Η Κρήτη μας

7.03.2018

Της Κρήτης μας τις ομορφιές κόκκους θα τις εκάμω
να γίνουν περισσότερες κι απ’ την καυτή την άμμο.
Να πιάσουν, να σκορπίζονται στους πέντε τους ανέμους
να διαλαλούνε τις χαρές σ’ όλους τους πικραμένους.
Για κοπελιές πανέμορφες τσ’ αργαντινές να λένε
που σεργιανίζουν στα στενά και τα κοπέλια “καίνε”.
Με τη φωτιά τσ’ αγάπης τους φωτίζουνε τα βράδια
του έρωτα τα σκοτεινά κι ανήλιαγα σκοτάδια.
Κρήτη μου υπερήφανη, τη γη σου να πατούνε
λεβέντες που κατέχουνε πάντα να σε τιμούνε.
Να ’μουν της Κρήτης το κρι κρι, στα όρη να πατούσα
και ν’ άκουγα ’ρωτόκριτο από την Αρετούσα.
Να ’σουν αητός περήφανος ψηλά στον Ψηλορείτη
να ’γραφαν οι φτερούγες μου “Να μας εζήσεις Κρήτη”!

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σε ευχαριστώ πολύ Χριστίνα!
    Υγεία κι αγάπη να χεις!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου