Η αλεπού

Δημοσίευση: 6.11.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

fox_animal_b
Κάθε νύχτα έρχεται η αλεπού,
ξύνει με το μυτερό της νυχοπόδαρο μια τρύπα στο τσαλακωμένο στρωσίδι,
με παίρνει αγκαζέ και ψευτοκλαίει.
«Κλάψε σιωπηλά» λέει
κι έπειτα ανεβαίνει με φόρα στα φωτιστικά σώματα να χαζέψει τις σκόνες.
Δοκιμάζει απ’ το μεγάλο αρμάρι ένα φθαρμένο, δροσερό ασπρόρουχο
και πάλι δεν της μπαίνει.
«Αδυνάτισες κι άλλο» λέει.
Στρογγυλοκάθεται στην κουνιστή πολυθρόνα,
με λαλιά ανθρωπινή δοκιμάζει ήχους στις αγρίμιες χορδές της
και με αλλιώτικες φωνές ακομπανιάρει.
«Μην κοιμάσαι» λέει.
Κάθε νύχτα έρχεται η αλεπού,
κάθεται με τους χλωμούς, ξενύχτηδες φίλους μου στο βυσσινί σαλόνι
και τρώνε παραγινωμένα σύκα.
«Φάε κι εσύ» λέει
κι ύστερα τρέχει στο αποχωρητήριο.
Τραβάει μεγάλες τζούρες από τα ξεχασμένα Ζ- Καραβασίλη στο νιπτήρα
και πετάει τις γκρίζες στάχτες στα μάρμαρα.
«Πάρε ένα» λέει.
Πάντα φεύγει παραπατώντας στο αλουμινένιο κούφωμα,
με το πυκνό τρίχωμα της ουράς της ταράζει τις ροδιές κουρτίνες
και σαλτάρει βιαστική στους δρόμους.
«Έλα μαζί αν σου βαστάει» λέει.

-

γράφει η Βασιλική Σπηλιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • Βασιλική Σπηλιώτη

      Και της Αλεπούς μου άρεσαν πολύ τα γραπτά σας. Να είστε καλά.

      Απάντηση
    • Βασιλική Σπηλιώτη

      Σας ευχαριστώ πολύ. Καλή σας ημέρα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου