Η έμπνευση απούσα

6.03.2017

 

Σας έτυχε ποτέ αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες γραφιάδες να αισθάνεστε τόσο μα τόσο γεμάτοι από ιδέες που να νομίσετε ότι θα γράψετε με μιας και απνευστί, τα βιβλία που ονειρευτήκατε και που δεν τα γράψατε εδώ και τόσα χρόνια;

Και τι κάνετε;

Παίρνετε τα καλά ξυσμένα μολύβια σας, κάθεστε μπροστά στις αγαπημένες λευκές σας κόλλες που εσάς αναμένουν για να πάρουν ζωή και κάνετε να αρχίσετε.

Αυτό γίνεται χωρίς πρόγραμμα τις περισσότερες φορές.

Μα ξαφνικά σαν να βγήκε το καλώδιο από την πρίζα όλες οι ιδέες σας έγιναν έπεα πτερόεντα και μην τις είδατε τις άστατες.

Και μένεις μετέωρος με το κατά τα άλλα καλά ξυσμένο μολύβι στο χέρι, αμήχανος, απορημένος και χωρίς να απολογείσαι στις λευκές σου κόλλες που εξακολουθείς να τις αφήνεις λευκές.

«Μα τι έγινε βρε παιδιά;» αναρωτιέσαι. «Εδώ είχα τόσο υλικό στο μυαλό μου που η μόνη μου έγνοια ήταν να το βάλω σε μία τάξη. Αντ’ αυτού τι βλέπω; Ένα χωράφι ξερό, άνυδρο και χέρσο. Κάνω με την τσουγκράνα να σκαλίσω το ξεραμένο χώμα. Και με τη μάνικα να ρίξω λίγο δροσερό νεράκι. Μπας και καταφέρω κάτι λίγο έστω…

Αχ! πόσο μετανιώνω που δεν εκμεταλλεύτηκα το ευλογημένο νεράκι της βροχής να το φύλαγα σε τεράστιες βροχοαποθήκες για να το έχω με την πρώτη ζήτηση καλή ώρα σαν και τώρα! «Στερνή μου γνώση» λέω, «έβαλα μυαλό, ναι, μα τώρα τι γίνεται; Τι να κάνω;».

«Μην κάνεις τίποτα» μου λέει μουλαρωμένο το ευφυές μου μυαλό. «Μην κάνεις τίποτα αφού έφυγε η έμπνευση. Μα αφού το ξέρεις ότι σου έχει αδυναμία, σε λίγο κοντά σου θα είναι πάλι βρε κουτό. Μην την εκβιάζεις αφού το ξέρεις ότι δεν της αρέσουν τα ζοριλίκια και η πίεση. Τι της αρέσει; Το καλόπιασμα. Κάντο λοιπόν, μα με τρόπο. Είναι λίγο περίεργη η κυρία, η αλήθεια είναι αυτή. Απρόβλεπτη, αγενής. Έρχεται ακάλεστη κι έτσι εσύ δεν είσαι stand by και βρει παράθυρο ανοιχτό, πάει το ’σκασε για ανοιχτούς ορίζοντες. Πεθαίνει για άπλα, για πλάκα, για φρεσκάδα, δροσιά και άνοιξη. Πλήττει θανάσιμα με τη μουρτζούφλα, με τη συνήθεια, με τα ίδια και τα ίδια, με την αρτηριοσκλήρυνση των ιδεών. Το ότι είναι μια αιώνια έφηβη η ίδια, ίσως και αυτός να είναι ο λόγος που δεν μπορεί να κατανοήσει τη νοοτροπία της ακινησίας και το σκούριασμα των αρθρώσεων. Της αρέσουν οι απλωτές στο κολύμπι, και όχι οι ύπουλες πατητές και το ανάσκελα!

Μα τι σου τα λέω όλα αυτά; Μη και δεν τα ξέρεις;

Βάλε λοιπόν τα καλά ξυσμένα μολύβια σου στην κασετίνα τους προς το παρόν. Τις κόλλες τις αδειανές σου άφησέ τες πάνω στο γραφείο σου. Δεν παθαίνουν τίποτα, μη φοβάσαι. Καλού, κακού πάντως, βάλε πάνω τους ένα press papier μη τις παρασύρει κανένα ρευματάκι. Μα και το ρευματάκι από πού να μπει το έρμο έτσι που έχεις κλειδαμπαρώσει πόρτες και παράθυρα από τη φοβία σου με το κρύο; Άφησέ το να μπει βρε παιδάκι μου έστω και παγωμένο στην αρχή. Μετά θέλει δε θέλει θα στρώσει!

Και τώρα για ρίξε μια ματιά στα γραπτά σου…

Είδες; Γέμισες δυο τρεις σελίδες χωρίς έμπνευση.

Φαντάσου τι έχει να γίνει όταν σε λίγο τη δεις να επιστρέφει μετανιωμένη!

Για πες.

Ο αντίχειράς σου καλά;

Το πληκτρολόγιο του computer καλά;

Είσαι έτοιμη λοιπόν.

Την αφουγκράζομαι. Νομίζω έρχεται. Πρόσεξε! Άδραξέ την καλά. Κρίμα να φύγει και πάλι κι εσύ να κάθεσαι και να γεμίζεις τις κόλλες τις λευκές σου με βλακείες. Δεν το θέλει κι ο Θεός!

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Χελιδόνια

Χελιδόνια

-Καλησπέρα γιατρέ, φεύγω απόψε. Όχι, είμαστε όλοι καλά. Απλώς πρέπει να φύγω. Όχι, μην έρθετε στο αεροδρόμιο. Σας παρακαλώ. Ναι δεν θα χαθούμε. Ευχαριστώ. Καληνύχτα σας.  Η Νατάσα θα λείψει για μερικές εβδομάδες γιατί ο άνδρας της κάνει μια σοβαρή επέμβαση σε...

Πρόσκληση σε γάμο

Πρόσκληση σε γάμο

Τα προεόρτια του γάμου είχαν ξεκινήσει από την Πέμπτη, με τον πρόγαμο. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, τα συμπεθέρια είχαν ξεσηκώσει όλο το χωριό και τους πετεινούς στο πόδι. Το αντικρυστό, με τη θράκα στη μέση, το γαμοπίλαφο στα καζάνια, οι κρητικές κουλούρες δεμένες με...

Για τα μάτια σου μόνο

Για τα μάτια σου μόνο

Πάντα κοιτούν χαμηλά. Δε λοξεύουν αριστερά και δεξιά. Δεν είναι αδιάκριτα, βλέπουν μπροστά. Δεν είναι φλύαρα, μα ούτε απαιτητικά. Μιλούν λίγο και σοφά. Χαρακτηριστικά τους η ευγένεια και η ομορφιά. Μισούν το ψέμα. Δεν κρύβονται, είναι πάντα ακάλυπτα. Βγάζουν αλήθειες...

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Είχε νυχτώσει από ώρα καθώς γέμιζε το στενό ψηλό ποτήρι ως επάνω, με το χρυσοκίτρινο υγρό. Τσίπουρο παλαιωμένο σε δρύινο βαρέλι, το αγαπημένο του ποτό, εδώ και πολλά χρόνια. Τον βοηθούσε να σκεφτεί και να ταξιδέψει, μόνος όπως έκανε πάντα, μιας και δεν έμαθε ποτέ τον...

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Καλή μέρα και Καλή Εβδομάδα Λένα μου. Τώρα τυχαίο είναι που και η δική μου έμπνευση μύρισε άνοιξη και ξεπόρτισε ή μάλλον είναι γενικότερο; Όπως και να’ χει, η ουσία είναι ότι με όποιο θέμα και αν καταπιαστείς, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο επιτυχημένο!!! Μου άρεσε πολύ,

    Απάντηση
  2. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ΌΤΑΝ έγραφα το κεμενάκι η έμπνευση απούσα και τώρα εδώ και ένα μηνα και πάρα πάνω με έχει ξεθεώσει και γράφω non stop.
    Ευχαριστώ Βάσω .

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Λένα μου μπράβο!! Μου άρεσε πολύ το κείμενό σου!! Έτσι είναι αυτή η “έμπνευση”, ελεύθερο πουλί! Όποτε θέλει έρχεται, όποτε θέλει φεύγει… Όμως, ίσως κάποιος λόγος υπάρχει και γι’ αυτό! Ίσως…

    Απάντηση
  4. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Της κυρίας της αρέσει να κάνει αισθητή την απουσια της για να αποζητάμε απεγνωσμένα τη λατρεμένη της παρουσία.Και όταν αυτό γίνει, η πένα μας παίρνει φωτιά που λένε Ελένη καλή μου Ευχαριστώ

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Λένα μου η έμπνευση χρειάζεται και λίγο φρέσκο αεράκι, μια ανάσα, ένα άνοιγμα του παραθύρου, λίγη τροφή να δυναμώσει. Αυτό είναι υγεία, νομίζω. Το κείμενό σου μου άρεσε πολύ, πάρα πολύ όμως, όπως μου αρέσουν οι εμπνεύσεις οι επαναστάτριες, που όποτε θέλουν έρχονται, όποτε θέλουν φεύγουν . Καλό απόγευμα!

    Απάντηση
    • Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

      Σουλελάκι μου καλό , η έμπνευση θέλει όλα αυτά που λες αλλά θέλει και λίγο καλόπιασμα.Και βέβαια εκείνο ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ είναι ζοριλίκι και πίεση.
      Χαίρομαι που σού άρεσε το κειμενάκι μου.
      Μου λείπεις. Να μη στο πω;

      Απάντηση
  6. Ασημινα Λεοντη

    Η δικη σου εμπνευση Λενα σε καταδιωκει…δεν σε αφηνει σε ησυχια…καλω και την αρπαζεις απο τα μαλλια…θελει δεν θελει…να και το θαυμασιο της πενας σου!!!!
    Ιδιαιτερη σαν εμπνευση….!!!
    Καλο σου βραδυ!!!!

    Απάντηση
  7. Μιχάλης

    Με ένα μικρούτσικο ψεματάκι, το γράψατε το αριστούργημα πάλι.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου