Select Page

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος

Γνωρίζεις κάποιον, τον συμπαθείς, τον ερωτεύεσαι, τον αγαπάς και γίνεται ο άνθρωπός σου για μικρό ή μεγάλο διάστημα -δε λέμε για “πάντα”, αποφεύγοντας τις υπερβολές.
Νομίζεις ότι τον ξέρεις, ότι γνωρίζεις τον χαρακτήρα του, τα προτερήματα και τα ελαττώματά του. Πορεύεσαι μαζί του σε μια ζωή που μοιάζει όμορφη, όχι μοιάζει, είναι όμορφη.
Κάποια στιγμή πλησιάζει το τέλος και αυτής της ομορφιάς, όπως συμβαίνει με όλες τις ομορφιές, πραγματικές και μεταφορικές.
“Δεν είναι δυνατόν” λες. Ο άνθρωπος αυτός που είναι δίπλα σου, είναι ένας άγνωστος. Κανένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του δεν αναγνωρίζεις.
Π.χ. πού πήγε η γαλατική του ευγένεια; Τι έγιναν οι καλοί του τρόποι; Τι έγινε το ενδιαφέρον του για το κάθε τι που σε αφορούσε, για τη δουλειά σου, την υγεία σου; Το ενστικτώδες θα έλεγα άπλωμα του χεριού του γύρω από τους ώμους σου, που δεν διατυμπάνιζε την ιδιοκτησία, το… αφεντηλίκι, αλλά την προστασία και την τρυφερότητά του για σένα. Τι έγινε το χαρούμενο ξάφνιασμά του όταν, χωρίς ψεύτικα προσχήματα, περνούσες από τη δουλειά του μόνο και μόνο να τον δεις για δευτερόλεπτα και να του ευχηθείς ξανά “καλημέρα” για πολλοστή φορά; Τι έγινε η άψογη συμπεριφορά του σε ένα εστιατόριο και ο χαριτωμένος τρόπος με τον οποίο επέμενε να σε ταΐζει, να σου τραβάει ελαφρά την καρέκλα για να καθίσεις πρώτα εσύ, με μία ανεπιτήδευτη ευγένεια;
Κι εσύ πια να νιώθεις μιαν υπερηφάνεια με έναν άντρα σαν αυτόν δίπλα σου, που σε έκανε να νιώθεις σαν το κέντρο του σύμπαντος και αν όχι σαν Βασίλισσα, σαν πριγκίπισσα το δίχως άλλο.
Και βεβαίως, τι έγινε το πάθος του στον έρωτα που σε έκανε κάθε φορά να αισθάνεσαι σαν την πρώτη; Το χαρακτηριστικό “τράβηγμα” των χαρακτηριστικών του από το πάθος και την προσμονή της ολοκλήρωσης;
Όλα αυτά και χιλιάδες άλλα που σε έκαναν να τρελαίνεσαι από υπερηφάνεια και λατρεία…
Τι έγιναν αυτά όλα, πού πήγαν;
Στα… ελαττώματα τώρα:
Το ελαφρύ ροχαλητό του που τον έκανε στην αρχή να ντρέπεται, που άθελά του σε ενοχλούσε, έγινε τώρα ένα μουγκρητό, ένα αγελαδίσιο μουγκανητό θαρρείς και το έκανε επίτηδες, σαδιστικά, για να σε αφήσει άυπνη, ή καλύτερα ακόμη, να σηκωθείς και να φύγεις μόνη σου από τη συζυγική παστάδα. Και τότε εκείνος να απλωθεί σε όλο το μήκος και το πλάτος του κρεβατιού, με το πάπλωμα μισό πάνω του και μισό στο πάτωμα, και να συνεχίσει απτόητος το μουγκανητό, με το σπίτι να τραντάζεται θαρρείς από το εξαγριωμένο λαρύγγι του. Ωτοασπίδες λοιπόν και αλλαγή δωματίου.
Η αρχή του τέλους.
Άλλο:
Το διάβασμα της εφημερίδας του την ώρα του φαγητού, καλό πρόσχημα αποφυγής συνομιλίας. Και αν εσύ αποφάσιζες να διακόψεις την εκκωφαντική σιωπή του, εκείνος να απαντάει με ένα “Μμμ”. Σαν τύχαινε δε το φαγητό να μην του αρέσει, να τον βλέπεις προθυμότατα να παραγγέλνει πίτσες από την διπλανή πιτσαρία, δείχνοντας έμπρακτα την απαξίωσή του για την μαγειρική σου δεινότητα.
Όσο για την άλλοτε θεσπέσια στιγμή του έρωτα, το γύρισμα από την άλλη πλευρά αμέσως μετά και η έναρξη του solo μουγκανητού α καπέλλα.
Φρίκη!
Άλλο:
Αν έλεγες, “αγάπη μου πρέπει να πάω στο γιατρό, δεν είμαι καλά και φοβάμαι. Θα μπορέσεις σε παρακαλώ να με συνοδεύσεις;”, η απαίσια άρνησή του δε σου άφηνε περιθώρια να επιμένεις: “Λυπάμαι, έχω ένα κατεπείγον meeting, έπρεπε ήδη να έχω φύγει”. Για να μάθεις εντελώς τυχαία ότι το meeting δεν ήταν παρά το γήπεδο, χωρίς μάλιστα να παίζει και η αγαπημένη του ομάδα.
Άλλο:
Γυρίζει από τη δουλειά, τρώει με την αγαπημένη του όπως είπα βρωμοφυλλάδα αγκαλιά, το ρίχνει μετά στον ύπνο. Ξυπνάει
μετά από ένα δίωρο και πιάνει το κινητό του. Μιλάει με τις ώρες κι εσύ από διακριτικότητα δεν τον διακόπτεις. Και αν πια κάποια στιγμή δεν αντέξεις αυτήν την απαξία του και διαμαρτυρηθείς ότι σε αμελεί, με πόνο καρδιάς αυτός σου προτείνει να βγείτε για κανένα ποτό, ενδόμυχα ελπίζοντας στην άρνησή σου. Έχεις τη βασανιστική υποψία ότι χίλιες φορές καλύτερα θα ήθελε να βγάλει το σκύλο βόλτα. Έτσι όμως και δεχτείς και βγείτε θα καταλάβεις πολύ γρήγορα ότι ήταν μεγάλο λάθος σου τελικά να δεχτείς. Αυτή δεν ήταν έξοδος, όλη την ώρα μουτρωμένος και αλλού για αλλού.
Και άλλα δεκάδες, εκατοντάδες παραδείγματα ων ου έστιν αριθμός.
Μα τι έγινε το είδωλό σου, το πλάσμα που αγάπησες;
Αυτός που είναι δίπλα σου ποιος είναι; Τον ξέρεις; Τον αγαπάς; Σε κάνει και σένα να βγάζεις τον κακό σου εαυτό στην επιφάνεια, τον χείριστο εαυτό σου, για τον οποίο δεν είσαι καθόλου υπερήφανη, ξεστομίζοντας λόγια σιχαμερά και σε αργκό ο ένας εναντίον του άλλου. Όχι. Ούτε εσύ είσαι πια εσύ. Η αλλαγή του, η αλλαγή σου, μια κόλαση, δεν αντέχεται. Συγκρίνοντας το πριν σας με το νυν, είναι τόσο αποκαρδιωτικό.
Και κλαις τον χαμένο παράδεισο.
Ζεις την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, που όμως τίποτα δε θα την εμπόδιζε να είναι τουλάχιστον μία υποφερτή όψη.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

11 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα Λένα μου. Η όλη κατάσταση που περιγράφεις δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Θέλω να πιστεύω όμως ότι εάν προκύψει κάποια αλλαγή ή κάτι καινούριο στη ζωή τους, μπορεί ν’ ανανεωθεί και πάλι η σχέση και να υπάρχει βελτίωση. Πολύ ουτοπικό; Μπορεί.

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      ίΜίλησα για την εξαφάνιση της ΜΑΓΕΙΑΣ ΑΥΤΌ ΈΤΣΙ ΚΑΙ ΧΑΘΕΊ βΑΣΟΎΛΑ ΠΆΕΙ
      Καλή Χρονιά κορίτσι μου

      Απάντηση
    • Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

      όταν χαθεί η μαγεία τουέρωτα (γιατί εγώ γι’ αυτήν μίλησα)ή όποια ουτοπική όπως είπες συγκόλληση μοιάζει ανιαρή και ψευτικη Βασψ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Αλλάζουν οι άνθρωποι, αλλάζουν οι σχέσεις. Καθετί ζωντανό μεταβάλλεται, εξελίσσεται. Δεν μπορεί να μένει το ίδιο, αλλιώς θα ήταν πεθαμένο. Θέλει πολύ δουλειά όμως και από τους δύο, για να κρατήσουν μια σχέση ζωντανή. Αλλιώς η σχέση βαλτώνει με τα αποτελέσματα που περιγράφεις πιο πάνω. Εδώ όμως περιγράφεις την αλλαγή συμπεριφοράς του άνδρα. Η γυναίκα μένει η ίδια, όπως ήταν στην αρχή, που έκανε κι αυτή τα πάντα για να κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον του συντρόφου της; Πρέπει και οι δυο να είναι αποφασισμένοι να διατηρήσουν το θαυμασμό που έτρεφε ο άλλος στο πρόσωπό τους για να πάει παρακάτω η σχέση. Διαφορετικά, ένας κούκος όχι μόνο δε φέρνει την άνοιξη αλλά τη βαρυχειμωνιά.

    Απάντηση
  3. sofia25164

    Έχεις δίκιο Λένα μου, τα πάντα στη ζωή ακόμη και οι σχέσεις, έχουν δύο όψεις… μας περιέγραψες τόσο γλαφυρά τις ανθρώπινες σχέσεις…Όμορφη μοιρασιά μπράβο σου!!! Να είσαι πάντα καλά, υγεία, χαρά και ένα δημιουργικό 2017!!! Την αγάπη μου!!!

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      Κι’ εσύ να είσαι καλά Σοφία μου πότε θα κατέβεις; Ή ΜΉΠΩς ΛΕς ΝΑ ΣΟΎ ΤΠΟ ΣΤΕΊΛΩ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΣΟΥΑΝΑΛΑΜΒΆΝΟΝΤΑς ΤΑ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΆ ΤΟΥ;

      Απάντηση
  4. Αθηνά Μαραβέγια

    Λένα μου, πώς καταφέρνεις και ακόμα και με τις πιο “αρνητικές” εικόνες να με κάνεις να χαμογελώ, ακόμα δεν το έχω καταλάβει.
    Ναι, συμφωνώ πως συμβαίνει κάπως έτσι, συμφωνώ πως και η γυναίκα δεν είναι άμοιρη ευθυνών, αλλά, συγγνώμη, απολαμβάνω τον τρόπο γραφής σου και αυτό με κάνει να χαμογελώ!!!!!!!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!
    Και σε άλλα με υγεία!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      ΑΓΑΠΗΜΈΝΗ μου Αθηνά είπες τη λέξη κλειδί ”το υφος” των γραπτών μου . Σού τ’ ορκίζομακ είναι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ ΤΟ στορί έρχεται δεύτερο. Είσαι στο μυαλό μου μέσα εκτός από την καρδιά μου

      Απάντηση
  5. Μάρθα Δήμου

    Η πένα σου απέδωσε με τόσο ζωντανό τρόπο μια κατάσταση που πολύ συχνά απαντάται σε ζευγάρια όταν έχουν αφεθεί στη ρουτίνα και την συνήθεια ή στο να θεωρούν δεδομένο τον/ την σύντροφο στη σχέση. Μου άρεσε πάρα πολύ Λένα μου. Ο τρόπος γραφής σου είναι απαράμιλλος!

    Απάντηση
  6. Lena Mavroudi Mouliou

    Για μια φορά ακόμη να πω ότι για μένα περιποιε’ι μεγάλη τιμή να επαινεσουν ΤΟΝ ΤΡΠΟΠΟ ΓΡΑΦΗΣ μου . Ευχαριστώ Μάρθα μου

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    όλες οι σχέσεις έχουνε δύο νομίσματα… η μαγεία σίγουρα εξατμίζεται..ο έρωτας όμως οχι. Οπότε κάποια εξήγηση δίνει αυτή η ισορροπία των όψεων. Τι αντέχει κανείς και τι όχι. Με τι συμβιβάζεται και τι όχι. Αν είναι τόσο ακραίες αυτές οι όψεις..όπως τις περιγράφεις τότε από την αρχή δεν χτίστηκαν σωστά. Το παραμύθι θέλει και τα όριά του. Η μυθοποίηση τυφλώνει. Και είναι παιδί του έρωτα. Οι σχέσεις όμως δεν είναι μόνο..άνοιξε την πόρτα για να μπει, τράβα την καρέκλα για να κάτσει … για αυτό και θέλουν μεγαλύτερες δοκιμασίες και σοβαρότητα στην επιλογή του συντρόφου..και όχι φαντασία και πάθος μόνο. Κάπου εκεί κάνουν λάθη πολλά ζευγάρια αταίριαστα που για κάποιο λόγο έχουνε επιλέξει να κοιτάνε τη μισή αλήθεια..και ύστερα λούζονται την πραγματικότητα που ξετυλίγεται όσο περνούν τα χρόνια…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!