Η Νέα Υόρκη μέσα από τα ποιητικά μάτια της Αργυρώς Κεφάλα

11.05.2017

Αργυρώ Κεφάλα
Γκοβόστης
ISBN: 978-960-606-010-6

Η παγκοσμιοποίηση και η ευκολία μετακινήσεων έχει επιτρέψει στη νεότερη γενιά να αναζητήσει επαγγελματικές και ακαδημαϊκές διεξόδους σε χώρες του εξωτερικού σε όλο τον πλανήτη. Και είναι αρκετά σημαντικός ο αριθμός των δημιουργών που ζουν στο εξωτερικό ή έζησαν ένα διάστημα εκεί είτε ως σπουδαστές είτε ως εργαζόμενοι.

Στην ομάδα αυτή ανήκει και η Αργυρώ Κεφάλα με τη δεύτερη της ποιητική συλλογή  «Νέα Υόρκη, η τζαζ των άστρων» (Γκοβόστης, 2016), που θα εντάξουμε στην ταξιδιωτική ποίηση, ακόμα κι αν οι συνθέσεις προέρχονται από μία πολυετή παραμονή κι όχι ένα φευγαλέο ταξίδι/επίσκεψη.

Η δημιουργός χαρτογραφεί τα πολλαπλά πρόσωπα της Νέας Υόρκης (ενοίκιο, πιθανό όνομα John, lacrimosa, Alan, cafe dante, Rozalyn, με το όνομα Dorothy G) με βασικό χρώμα τη ποιητική ειρωνεία (ευκολίες, possible, σκηνοθεσία–upper east side, New York Public Library, Caffe Dante, βήματα ξένα).

Με μία απέριττη γραφή που θεμελιώνεται στον προφορικό λόγο, η Κεφάλα απεικονίζει την πολυπολιτισμικότητα της Νέας Υόρκης (possible, Rozalyn, cafe dante, με το όνομα Dorothy G,  αμβροσία, η αγάπη των άψυχων πραγμάτων, downtown train, native) με τα αρχιτεκτονικά θαύματα (skyline of dreams, ευκολίες) και τη συνεχή κίνηση της αϋπνης πόλης (once upon a poem in New York, stardust, New York Public Library, βήματα ξένα) όπου βουλιάζουν μοναχικοί άνθρωποι (αισιοδοξία, upon a poem in New York, American Museum of Natural History, αγάπη megapixel) και λαμβάνουν χώρα  επίσης μοναχικές αυτοκτονίες από πανύψηλα κτίρια (δυο τραγουδια για το τέλος, gravitas 9/11) σε μία απρόσωπη πολιτεία (βήματα ξένα).

Μόλο που δεν αντιλαμβανόμαστε την ποιητική ουσία στην έκφραση ενός σαρκασμού που δεν οδηγεί σε κάποια στοχαστική ή άλλη συναισθηματική διέξοδο, μια και τελικά η μεταδιδόμενη εικόνα δε διαφέρει από τη δική μας στερεοτυπική, η ποίησή της καθηλώνει κυρίως τις αισθήσεις με οπτικές εικόνες ή ηχητικές (η τζαζ των Άστρων, σειρήνες, αισιοδοξία).

Λιτά ονοματικά σύνολα και επαναλήψεις μέσα στην πρόζα διαμορφώνουν το ποιητικό ύφος που κινείται μεταξύ αφήγησης και περιγραφής. Η επιλογή της οικείας καθημερινής γλώσσας με το ψευδοδιαλογικό β' πρόσωπο και το αυτοαναφορικό υποκείμενο ενισχύουν τη στιχουργική ροή. Τούτη η κίνηση σε συνδυασμό με τις περιγραφές εξωτερικών χώρων, πλούσιων σε ενέργεια και φως -συνήθως τεχνητό-, προσδίδουν μία κινηματογραφική διάσταση.

Από τα πιο ενδιαφέροντα, όμως, σημεία της συλλογής είναι οι διακειμενικές αναφορές σε σημαντικά αγγλόφωνα ποιητικά έργα (πλούσια αλήθεια, το κοτσύφι, μεγάλα όνειρα, the 80's, NYU Library–διαβάζοντας το Leviathan, dear Emily, waverly pub, William and the bowery,  Edgar), μολονότι διατηρούμε τις ενστάσεις μας απέναντι στην χρήση αλλόγλωσσων λέξεων, ακόμη και ως τοπωνύμια. Η ποιήτρια μετασχηματίζει ποιητικά το βίωμα σε συναίσθημα μέσα από μυθοπλασίες που της εμπνέουν οι χώροι της αμερικανικής μητρόπολη (old docks).

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Εξάλλου, οι τοποθεσίες της πόλης (πιθανό όνομα John, αμβροσία, the 80's, Caffe Dante,  Rozalyn, New York Public Library, American Museum of Natural History, αισιοδοξία, η αγάπη των άψυχων πραγμάτων) με τα ιδιαίτερα πολιτισμικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά τους, άλλοτε ως αξιοθέατα και άλλοτε ως χώροι, τροφοδοτούν τη φαντασία της και αναπλάθει τη βιωμένη εμπειρία με μία υπαρξιακή προσέγγιση (ονόματα) και έναν ιδιαίτερο ανθρωποκεντρικό λυρισμό (ξένο τοπίο–Metropolitan Museum of Art, Brooklyn bridge,  Casablanca,  μαζί θα πηγαίναμε, τουλίπες,  Chinatown,  downtown train, πορεία δυτικά).

Επιλογικά, καλό είναι να αφήνουμε να θυμόμαστε ότι η ταξιδιωτική λογοτεχνία αποτέλεσε ένα μεγάλο κεφάλαιο στα ελληνικά γράμματα. Μολονότι σήμερα τα πάσης φύσης τεχνολογικά μέσα μας επιτρέπουν να έχουμε μία καλή σχετικά εικόνα πολλών χωρών και κοινωνιών, εντούτοις η ταξιδιωτική λογοτεχνία προσφέρει μία μοναδική διεισδυτική ματιά στο επίκεντρο της ξένης κουλτούρας και κοινωνίας· μία εικόνα βαθύτερη και πιο συναισθηματική από εκείνη που μεταδίδουν ο κινηματογράφος και οι άλλες τέχνες, με καταγωγή ακριβώς από κείνη τη χώρα. Και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν από τις χιλιάδες των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό είχαμε ανάλογες προσπάθειες στον ποιητικό χώρο, αν είχαμε δηλαδή μία νέα στροφή προς τη μεταναστευτική ποίηση.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Ο θάνατος του 007, του Anthony Horowitz

Ο θάνατος του 007, του Anthony Horowitz

Ακόμα κι αν κάποιος δεν είναι φανατικός αναγνώστης του Ian Fleming και οπαδός του πιο διάσημου μυστικού πράκτορα στον κόσμο, ένα βιβλίο με τίτλο Ο θάνατος του 007 αποκλείεται να μην του τραβήξει το ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας Anthony Horowitz αποδέχεται την...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

Ταξιδεύοντας, της Εύης Ρούτουλα

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Πρόκειται για ένα οδοιπορικό σε οχτώ διαφορετικούς προορισμούς, ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα, αλλά όλοι μαζί ταυτόχρονα αποτελούν ένα μεγάλο εξωτικό ταξίδι για τον αναγνώστη. Ουσιαστικά, περιγράφεται με απλή γλώσσα και...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Πάστα σεράνο, του Τάκη Ζαχαράτου

Πάστα σεράνο, του Τάκη Ζαχαράτου

Ο Άγγελος εκτίει είκοσι χρόνια για ένα έγκλημα και τώρα προσπαθεί να προετοιμαστεί για την αποφυλάκισή του. Τι συνέβη στη ζωή του; Είναι αθώος ή ένοχος; Τι ψυχικά τραύματα κουβαλάει και πόσο υπεύθυνος είναι για τις πράξεις του; Θα βρει επιτέλους τη λύτρωση που...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου