά!

Αναφέρετε στον τίτλο του βιβλίου σας τη μοίρα. Πιστεύετε σε αυτή;
Στη μοίρα πίστευε η μάνα της ηρωίδας γι’ αυτό και μέσα από ένα όνομα, έδωσε έναν ρόλο στην κόρη της. Πιστεύω στην επιλογή των ανθρώπων, στον τρόπο που θα βιώσουν τα γεγονότα της ζωής τους. Ο τρόπος που θα βιώσεις μία απώλεια, ή μια απέραντη ευτυχία, είναι επιλογή. Το γεγονός που έχει προκαλέσει τον πόνο ή την ευτυχία κάποιες φορές είναι μοίρα, κάποιες άλλες είναι κι αυτό επιλογή.

Γιατί επιλέξατε τον κόσμο του μυθιστορήματος και όχι κάποιο άλλο είδος της λογοτεχνίας;
Πειραματίστηκα και με άλλα είδη, αλλά προτιμώ το μυθιστόρημα για την έκτασή του και το «άλλοθι» που σου προσφέρει! Μόνο εσύ γνωρίζεις αν κάτι που γράφεις είναι μυθοπλασία ή όχι. Μπορεί να γράφεις και αλήθειες… αλλά αυτό κάποιες φορές τρομάζει τον αναγνώστη. Τον ησυχάζει να πιστεύει πως μπορεί να είναι και δημιούργημα της φαντασίας του συγγραφέα.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο που θα θέλατε να είχατε γράψει;
Πολλά!!! «Τον φτωχούλη του Θεού» του Καζαντζάκη, τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» του Μαρκές, το «Σπίτι των πνευμάτων» της Αλιέντε και «Τα παραμύθια από τις Χίλιες και μία νύχτες».

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;
«Η ζωή αυτή δεν είναι πρόβα… είναι μια κι έξω παράσταση»! Κλεμμένη φράση από βιβλίο του Δημήτρη Μπουραντά.

Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;
Ναι, αλλά είναι ακόμη σε πολύ πρώιμο στάδιο. Στο μυαλό μου είναι τελειωμένο, αλλά από το μυαλό μέχρι τη λέξη ΤΕΛΟΣ στον υπολογιστή, η απόσταση είναι λίγο μεγάλη. Δε με αγχώνει ο χρόνος. Είμαι πλέον βέβαιη, πως τα πάντα γίνονται στη ζωή μου όταν είναι η σωστή στιγμή για μένα, για να συμβαίνει πάντα το ανώτερο καλό!

Μοίρνα - Το κόκκινο γλυκό κρασί της μοίρας
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη

«Τι όνομα να σου δώσω; Να σε θυμούνται, παιδί μου, να σε ρωτάνε και κάτι να σημαίνει! Να είσαι πεπρωμένο, αξέχαστη. Σημάδι να αφήνεις όπου ακουμπήσεις. Σαν το κόκκινο κρασί, που βάφει το λευκό τραπεζομάντιλο τις Κυριακές που τρώμε όλοι μαζί. Να είσαι μία και μοναδική. Μοίρνα θα σε πω! Μοίρα και Νάμα. Το κόκκινο γλυκό κρασί της Μοίρας. Να σε χαίρομαι, μικρή μου κόρη!»
Όμως ο αέρας και η βροχή μπήκαν ορμητικά στο καθιστικό, έσβησαν τα κεριά κι έριξαν το ποτήρι. Το κόκκινο κρασί χύθηκε πάνω στο τραπέζι.
Πόλη, Ρώμη, Πειραιάς, Σύρος, Θησείο, Πήλιο… Πενήντα χρόνια ζωής, τρεις γενιές ανθρώπων. Ζωή, θάνατος, όνειρα, εφιάλτες, έρωτες, χωρισμοί, επαναστάσεις και συμβιβασμοί! Όλα ένα ταξίδι. Και έγιναν τα τραγούδια δρόμος!...
«Φεύγω», ξαναείπε. Αυτή τη φορά το είπε δυνατά, να ακουστεί μέσα στο σπίτι, να το ακούσει και η ίδια. Άνοιξε την πόρτα και κατέβηκε μαλακά τις σκάλες. Γελώντας, έφτασε στο αυτοκίνητό της και μπήκε μέσα με ανακούφιση.«Μουσική», είπε κι άνοιξε το ραδιόφωνο. Έτσι ζούσε τη ζωή της η Μοίρνα, με τραγούδια, με μουσικές, στίχους και εικόνες. Στις εικόνες της ζωής της έβαζε τραγούδια και στα τραγούδια τη ζωή της.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Κατερίνα Κουτουκάκη γεννήθηκε στον Πειραιά.
Στην πορεία της, εκτός από τα ταξίδια, που τα λάτρεψε, ασχολήθηκε με πολλά και ετερόκλητα πράγματα, θεωρώντας πάντα πως η γνώση είναι η προίκα που συνεχώς κουβαλάμε μαζί μας, ακόμα κι όταν πιστεύουμε πως τα έχουμε χάσει όλα.
Από το 2008 έως το 2010 παρακολούθησε προγράμματα του Υπουργείου Παιδείας και Διά Βίου Μάθησης που είχαν αντικείμενο την Ψυχολογική Στήριξη Ευπαθών Κοινωνικών Ομάδων, καθώς και την Ψυχαναλυτική Προσέγγιση των Στερεοτύπων στις Οικογένειες.
Από το 2012 και για τρία χρόνια παρακολούθησε σεμινάρια Αφήγησης και Δημιουργικής Γραφής στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (ΙΜΚ) με τη Σάσα Βούλγαρη, όπως επίσης και σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής και Επιμέλειας Κειμένων στην Ανοιχτή Τέχνη με τον συγγραφέα Αλέξανδρο Ασωνίτη.
Έχει συμμετάσχει με κείμενά της σε παραστάσεις που οργανώνονται στο ΙΜΚ από τη Σάσα Βούλγαρη και αρθρογραφεί κατά καιρούς σε διάφορα blogs, κάθε φορά που θέλει, κυρίως με χιούμορ, να σχολιάσει τα κακώς κείμενα.
Παράλληλα παρακολούθησε για δύο χρόνια μαθήματα Αυτογνωσίας - Αυτοβελτίωσης και Ενεργειακών Θεραπειών.
Εδώ και έναν χρόνο είναι ενεργό μέλος της δράσης «Διαβάζω για τους Άλλους».
Είναι παντρεμένη με τον Μ. Μιχελάκη και έχει μία κόρη.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος