Select Page

Η Χρυσάνθη Τσιαμπαλή συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Η Χρυσάνθη Τσιαμπαλή συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Μέσα από το πλούσιο έργο της διασκεδάζει και επιμορφώνει τους μικρούς αναγνώστες!

Τι σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων;

Δεν ήταν ένα γεγονός αλλά μια συνισταμένη παραγόντων. Η μυθοπλασία με γοήτευε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όπως και η γραφή ως τρόπος προσωπικής έκφρασης. Αυτό όμως που βρήκα ακαταμάχητο στη λογοτεχνία για παιδιά είναι η χρήση της φαντασίας και του υπερρεαλιστικού στοιχείου χωρίς κανέναν περιορισμό και ταυτόχρονα με απόλυτη σοβαρότητα.

Τι σημαίνει «γράφω» για σας;

Σημαίνει δημιουργώ κόσμους, χαρακτήρες και καταστάσεις για να βρω αφορμή να μιλήσω για ό,τι αγαπώ, νοσταλγώ, επιθυμώ για ό,τι με προβληματίζει, με καίει, με στοιχειώνει. Σημαίνει επίσης, παλεύω με τη λήθη.

Ο συγγραφέας γεννιέται ή γίνεται;

Ο συγγραφέας γεννιέται· αλλά δεν θα γίνει αν δεν είναι πρόθυμος να αφοσιωθεί στην κλίση του αυτή. Και με τη λέξη ‘αφοσιωθεί’ εννοώ το συνεχές διάβασμα και τη σχολαστική επεξεργασία των γραπτών του.

Μιλήστε μας για τα νέα σας βιβλία.

Κυκλοφορεί αυτές τις μέρες, Το αγόρι που κέρδισε τον Χρόνο, μια ιστορία για παιδιά των μεσαίων και μεγάλων τάξεων του δημοτικού η οποία κινείται σε δυο γραμμές. Στη ρεαλιστική, όπου ο Γιάννης ζει κωμικοτραγικές στιγμές εξαιτίας της αδυναμίας του να διαχειριστεί το χρόνο του και στην υπερρεαλιστική όπου ο ίδιος ο Χρόνος αποφασίζει να βοηθήσει τον απελπισμένο Γιάννη που θα ήθελε τόσο πολύ να τον κερδίζει, αλλά δεν μπορεί… Μέσω του βοηθού του τού προτείνει αυτό που είχαν ζητήσει κάποτε από τους ανθρώπους ‘’οι γκρίζοι κύριοι’’ στο βιβλίο, Η Μόμο, του Μίχαελ Έντε: Να αποταμιεύει τον ελεύθερο χρόνο του ώστε να τον κερδίζει. Θα είναι όμως αυτή η λύση; Είναι ο αβίωτος χρόνος, κερδισμένος χρόνος; Ο νέος τρόπος ζωής του ήρωα που θα προκύψει μετά τη συμφωνία για την αποταμίευση χρόνου θα τον οδηγήσει από το ένα άκρο στο άλλο· θα τον βοηθήσει όμως σταδιακά να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για το πώς κερδίζει κανείς τον Χρόνο.

Κυκλοφόρησε επίσης πριν λίγες μέρες, Η μαγισσούλα που έτρωγε αριθμούς, η οποία απευθύνεται στα παιδιά του νηπιαγωγείου και των πρώτων τάξεων του δημοτικού. Η μαγισσούλα μας επιστρέφει με μια ακόμη σκανδαλιά, (είχε προηγηθεί Η μαγισσούλα που έτρωγε γράμματα) περίπου όπως θα έκαναν και τα παιδιά στα οποία απευθύνεται.

Καθώς εκτυλίσσεται η πλοκή της ιστορίας, τα παιδιά συναντούν τον ξακουστό Μάγο Αριθμό 0 με τους βοηθούς του-την πρώτη δεκάδα των αριθμών- και δυο μαθηματικές πράξεις, την πρόσθεση και την αφαίρεση. Η πλοκή όμως δεν επικεντρώνεται μόνο σε αυτό. Η μαγισσούλα επιλέγει να φάει αποκλειστικά το 1, το 3, το 5 και το 7 και έχει τους λόγους της όπως θα αποδειχθεί…

Ποια νοήματα θέλετε να περάσετε στους μικρούς αναγνώστες, με τα βιβλία σας;

Στις ιστορίες μου έχω καταπιαστεί με διάφορα θέματα όπως, η προστασία του περιβάλλοντος, η αναπηρία, ο εκφοβισμός, έχω επίσης γράψει χριστουγεννιάτικες ιστορίες. Κάθε θέμα λοιπόν κουβαλά εκ των πραγμάτων το δικό του φορτίο με μηνύματα, εκείνο όμως που θέλω να υπάρχει πάντα σαν επιστέγασμα στις ιστορίες μου είναι ο σεβασμός, όχι μόνο απέναντι στο διαφορετικό, αλλά σε κάθε έμβιο ον αυτού του πλανήτη.

Τι ιδιαιτερότητες έχουν τα παιδιά ως αναγνώστες; Είναι πιο δύσκολο να τους τραβήξεις την προσοχή;

Τα παιδιά δεν έχουν την υπομονή του ενήλικα αναγνώστη. Αυτό σημαίνει πως η ιστορία, ειδικά αν διαβάζουν μόνα τους, πρέπει να τους κεντρίσει από την αρχή το ενδιαφέρον. Επίσης αγαπούν τη δράση, άρα επιζητούν μια σχετικά γρήγορη πλοκή. Δεν θα έλεγα πως είναι δύσκολο να τους τραβήξεις την προσοχή για σύντομο διάστημα. Δυσκολότερο είναι να κρατήσεις εστιασμένη την προσοχή τους για πολύ.

Πείτε μας για ένα παιδικό βιβλίο που δεν έχετε γράψει εσείς και θα θέλατε να το είχατε γράψει.

Είναι πολλά! Θα σας αναφέρω Το Δέντρο που Έδινε, του Σελ Σιλβερστάιν, για το λιτό, δωρικό ύφος του και το μεστό περιεχόμενο.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση στην καθημερινότητά σας;

Γηράσκω αεί διδασκόμενος.

Για ποιο λόγο θα εγκαταλείπατε τον μαγικό κόσμο του παιδικού βιβλίου;

Μόνο για λόγους που θα ήταν έξω και πέρα από τις δικές μου δυνάμεις. Δεν θα τον εγκατέλειπα εκουσίως.

Έργα της συγγραφέως από τις εκδόσεις Ψυχογιός:

 

 

 

 

 

 

 

 

Η μαγισσούλα που έτρωγε τους αριθμούς

Στο κάστρο της αρχιμάγισσας Αναφανδίνας οι μαγισσούλες είναι ενθουσιασμένες! Ο ξακουστός Μάγος Αριθμός 0 και οι βοηθοί του, οι αριθμοί 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10, θα παρουσιάσουν τα εντυπωσιακά κόλπα τους χρησιμοποιώντας απίθανα ξόρκια: την Πρόσθεση και την Αφαίρεση! Θα τα καταφέρουν όμως; 

Ένα παραμύθι που με διασκεδαστικό τρόπο παρακινεί τα παιδιά να παίξουν με τους αριθμούς, τις προσθέσεις και τις αφαιρέσεις!

 

 

 

 

 

 

 

 

Το αγόρι που κέρδισε τον χρόνο

O Γιάννης είναι πάντα και παντού αργοπορημένος. Στήνει τους φίλους του και απογοητεύει τους γονείς του με την αδυναμία του να οργανώσει τον χρόνο του. Πόσο θα ήθελε να ξέρει να εξοικονομεί χρόνο! Να μη χάνει λεπτό… Και τότε ένας παράξενος κύριος εμφανίζεται για να του αποκαλύψει το μυστικό πώς να κερδίζει τον Χρόνο. Είναι όμως αληθινό ή ο Γιάννης θα βρεθεί μπροστά σε μια παγίδα; Και το πραγματικό μυστικό θα καταφέρει να το ανακαλύψει;

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένα πάτωμα παιχνίδια

Ο Νικόλας παίζει όμορφα με τα παιχνίδια του στο δωμάτιό του, μονάχα που μετά είναι πάντα πολύ κουρασμένος για να τα τακτοποιήσει. Έτσι, αναθέτει αυτή τη δουλειά στη μαμά! Όταν όμως εκείνη αρνηθεί να του συμμαζέψει το δωμάτιο, τι θα συμβεί; Αρέσει άραγε στα παιχνίδια να κοιμούνται στο πάτωμα;

 

 

 

 

 

 

 

 

Η μαγισσούλα που έτρωγε γράμματα

Η μαγισσούλα Φριντανίτα και οι φίλες της είναι πολύ στενοχωρημένες. Ξαφνικά έχασαν τις μαγικές τους ικανότητες! Γιατί, ενώ ζητούν μήλα, φανερώνεται μια καμήλα; Ποιος φταίει που τα ξόρκια αποτυγχάνουν και αντί για παγίδες γέμισε το κάστρο με…γίδες; 

Ένα παραμύθι που με διασκεδαστικό τρόπο φανερώνει στα παιδιά την αξία των συλλαβών και των φωνημάτων, και πώς αυτά επηρεάζουν τη σημασία των λέξεων.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Ένα ποντίκι αλλιώτικο από τα άλλα

Ο Ευγένιος και η Ζορζέτ, δυο αγαπημένα ποντικάκια, ζουν μια ήσυχη και χαρούμενη ζωή κρυμμένοι σε μια σοφίτα. Τη γαλήνη τους όμως θα ταράξει ξαφνικά η εμφάνιση εμφάνιση ενός άλλου ποντικού. Αυτός όχι μόνο δεν κρύβεται, αλλά φαίνεται κιόλας να ζει μαζί με την οικογένεια του σπιτιού! Μάλιστα, ο πατέρας μάλιστα ζητάει από τα παιδιά του να τον προσέχουν σαν τα μάτια τους! Ο Ευγένιος και η Ζορζέτ δεν μπορούν να καταλάβουν τι διαφορετικό έχει αυτό το ποντίκι και του φέρονται έτσι. Μια μέρα, όμως, θα ανακαλύψουν κάτι φοβερό, που θα φέρει τα πάνω κάτω σε ό,τι ήξεραν μέχρι τότε… Μια ιστορία τρυφερή και αστεία, μ' ένα πρωτότυπο κουίζ στο τέλος!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ιστορίες για δειλούς και θαρραλέους

Ο Ντίνος και η παρέα του αποκαλούν τον Ορέστη «κοτούλα», δηλαδή δειλό, επειδή του αρέσει να διαβάζει βιβλία και όχι να παίζει κόντρες. Ο Ορέστης τούς φοβάται...Τι θα συμβεί όμως όταν εκείνοι συναντηθούν απρόσμενα με αληθινές κοτούλες; Πώς θα καταφέρουν τα αθώα πτηνά να κάνουν τον Ντίνο να έρθει αντιμέτωπος με όσα βρίσκονται κρυμμένα στην καρδιά και στο μυαλό του; Δυο ιστορίες για το σχολικό εκφοβισμό. Για όσους τον δέχονται και για όσους τον προκαλούν…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Βασίλης και οι θυμωμένες ζωγραφιές

Ο Βασίλης λατρεύει τη ζωγραφική! Αλλά κάθε φορά που ζωγραφίζει σπαταλά ολόκληρα… βουναλάκια από χαρτί μέχρι να πετύχει αυτό που θέλει, χωρίς να σκέφτεται πως κάνει κάτι κακό! Μέχρι τη μέρα που του συμβαίνει κάτι απίστευτο: τέσσερα μισοζωγραφισμένα φύλλα, που είχε πετάξει στο καλάθι για τα σκουπίδια, θυμώνουν∙ και τότε… Παιδιά, χρησιμοποιούμε με μέτρο το χαρτί, ανακυκλώνουμε τα χάρτινα σκουπίδια μας και προστατεύουμε το περιβάλλον!

 

 

 

 

 

 

 

 

Το ποτάμι που σταμάτησε να κυλά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Ιφιγένεια και ο καλικάντζαρος

Ο Αταξίμ, ο πιο σκανταλιάρης από τους καλικάντζαρους, μπαίνει στο σπιτάκι της γιαγιάς Σοφίας με διάθεση για μεγάλες κατεργαριές.

- Όλα θα τα καταστρέψω, όλα θα τα μπουρδουκλώσω, και λόγο σε κανέναν δε θα δώσω! φωνάζει με περηφάνια στους άλλους καλικάντζαρους.

Εκεί όμως τον περιμένει μια λευκή, παχουλή και… τριχωτή έκπληξη, που θ’ αλλάξει απρόσμενα τα σχέδιά του!

 

 

 

 

 

 

 

 

Ποιος έκαψε την ουρά της αλεπούς;

Η φουντωτή ουρά της Αριάδνης, της αλεπούς, τσουρουφλίζεται μυστηριωδώς, ύστερα από έναν υπνάκο στο ξέφωτο του δάσους. Είναι ο δράστης κάποιος ύπουλος εχθρός, όπως πιστεύει ο κύριος Ευθύμης, η σαύρα, ή μήπως η Αριάδνη δεν υπολόγισε ένα παράγοντα της… φύσης; Και η εκδίκηση που ζητούν τα ζώα από το δράστη, μήπως καταλήξει εις βάρος τους;

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα καμώματα της χρυσαφένιας μπαλίτσας

Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Στο δέντρο που βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού όλα τα στολίδια είναι ενθουσιασμένα, Όλα εκτός από ένα... Μια μικρή χρυσαφένια μπαλίτσα αναστενάζει στενοχωρημένη. Είναι τόσο όμορφη και τόσο φανταχτερή που είναι άδικο να βρίσκεται σε αυτό το δεντράκι του σαλονιού αντί για το μεγάλο έλατο στο κέντρο της πόλης! Θα καταφέρει η χρυσαφένια μπαλίτσα να πραγματοποιήσει το όνειρο της;

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένας κήπος στην τάξη μας

Ο Στέλιος και οι συμμαθητές του είναι ενθουσιασμένοι! Φέτος πηγαίνουν στην τρίτη δημοτικού και επιτέλους ήρθε η ώρα να ανέβουν σε μια από τις αίθουσες του δεύτερου ορόφου. Ο Στέλιος όμως κινείται με αναπηρικό καροτσάκι. Μήπως εξαιτίας του για πρώτη φορά η τρίτη τάξη θα μείνει στο ισόγειο ή η κινητική δυσκολία του Στέλιου θα αλλάζει τα πράγματα αυτή τη χρονιά έτσι όπως κανείς δε θα φανταζόταν;

Η Χρυσάνθη Τσιαμπαλή γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1975 στη Λάρισα, όπου ζει. Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν δώδεκα βιβλία της για παιδιά 3 έως 11 ετών. Το Ένα ποντίκι αλλιώτικο από τα άλλα, διακρίθηκε με το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το 2009. Το παραμύθι της, Οι ζωγράφοι του Ουρανού (ανέκδοτο) διακρίθηκε το 2014 με την Εύφημο μνεία από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

Τη φετινή χρονιά, σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία Παιδείας και Νεολαίας του Δήμου Λαρισαίων και τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Λάρισας ξεκίνησαν τη λειτουργία Παιδικής Λέσχης Ανάγνωσης για παιδιά δημοτικού, στην οποία είναι συντονίστρια.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ’ αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ’ αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!