Η έρημος

1.12.2016

night-desert_b

Στην έρημό του εαυτού μου σαν άλλος αλχημιστής
μιαν όαση αναζητώ στο γάλα μιας θηλής
που ήταν πικρό σαν όξινο και λιγοστό σαν χάρη

«Θα φύγω», μου λέει η καψερή, κατακερματισμένη
μα σου 'χω την όασή σου εδώ, ζωγραφισμένη
Τον δείκτη σηκώνει στ' αύριο, σε μέλλον κοντινό
«Κάνε εσύ όσα ικέτευα να βρω απ' το Θεό»

Ανήξερη αγάπης πώς να πρωταγαπήσεις
Σκλάβα της ανάγκης το χρέος πώς να σβήσεις;
Τα πόδια σου ανάπηρα, σ 'αυτά πώως να σταθείς;
Του θανάτου η βαρύτητα φθάνει αυτήν της γης

Λόγια μεγάλα άμα πεις θα έρθουν να σε βρούνε
«Δε θα σου μοιάσω», δήλωσα. Μα οι Θεοί ακούνε
Και μου 'δωσαν τριπλάσια και όμοια δεινά
Και ξήλωσαν της πλάτης μου μελλοντικά φτερά

Τα λόγια μου μετάνοια και θεία κοινωνία
Η σκέψη εξομολόγηση, τα έργα μου νηστεία
Οι μέρες δούλες πλύστρες όλων των ενοχών
Των άπιστων, των άτιμων, των λάγνων, των μοιχών

Η έρημος μου πια ξερνά μαύρες αναθυμιάσεις
Απ' όνειρο θερινής νυκτός μού έγινε εφιάλτης
Η σημασία στ' όνειρο άκρως προφητική
Εκεί που είσαι ήμουνα, εδώ κανείς μην 'ρθει.

_

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Διαβάστε κι αυτά

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Δώρα μου, υπέροχο το ποίημά σου μπράβο!!!Καλημέρα!!!

    Απάντηση
    • ΔΩΡΑ ΜΑΚΡΗ

      ευχαριστώ θερμά!!!!καλησπέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου