Η άλλη ζωή

7.07.2017

Από τις βελανιδιές βγαίνουν
οι δολοφονημένοι
με τα ματιά κλειστά στον πόνο
ανεβαίνουν στα δειλινά
να χαιρετίσουν το καλοκαίρι,
ανταμοιβή στην αδικία των θεών.
Κάτι τέτοιες ώρες αγαλλιάζουν
οι κύκλωπες
και οι στοχασμοί
ζεσταίνουν τον χαλασμό.
Σαν σπασμένα δόρατα
γίνονται τ’ αστέρια
για να συντροφεύουν τη θλίψη
που αυλακώνει τις κλίμακες
στα μοναστήρια.
Στα περίστυλά τους
οι μύθοι σμιλεύουν
μυστήρια,
δίνοντάς τους μορφές πετραδιών.
Πλάι τους αργοπεθαίνουν:
μίσος κι ηδονές.
Να, ακούγονται μακριά
οι ιαχές του σύμπαντος.
Έρχονται παρέα
με τους ουράνιους μουσικούς.
Ω, η ελευθερία
μοιράζει την ομορφιά
στους πιστούς της.

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου