Η γιαγιά

15.10.2017

 

 

 

 

 

 

Το παραμύθι, μα ήταν αυτή η γιαγιά
Και έσβησε μια μέρα σαν παραμύθι
Έγιναν τα μαλλιά της σύννεφα λευκά
Νερό πηγής, εγίνηκε η ψυχή.

Τα μάτια στον ουρανό χάρισαν δυο αστέρια
Δίπλα στο φεγγάρι λάμπουν τα βράδια
Λένε πως ξάγρυπνη μένει μια γιαγιά
Με το παραμύθι της τ’ ανείπωτο αντάμα.

 

Μετάφραση: Μαρία Βάγια

_

γράφει ο Έντμοντ – Ανδρέας Σαλβάρης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Εντμόντ-Ανδρέας Σαλβάρης

    Σας ευχαριστώ πολύ, κ.Βασίλειος Μαντικός!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου