Στους Άγιους Πάντες αιώνες τώρα
στέκεται εκεί στην ανηφόρα
ελιά περήφανη, ελιά πελώρια
η ηλικία της πέρα απ’ τα όρια.

Κοντά μια άλλη στα ίδια χρόνια
ζούνε μαζί δίπλα στ’ αλώνια
κι η ελιά Μπετίνα στον κάτω δρόμο
στάση γνωστή σ’ όλο τον κόσμο.

Άνθρωποι μύριοι έχουν περάσει
με τις ελιές της έχουν χορτάσει
πριν το χωριό χτιστεί πιο πάνω
αιώνες είκοσι ήδη υπήρχε και παραπάνω.

Είν’ ο κορμός της μπόλικες λιάρδες
εννιά για μια αγκαλιά δεν φτάνουν άνδρες
μια πόρτα ορθάνοικτη η κουφαλιά της
ανοίγει διάπλατα τα σωθικά της.

Πόσα ζωάκια βρήκαν φωλιά
μέσα στα σπλάχνα της λίγη δροσιά
χιλιάδες άνθρωποι βρήκαν σκιά
κάτω απ’ την όμορφη τη φυλλωσιά.

Πόσες ελιές έχουν καρπίσει
και πόσο λάδι έχουν στραγγίσει
όσα φεγγάρια φώτισαν βράδια της
τόσοι κι οι ήλιοι λάμψαν στα σιάδια της.

Είν’ ο καρπός της μια ευλογία
πλούσια η αξία κι η σημασία
είν’ η αρχαιότερη ίσως στη Γη
για όλους σύμβολο για μια ζωή.

_

γράφει η Ελένη Λουκά

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!