Επιλέξτε Page

Η έμπνευση απούσα

6.03.2017

 

Σας έτυχε ποτέ αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες γραφιάδες να αισθάνεστε τόσο μα τόσο γεμάτοι από ιδέες που να νομίσετε ότι θα γράψετε με μιας και απνευστί, τα βιβλία που ονειρευτήκατε και που δεν τα γράψατε εδώ και τόσα χρόνια;

Και τι κάνετε;

Παίρνετε τα καλά ξυσμένα μολύβια σας, κάθεστε μπροστά στις αγαπημένες λευκές σας κόλλες που εσάς αναμένουν για να πάρουν ζωή και κάνετε να αρχίσετε.

Αυτό γίνεται χωρίς πρόγραμμα τις περισσότερες φορές.

Μα ξαφνικά σαν να βγήκε το καλώδιο από την πρίζα όλες οι ιδέες σας έγιναν έπεα πτερόεντα και μην τις είδατε τις άστατες.

Και μένεις μετέωρος με το κατά τα άλλα καλά ξυσμένο μολύβι στο χέρι, αμήχανος, απορημένος και χωρίς να απολογείσαι στις λευκές σου κόλλες που εξακολουθείς να τις αφήνεις λευκές.

«Μα τι έγινε βρε παιδιά;» αναρωτιέσαι. «Εδώ είχα τόσο υλικό στο μυαλό μου που η μόνη μου έγνοια ήταν να το βάλω σε μία τάξη. Αντ’ αυτού τι βλέπω; Ένα χωράφι ξερό, άνυδρο και χέρσο. Κάνω με την τσουγκράνα να σκαλίσω το ξεραμένο χώμα. Και με τη μάνικα να ρίξω λίγο δροσερό νεράκι. Μπας και καταφέρω κάτι λίγο έστω…

Αχ! πόσο μετανιώνω που δεν εκμεταλλεύτηκα το ευλογημένο νεράκι της βροχής να το φύλαγα σε τεράστιες βροχοαποθήκες για να το έχω με την πρώτη ζήτηση καλή ώρα σαν και τώρα! «Στερνή μου γνώση» λέω, «έβαλα μυαλό, ναι, μα τώρα τι γίνεται; Τι να κάνω;».

«Μην κάνεις τίποτα» μου λέει μουλαρωμένο το ευφυές μου μυαλό. «Μην κάνεις τίποτα αφού έφυγε η έμπνευση. Μα αφού το ξέρεις ότι σου έχει αδυναμία, σε λίγο κοντά σου θα είναι πάλι βρε κουτό. Μην την εκβιάζεις αφού το ξέρεις ότι δεν της αρέσουν τα ζοριλίκια και η πίεση. Τι της αρέσει; Το καλόπιασμα. Κάντο λοιπόν, μα με τρόπο. Είναι λίγο περίεργη η κυρία, η αλήθεια είναι αυτή. Απρόβλεπτη, αγενής. Έρχεται ακάλεστη κι έτσι εσύ δεν είσαι stand by και βρει παράθυρο ανοιχτό, πάει το ’σκασε για ανοιχτούς ορίζοντες. Πεθαίνει για άπλα, για πλάκα, για φρεσκάδα, δροσιά και άνοιξη. Πλήττει θανάσιμα με τη μουρτζούφλα, με τη συνήθεια, με τα ίδια και τα ίδια, με την αρτηριοσκλήρυνση των ιδεών. Το ότι είναι μια αιώνια έφηβη η ίδια, ίσως και αυτός να είναι ο λόγος που δεν μπορεί να κατανοήσει τη νοοτροπία της ακινησίας και το σκούριασμα των αρθρώσεων. Της αρέσουν οι απλωτές στο κολύμπι, και όχι οι ύπουλες πατητές και το ανάσκελα!

Μα τι σου τα λέω όλα αυτά; Μη και δεν τα ξέρεις;

Βάλε λοιπόν τα καλά ξυσμένα μολύβια σου στην κασετίνα τους προς το παρόν. Τις κόλλες τις αδειανές σου άφησέ τες πάνω στο γραφείο σου. Δεν παθαίνουν τίποτα, μη φοβάσαι. Καλού, κακού πάντως, βάλε πάνω τους ένα press papier μη τις παρασύρει κανένα ρευματάκι. Μα και το ρευματάκι από πού να μπει το έρμο έτσι που έχεις κλειδαμπαρώσει πόρτες και παράθυρα από τη φοβία σου με το κρύο; Άφησέ το να μπει βρε παιδάκι μου έστω και παγωμένο στην αρχή. Μετά θέλει δε θέλει θα στρώσει!

Και τώρα για ρίξε μια ματιά στα γραπτά σου…

Είδες; Γέμισες δυο τρεις σελίδες χωρίς έμπνευση.

Φαντάσου τι έχει να γίνει όταν σε λίγο τη δεις να επιστρέφει μετανιωμένη!

Για πες.

Ο αντίχειράς σου καλά;

Το πληκτρολόγιο του computer καλά;

Είσαι έτοιμη λοιπόν.

Την αφουγκράζομαι. Νομίζω έρχεται. Πρόσεξε! Άδραξέ την καλά. Κρίμα να φύγει και πάλι κι εσύ να κάθεσαι και να γεμίζεις τις κόλλες τις λευκές σου με βλακείες. Δεν το θέλει κι ο Θεός!

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Καλή μέρα και Καλή Εβδομάδα Λένα μου. Τώρα τυχαίο είναι που και η δική μου έμπνευση μύρισε άνοιξη και ξεπόρτισε ή μάλλον είναι γενικότερο; Όπως και να’ χει, η ουσία είναι ότι με όποιο θέμα και αν καταπιαστείς, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο επιτυχημένο!!! Μου άρεσε πολύ,

    Απάντηση
  2. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ΌΤΑΝ έγραφα το κεμενάκι η έμπνευση απούσα και τώρα εδώ και ένα μηνα και πάρα πάνω με έχει ξεθεώσει και γράφω non stop.
    Ευχαριστώ Βάσω .

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Λένα μου μπράβο!! Μου άρεσε πολύ το κείμενό σου!! Έτσι είναι αυτή η “έμπνευση”, ελεύθερο πουλί! Όποτε θέλει έρχεται, όποτε θέλει φεύγει… Όμως, ίσως κάποιος λόγος υπάρχει και γι’ αυτό! Ίσως…

    Απάντηση
  4. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Της κυρίας της αρέσει να κάνει αισθητή την απουσια της για να αποζητάμε απεγνωσμένα τη λατρεμένη της παρουσία.Και όταν αυτό γίνει, η πένα μας παίρνει φωτιά που λένε Ελένη καλή μου Ευχαριστώ

    Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Λένα μου η έμπνευση χρειάζεται και λίγο φρέσκο αεράκι, μια ανάσα, ένα άνοιγμα του παραθύρου, λίγη τροφή να δυναμώσει. Αυτό είναι υγεία, νομίζω. Το κείμενό σου μου άρεσε πολύ, πάρα πολύ όμως, όπως μου αρέσουν οι εμπνεύσεις οι επαναστάτριες, που όποτε θέλουν έρχονται, όποτε θέλουν φεύγουν . Καλό απόγευμα!

    Απάντηση
    • Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

      Σουλελάκι μου καλό , η έμπνευση θέλει όλα αυτά που λες αλλά θέλει και λίγο καλόπιασμα.Και βέβαια εκείνο ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ είναι ζοριλίκι και πίεση.
      Χαίρομαι που σού άρεσε το κειμενάκι μου.
      Μου λείπεις. Να μη στο πω;

      Απάντηση
  6. Ασημινα Λεοντη

    Η δικη σου εμπνευση Λενα σε καταδιωκει…δεν σε αφηνει σε ησυχια…καλω και την αρπαζεις απο τα μαλλια…θελει δεν θελει…να και το θαυμασιο της πενας σου!!!!
    Ιδιαιτερη σαν εμπνευση….!!!
    Καλο σου βραδυ!!!!

    Απάντηση
  7. Μιχάλης

    Με ένα μικρούτσικο ψεματάκι, το γράψατε το αριστούργημα πάλι.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου