Η αγωνία του εκδότη

5.01.2017

“Μεγάλωσα ανάμεσα σε βιβλία, έχοντας αόρατους φίλους σε σελίδες που δημιουργήθηκαν από σκόνη, που την κουβαλάω μέχρι σήμερα στα χέρια μου”

Μπορεί τα λόγια του βιβλιοπώλη από τη “Σκιά του ανέμου” να αποτυπώνουν όλη τη γοητεία και το μυστήριο που υπάρχει στη σκέψη του αναγνώστη, ωστόσο υπάρχει μια πλειάδα ανθρώπων που δηλώνουν πρόθυμοι να τινάξουν τη σκόνη που περιγράφει ο Θαφόν, με αντάλλαγμα την έκδοση ενός σίγουρα – ευπώλητου βιβλίου.

Οι εκδοτικοί οίκοι στην Ελλάδα του Σήμερα επιζητούν εναγωνίως τα βιβλία εκείνα που θα βελτιώσουν τα οικονομικά τους. Με εξαίρεση λίγους, μεγάλους Οίκους, που από νωρίς εντόπισαν τις ανάγκες του αναγνωστικού κοινού, όλοι οι υπόλοιποι βρίσκονται σε δύσκολη θέση, διότι η κρίση, από οικονομική μετετράπη σε πολιτισμική. Το εύκολο και εύπεπτο ανάγνωσμα κατάφερε να εκτοπίσει το πιο ψαγμένο και με δυσκολότερα νοήματα κείμενο.

Τα λιγοστά στοιχεία που αφορούν το βιβλίο (λόγω κατάργησης του ΕΚΕΒΙ) δείχνουν ότι στην Ελλάδα του 2016 υπάρχουν περίπου 300.000 ενεργοί αναγνώστες. Πρόκειται για αναγνώστες που θα αγοράσουν τουλάχιστον πέντε βιβλία στη διάρκεια του έτους. Οι ίδιοι θα φροντίσουν να προμηθευτούν άλλα τόσα από τις κοντινές, δανειστικές βιβλιοθήκες και να καλύψουν έτσι τις ανάγκες τους.

Σημειώνεται ότι υπάρχουν επίσης εκείνοι που αγοράζουν βιβλία απλώς για να τα κάνουν δώρο, εκείνοι που αγοράζουν ένα βιβλίο για να το γυροφέρνουν από παραλία σε παραλία στη διάρκεια του καλοκαιριού, όπως και εκείνοι που είναι πραγματικά λάτρεις της ανάγνωσης και μπορεί να διαβάζουν ακόμα και 10 βιβλία το μήνα. Όλοι αυτοί αποτελούν εξαιρέσεις και δεν βρίσκονται στο “στόχαστρο” των εκδοτών.

Επί της ουσίας, οι 300 (χιλιάδες) είναι εκείνοι που καθορίζουν με τις επιλογές τους τα βιβλία που θα εκδοθούν. Σύμφωνα με τα λιγοστά στοιχεία, η μεγάλη πλειοψηφία αυτής της ομάδας είναι γυναίκες (έχει εκτιμηθεί ότι υπερβαίνουν το 70% του αναγνωστικού κοινού) που επιλέγουν μυστήριο, έρωτα και happy end. Για το λόγο αυτό και έχουν εκτιναχθεί στα ύψη οι πωλήσεις αντιτύπων συγκεκριμένων, Ελλήνων συγγραφέων, που φροντίζουν στα γραπτά τους να ακολουθούν τη συνταγή του τρίπτυχου της επιτυχίας. Η ίδια ομάδα αναγνωστών «ευθύνεται» για τις χιλιάδες πωλήσεις αντιτύπων βιβλίων επωνύμων, που ουδέποτε είχαν σχέση με το βιβλίο και απλώς η τηλεοπτική δημοσιότητα τούς μετέτρεψε σε προϊόν υψηλών αποδόσεων.

Εδώ είναι απαραίτητη μια διευκρίνιση: Η γυναικεία λογοτεχνία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη ροζ λογοτεχνία, όπως και οι γυναίκες αναγνώστριες δεν επιλέγουν μόνο ροζ ή κάποια απόχρωση του γκρι. Απλώς, στο Σήμερα της Ελλάδας η πλειονότητα των αναγνωστών είναι γυναίκες που επιλέγουν ροζ και γκρι λογοτεχνία. Εκείνες που επιλέγουν άλλα είδη λογοτεχνίας είναι δυστυχώς ολιγότερες και ακόμα λιγότεροι οι άνδρες.

Σημαντικό είναι επίσης το ποσοστό των αναγνωστών που επιλέγουν βιβλία αυτοβοήθειας, άμεσης ή έμμεσης.

Το παζλ των επιλογών των «300» συμπληρώνεται με τις επανεκδόσεις επιτυχημένων τίτλων των τελευταίων ετών, επανεκδόσεις σύγχρονων – κλασσικών και τις εκδόσεις μεταφρασμένων κειμένων της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις η συνταγή είναι απλή: Είναι γνωστός; Τότε είναι καλός!

Υπό το πρίσμα όλων αυτών των δεδομένων, οι σύγχρονοι εκδοτικοί οίκοι έχουν ένα βασικό πρόβλημα: Επειδή προφανώς θα πρέπει να ισορροπήσουν μεταξύ «ποιοτικού» ή «εύπεπτου» τους είναι δύσκολο να βρουν το «εύπεπτο». Βλέπετε, οι πέντε – έξι συγγραφείς αυτής της κατηγορίας έχουν ήδη αγκαζαριστεί από τους μεγάλους εκδοτικούς που με τη σειρά τους κερδίζουν την πιο μεγάλη πίτα από τους 300.000 των αναγνωστών. Για άλλους δεν έχει πίτα.

Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω είναι δυστυχώς το χρήμα. Με εξαίρεση εκείνους που έγιναν εκδότες πιστεύοντας ότι έτσι θα κερδίσουν λεφτά πολλά, όλοι οι υπόλοιποι πραγματικά τρέμουν στην ιδέα του Αύριο. Νιώθουν όλο αυτό που συμβαίνει, προσπαθούν να το αποφύγουν, αλλά χωρίς τους παλιούς αναγνώστες είναι δύσκολο. Όλοι τους ξέρουν καλά ότι όλη αυτή η μονοκαλλιέργεια του «εύπεπτου» δεν θα περάσει χωρίς επιπτώσεις και οι επιπτώσεις αυτές θα ξεκινήσουν μεν από τα λογιστήριά τους, αλλά θα επεκταθούν σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

Η Ποίηση στον κινηματογράφο

- - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Όταν η Ποίηση «εισβάλλει» στον χώρο της έβδομης Τέχνης προκύπτουν μικρά αριστουργήματα που συμπληρώνουν την μουσική, τις ερμηνείες και τα σκηνικά υπογραμμίζοντας κάθε καρέ της ιστορίας που λαμβάνει σάρκα και οστά. Παραθέτω μερικές μόνο...

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν   Αν μείνουν τα πράγματα, όπως έχουν, είστε ηττημένοι. Ο φίλος σας είναι η αλλαγή. Η συμμαχία σας είναι το δίλλημα. Από το τίποτα, εσείς πρέπει να κάνετε το κάτι. Ωστόσο και το παντοδύναμο οφείλει να...

Ακούγοντας λογοτεχνία

Ακούγοντας λογοτεχνία

Σήμερα, όταν αναφερόμαστε στον όρο «λογοτεχνία» εννοούμε τα έντυπα βιβλία και ίσως να συμπεριλαμβάνουμε σε αυτά και τις ιστοσελίδες λογοτεχνικού περιεχομένου στο διαδίκτυο, τα ιστολόγια (blogs) συγγραφέων και τις πύλες εκδοτών ή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Έτσι, τα...

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Αναρωτιέμαι Νεκτάριε… θα ενοχλήσει κάποτε η μονοκαλλιεργεια αυτού του “εύπεπτου” και ποιο θα είναι εκείνο το Αύριο που θα κάνει τους εκδοτικούς οίκους να τρέμουν; Μονάχα η ηλεκτρονική ανάγνωση που σαρώνει είναι ο μεγαλύτερος ως τώρα εχθρός…που ανοίγει πόρτες στο “οτιδήποτε” και για “οποιονδήποτε”. Είναι τόσο κρίμα 300Κ να κλείνουν τόσες μαγικές πόρτες ή αλλιώς σελίδες. Ας δούμε κάποιο φως…

    [Θα πρόσθετα στο κείμενό σου …οτι οι 300Κ που αναφέρεις..πλέον έχουν και ένα άλλο κριτήριο..Με τόση κατάθλιψη και στεναχώρια που επικρατεί στη χώρα ..επιλέγουν “χαρούμενα” κείμενα… ανάλαφρα..ήρεμα..σα να μην έχουν ανάγκη απο οτιδήποτε βαρύ..σοβαρό..μελαγχολικό…]

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου