Η αγάπη θέλει αντάλλαγμα;

6.02.2017

Ρωτάνε και ξαναρωτούν
τον κόσμο για να μάθουν
τι θέλουν, τι πιστεύουνε
τι άλλο πια να πάθουν;

Να τρέχουν, να γυρεύουνε
ανάλυση να κάνουν
τα χτυποκάρδια της καρδιάς
πριν άλλοι να προλάβουν

Να στείλουνε, να πέμψουνε
μηνύματα στον κόσμο
ευωδιές αποθυμιές
γεμάτες από δυόσμο.

Όμορφες, καλόκαρδες
να γίνουν οι συστάσεις
απλόχερες, ειλικρινείς
τι κι αν δεχτούν προτάσεις.

Αυτά να καταπνίξουνε
δεν τα καταφέραν
συναισθήματα τραγικά
μα μόνο υποφέραν

Γιατί ’ναι δείγμα ανθρωπιάς
τιμής και αξιοσύνης
το ότι δίνεις μη ζητάς
πίσω να το κρίνεις

Λάθος και αναμφίβολα
τροπές και αήθη βόλια
μα ανθοί ολόσπαρτοι
λες κι ήταν περιβόλια.

Σπόροι κι όχι ζιζάνια
αυτά να φυτευτούνε
ανταλλάγματα δεινής
αγάπης μη σταθούνε

Να δώσουνε, να φέρουνε
σε αντιπαραθέσεις
δώσε, χάρισε εσύ
δίχως να ’χεις προθέσεις

Η αγάπη αψηφά
κινδύνους και ναυάγια
μα μόνο προτροπή γλυκιά
στης ζήσης τα μουράγια

Εκεί να αναφερθεί
απάνεμη κι ωραία
αραξοβόλι της ψυχής
ποτέ να ’ναι μοιραία.

Α.Ζ.

Η αγάπη είναι ένα δεντρί
πολλούς καρπούς που βγάνει
Μα αν την ποτίσει εγωισμός
Αυτό θα τη μαράνει.

Η αγάπη είναι θάλασσα
Που για να την περάσεις
Πρέπει να δείξεις στο σκαρί
στο φάρο πως θα φτάσεις.

Η αγάπη είναι άνεμος!
Μα για να σε δροσίσει
Πρέπει να είσαι πλάι του
Όταν αυτός γυρίσει.

Η αγάπη είναι ομορφιά
Που ίσως θα ’ναι αιώνια
Άμα της δείχνεις σεβασμό
Όσο περνούν τα χρόνια.

Η αγάπη είναι πέταλο
Που για να φέρει τύχη
Πρέπει η αξιοπρέπεια
Ψηλά να χτίζει τείχη.

Η αγάπη είναι αμφίδρομη
σχέση ζευγαρωμένη
Που για να ζει παντοτινά
Έτσι πρέπει να μένει.

Η αγάπη θέλει αντάλλαγμα
-Να παίρνεις και να δίνεις!-
Γιατί αλλιώς σαν κούτσουρο
Στον κόσμο αυτό θα μείνεις.

Η αγάπη ζει στα όνειρα
Που γίνοντα αλήθεια
Αν όταν λες το «Σ’ αγαπώ»
Δεν είναι παραμύθια.

Να αγαπάς, να δίνεσαι
Να παίρνεις, ν’ αγαπιέσαι
Κι όσα γι’ αυτήν θυσίασες
Να μην τα απαρνιέσαι!

Χ.Π.

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. sofia25164

    “Αγάπη δε μη έχω, ουδέν ειμί”
    Όρφογραμένο και τούτο το συνταίριασμά σας κορίτσια το απόλαυσα!!!Την αγάπη μου❤️ και στις δύο!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Πολυαγαπημένη μου Σοφία,

      Σε ευχαριστούμε από την καρδιά μας… Να είστε καλά και να χετε πάντα αγάπη και υγεία!
      Ο Θεός να σας προστατεύει!
      <3

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ελένη – Χριστίνα,

    Σε ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια των ποιημάτων μας…

    Να είσαι καλά.

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    Όμορφοι στίχοι, διασταυρωμένοι τόσο ωραία μεταξύ τους. Συγχαρητήρια Άννα – Συγχαρητήρια Χρυσούλα. Μπράβο σας.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μας Βάσω,

      Σε ευχαριστούμε πολύ….
      Να είσαι καλά!

      Καλή σου συνέχεια!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου