Η ατιμωρησία

21.10.2017

Ο Κώστας Σημενόπουλος είναι ένας άντρας γύρω στα εξήντα. Είναι οικογενειάρχης με τρία παιδιά και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου “Ιβίσκος”. Ένας σύλλογος που ιδρύθηκε τριάντα χρόνια πριν και ασχολείται με την καλύτερη διαβίωση των γερόντων. Γόνος πλούσιας οικογένειας από την Πελοπόννησο, γνώρισε την Μαρία όταν υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία στην Μακεδονία, όπου και εγκαταστάθηκε μετά τον γάμο τους και μεγαλούργησε. Είχε σπουδάσει Νομική - επιθυμία του πατέρα του - αλλά ασχολήθηκε με τη μικρή τότε βιοτεχνία του πεθερού του. Με τον καιρό και με αγώνα πολύ, την μετέτρεψε σε εργοστάσιο κι από δεκαπέντε εργαζόμενους που είχε, τώρα συντηρούσε πάνω από εκατόν πενήντα οικογένειες.

Όλοι τον σέβονται και οι προσκλήσεις για κάθε εκδήλωση πηγαινοέρχονται. Πανταχού παρών ο Κώστας και τα πάντα πληρών, γιατί είναι και γαλαντόμος. Όπου του ζητηθεί να συνδράμει, δεν διστάζει ν’ ανοίξει το ταμείο και να δώσει ένα γερό ποσό. Κανείς, όμως, δεν ξέρει το μυστικό του. Αυτό το μυστικό που του ανεβάζει την αδρεναλίνη και τον κάνει τόσο δοτικό.

Ήταν δεν ήταν στα είκοσι - τότε, στο πατρικό του ακόμα - σε διακοπές, που μαζί μ’ έναν φίλο του δοκίμασαν τον “απαγορευμένο” καρπό. Είχαν μεθύσει ένα κοριτσάκι γύρω στα δώδεκα και πάνω στο άγουρο κορμάκι της ξέσπασαν τα ζωώδη ένστικτά τους. Για να μην φτάσει η υπόθεση στα δικαστήρια και να μην ξεσπάσει σκάνδαλο, οι γονείς και των δύο πλήρωσαν αδρά την οικογένεια της μικρής, οι οποίοι έφυγαν κι από την περιοχή, και το ζήτημα “ξεχάστηκε”, όχι, όμως, και για τον Κώστα. Από τότε άρχισαν να του αρέσουν όλο και περισσότερο τα άγουρα κορμιά και όσο τα χρόνια περνούσαν, αυτό όλο φούντωνε. Και του άρεσε να το λέει κιόλας σε κάποιους “δικούς” του ανθρώπους… Όσο εκείνος μεγάλωνε, τόσο και η ηλικία του πόθου του μίκραινε, ενώ το φύλο των παιδιών τον άφηνε αδιάφορο.

Σαν ευυπόληπτος πολίτης και σαν μεγάλος οικονομικός παράγοντας της πόλης, είχε την δυνατότητα να εκπληρώνει τις επιθυμίες του, “αγοράζοντας” τρυφερά κορμάκια από διάφορα ιδρύματα και πλήρωνε αδρά τους “προμηθευτές” του. Ακόμα και στις διάφορες πόλεις και κωμοπόλεις που πήγαινε, πάντα έβρισκε “αγίνωτους καρπούς”.

Κάποτε, κάποιος “προμηθευτής” του προσπάθησε να τον εκβιάσει και το πλήρωσε ακριβά ο “άμοιρος”. Ένα μικρό ατύχημα του στέρησε τη ζωή. Και ο Κώστας, όμως, που “έμαθε” το τραγικό γεγονός, πρόστρεξε να βοηθήσει την οικογένειά του, που βρίσκονταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση -εξ ου και η μοιραία απόπειρα εκβιασμού- αναλαμβάνοντας να σπουδάσει τα δύο του παιδιά και εξασφαλίζοντας στην χήρα μία θέση στο εργοστάσιό του.

«Έτσι κανείς δεν θα τολμήσει ξανά, ούτε καν να σκεφτεί, ότι μπορεί να μ’ εκβιάσει…»

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου