Η Χούντα

3.12.2016

woman_sleeping

Και μετά ήρθ’ η Χούντα…

Κι η Ελευθερία όλο έβλεπε τον ίδιο εφιάλτη.

Ήταν λέει μαθήτρια και τ’ αγόρια τής τραβούσαν τις κοτσίδες που δεν τολμούσε να κόψει: ο συνταγματάρχης το απαγόρευε κι εκείνη κάθε μεσημέρι γύριζε ταπεινωμένη στο αυστηρό σπιτικό της…

Κι όταν μεγάλωσε λίγο ακόμη, παρακαλούσε να πάει κι αυτή στο πάρτι με τ’ άλλα παιδιά αλλά ήταν κι αυτό απαγορευμένο! Ο συνταγματάρχης γύριζε το κλειδί στην πόρτα κι όλα τέλειωναν.

Κι ο Θανάσης τόσο φοβήθηκε μια φορά που τον κάρφωσε ο περιπτεράς στον πατέρα του πως πήρε την «Αυγή», που κλείστηκε στο καβούκι του. Όσο για την παρανομία… Ήταν πολύ δειλός γι’ αυτό.

Και το μπαλέτο ποτέ δεν το συνέχισε, μην τυχόν και καταντήσει αρτίστα…

Κι αν οι γονείς της επέτρεψαν να χωρίσει τον αξιωματικό του Ναυτικού, δεν της επέτρεπαν να παντρευτεί τον Γιώργο, αλλά μετά πέθαναν κι εκείνη τον παντρεύτηκε κι έμειναν στο πατρικό της κι ήταν, λέει, εκείνος «εθνικόφρων» και πανηγύριζε την «επανάσταση» του Απριλίου του 1967 και ρουφιάνευε τον φουκαρά τον Θανάση, που το πολύ ν’ άκουγε Μίκη στα κρυφά.

 

_

γράφει η Κλεοπάτρα Θανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Πολύ δυνατή η ιστορία σας Κλεοπάτρα μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Κλεοπάτρα Θανοπούλου

      Σας ευχαριστώ πολύ!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου