Η δική μου μέρα

17.01.2017

Άλλη μια νύχτα ξάγρυπνη. Άλλη μια νύχτα αδιάφορη. Να μη μου καίγεται καρφί για τίποτα. Για τίποτα; Ο σφυγμός μου γρήγορος. Οι ανάσες μου δύσθυμες. Το σώμα σε αστάθεια από την υπερένταση. Τα βήματά μου παίζουν με το μυαλό μου. Με σπρώχνουν, σχεδόν καταναγκαστικά, να βγω έξω. Βγαίνω σαν υπνωτισμένη. Πού στο διάολο να πάω ρε γαμώτο;

Σε δυο στενά από το σπίτι είναι ένα περίπτερο υπερπαραγωγή. Πάνω στον κεντρικό δρόμο. Φωτισμένο πάντα σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο. Με έντονα φώτα νέον σε όλα τα χρώματα. Με τυφλώνουν διάολε. Ο τύπος που το δουλεύει βραδινή βάρδια βάζει το ραδιόφωνο στη διαπασών να παίζει σκυλάδικα. Κάθε βράδυ. Και τραγουδάει. «Που να τον πάρει», σκέφτομαι. Θέλω να του φωνάξω να βγάλει τον σκασμό, μα δεν του λέω τίποτα. Αν γουστάρει έτσι εμένα τι με κόφτει. Πλησιάζω βαριεστημένα στο περίπτερο και αγοράζω τσιγάρα. Με κοιτάζει λες και είμαι ζόμπι. Δεν πέφτει και πολύ έξω. «Τι κάνεις τέτοια ώρα έξω με αυτό το ψοφόκρυο βρε κοπελιά;». «Είπα να βγω να κάνω καντάδα στ’ αστέρια, αλλά με πρόλαβες», λέω και του ρίχνω ένα δολοφονικό ύφος, που του κόβει τη φόρα. Τον βρίζω μέσα απ΄ τα δόντια μου καθώς φεύγω. Δε μου φταίει, μα δε με νοιάζει. Εγώ τον βρίζω. Αυτόν, αντί για εσένα. Αυτόν, μαζί με εσένα. Ανάβω τσιγάρο και βάζω τα ακουστικά στ’ αυτιά μου. «Θα ακούσω ότι γουστάρω εγώ», ουρλιάζω γελώντας δυνατά. Και γαμώ τις φάσεις είναι. Να ουρλιάζω και να μη με ακούει κανείς. Η βοή του δρόμου σκεπάζει τα ουρλιαχτά μου. «Ουρλιάζω ελεύθερα ρε».

Η μουσική μου στη διαπασών. Με ταξιδεύει. Εκεί που ταξιδέψαμε μαζί. «Άει σιχτίρ λοιπόν». Αλλάζω τραγούδι. Μα εσύ εκεί. Μπροστά μου. Περπατάω και περπατάς δίπλα μου. Δε σε θέλω, μα με ακολουθείς. Ως πότε αλήθεια. Επιταχύνω το βήμα μου, σχεδόν τρέχω. Μακριά σου. Για να με χάσεις. Και να με βρω εγώ. Άντε γεια σου. Ή μάλλον, αντίο. Κοντεύει έξι και μισή. Ξημερώνει. Θέλω να χαϊδέψει η ανατολή το βλέμμα μου. Να το γλυκάνει και ν’ αγαπήσω τη μέρα. Την καινούρια μέρα. Τη δική μου μέρα.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Βανίλια

Βανίλια

Μια πόρτα άνοιξε πίσω της. Ένιωσε τον βαρύ ίσκιο του να απλώνεται στο χώρο. Άκουσε την παλιά ψάθινη καρέκλα να τρίζει. Η αναπνοή της έμεινε να αφουγκράζεται. Ένα σούρσιμο κι ένα απαλό ρυθμικό χτύπημα των δακτύλων του στο τραπέζι. Έκανε να κινηθεί, μα τα πόδια της δεν...

Μελέκ

Μελέκ

Έκατσε στο παγκάκι αναστενάζοντας με ανακούφιση. Τα πόδια του δεν συνεργάζονταν όπως άλλοτε αλλά σήμερα του έκαναν το χατήρι να τον πάνε μέχρι τη θάλασσα. Ήταν δεν ήταν δεκαπέντε χρονών όταν πρωτοείδε εκείνη την κοπέλα. Χάθηκε τόσο στο μπλε των ματιών της που απ’ την...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Αυτή και αν ήταν έκπληξη για μένα Η ΑΝΝΑ πεζό. Και τι πεζό. Μοντέρνο, χαριτωμένο, γλυκόπικρο και θυμωμένοΜπράβο ΑΝΝΑ ΣΟΥ ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΖΑ ΚΟΡΊΤΣΙ ΜΟΥ

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Η έμπνευση μου έφερε πεζό .. και είπα να δοκιμάσω. Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε Λένα!Καλημέρα!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Φοβερή τύπισσα η κοπελιά της ιστορίας. Βρίζει, ουρλιάζει, ακούει μουσική,κοινώς κάνει ότι γουστάρει και το χαίρεται. Την απόλαυσα την ιστορία σου, Άννα μου. Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Κι εμένα μου αρέσει η κοπελιά αυτή Βάσω μου!Χαίρομαι πάρα πολύ που απόλαυσες το κείμενο!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Αν δεν κάνω λάθος είναι η δεύτερη φορά που γράφεις πεζό και μου αρέσει πολύ, όπως και το πρώτο. Δυνατός μονόλογος, έντονα συναισθήματα. Καλημέρα Άννα!

    Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιώτη

    Χριστίνα μου ναι δεύτερη φορά γράφω πεζό .. έχω δοκιμάσει κι άλλες φορές .. προσεχώς θα τα δούμε εδώ. Πολύ χαιρομαι που σου άρέσει.Να είσαι καλά την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Άννα μου υπέροχο το κείμενό σου, σου πάει πολύ και το πεζό, να μας συντροφεύεις τακτικότερα και μ’ αυτόν τον τρόπο!!! Και τρόπος σου τόσο γλαφυρός!!!Μπράβο!!!??

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια Σοφία μου..και κυρίως για την ενθάρρυνση!!Την καλημέρα μου 🙂

      Απάντηση
  7. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Μου δίνεις τεράστια χαρά Μάχη μου .Να είσαι καλά φιλενάδα!!

    Απάντηση
  8. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Μου δίνεις πολύ μεγάλη χαρά Μάχη μου !! Να είσαι καλά φιλενάδα μου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου