Select Page

Η ιστορία του Hype Μνήσιου και της Ράζας Τάμπουλα

Η ιστορία του Hype Μνήσιου και της Ράζας Τάμπουλα

Bluegirl in the Library by Sungwon (Artist, Illustrator, Fairytale writer)

 

"Οι γυναίκες ποτέ δεν ξεχνούν και οι άνδρες ποτέ δε θυμούνται". Εύστοχο, όταν πρόκειται για τα συνηθισμένα ζευγάρια και την κλισέ γκρίνια τους. Ωστόσο ο Hype (υποκοριστικό του Hyper) κι η Ράζα στόχευαν σε κάτι μοναδικό. Σαν εμάς κανείς. Σαν την αγάπη μας τίποτα. Ύβρεις. Και στις μέρες τους δεν αντιδρούσε πλέον ούτε το δωδεκάθεο να βάλει, κατά πως το 'ξερε παλιά, μια τέλος πάντων τάξη.

Ο Hype διακρινόταν για μιαν εξαιρετική πολυγνωσία. Ήταν η προσωποποίηση του ξερόλα και θυμόταν την παραμικρή λεπτομέρεια για κάθε τι που έμπαινε σε συζήτηση, είτε επρόκειτο για τη σύνθεση της κυβέρνησης της Ινδονησίας μετά το τέλος της αποικιοκρατικής κυριαρχίας  είτε για το ποιος ακριβώς οφείλει να είναι ο χρόνος παρασκευής τής κρέμας βελουτέ, η τελειοποίηση της οποίας αποδίδεται στον μαρκήσιο Λουί ντε Μπεσαμέλ. Και είχε τις περιόδους του: τετραετής περίοδος εμβριθούς μελέτης Θετικών Επιστημών και Ιατρικής, οκτάμηνη περίοδος αποστήθισης Παικτών Champions League 1955 - 2000, διαρκής περίοδος Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας και πάει λέγοντας.

Από την άλλη η Ράζα εμφάνιζε μιαν επιφανειακή μνήμη, κάτι σαν μνήμη Ram συνοδευόμενη από εκτός λειτουργίας σκληρό. Λάτρευε τα εφήμερα παράθυρα που της άνοιγε στον κόσμο. Κυρίως λάτρευε να αποτελεί σύσσωμο το κοινό του. Τον παρακολουθούσε να της μιλά και κρεμόταν από τα χείλη του, διατύπωνε σύντομες ερωτήσεις κατανόησης και  παρατηρήσεις συσχετισμών τής πολύ πρόσφατης πληροφορίας, τέτοιες, που να του επιτρέπουν να ξαναπιάσει στο καπάκι το νήμα της αγόρευσης, και την επομένη δεν ήξερε να πει καλά καλά για τι της μίλησε.

Όλα πήγαιναν ρολόι για μεγάλο διάστημα και το ζεύγος απολάμβανε τη μοναδική ώσμωση των εκατέρωθεν ροπών, μέχρι που ο Hype άρχισε να hyperβάλλει. Πρώτον, να που ξανακατέβαζε  τα βιβλία τεσσάρων βιβλιοθηκών για όγδοη φορά στο πάτωμα για να τα αναδιανείμει μετά από δεκαπενθήμερη μελέτη και δοκιμές στα άδεια ράφια τους, με φρέσκο πάλι σκεπτικό. Μέχρι προχθές τα είχε κατ' αρχήν χρονολογικά, επιμέρους με βάση την εθνικότητα και στο πλαίσιο αυτής ως προς την ηλικία του συγγραφέα. Σήμερα  σκεφτόταν να τα τακτοποιήσει θεματολογικά χωρίς ωστόσο να έχει αποφασίσει για τα όρια της κοινωνικής ανθρωπολογίας προς τις λοιπές επιστήμες τού πολιτισμού. Οι μέρες περνούσαν και σε βιβλία δεν νοείται να σκοντάφτεις, άρα η Ράζα - διαρκώς στις μύτες και παρακαμπτικά. Δεύτερον άρχισε να μην πολυεπιτρέπει ερωτήσεις και παρεμβολές που του διέκοπταν τον ευαίσθητο ειρμό, κυρίως όταν η Ram της Ράζας αντιδρούσε συνειρμικά κι επιχειρούσε αντανακλαστικά - κι ομολογουμένως καμιά φορά άτσαλα - να συμμετάσχει. Πέλεκυς!

Κι απάνω που άρχισε της Ράζας ένα μούδιασμα και κάτι φάνηκε να εγγράφεται ως ενόχληση ή και αντίσταση επιτέλους και στον καταχωνιασμένο σκληρό, άρχισε για τον Hype η θεματική περίοδος Γυναίκες, κάτι που αυτόματα σήμανε και διεύρυνση του κοινού του. Της διέφυγε ότι κανένα κοινό δεν μπορεί στανικά να επιβάλλει αποκλειστικότητα.

Σ' εκείνο το σημείο ήταν πλέον που η μέχρι πρότινος άγραφη κόρη του Τάμπουλα το γύρισε, έβαλε τέρμα στο άχαρο Ράζα της, αποσυνέδεσε τα ακουστικά κι άρχισε προς μεγάλη απορία του επιλεκτικά βραχυμνήμονος για την αιτία της αντίδρασής της, συντρόφου, βαθιά χαρακωμένη,  τις τσάρκες ως  - επί το πλέον ναζιάρικο, αλλά στην ουσία αποκρυπτικό της φύσης της - Ρόζα.  

Το δωδεκάθεο  είχε επιτέλους αφυπνισθεί, οι υβριστές πατάχθηκαν για την αμετροέπεια και την αλαζονεία τους κι έκτοτε  Hype  και Ράζα δεν εξαιρούνται του ως άνω εύστοχου ρητού.

 

 

Υπερμνησία: https://en.oxforddictionaries.com/definition/hypermnesia
Tabula Rasa:
https://el.wikipedia.org/wiki/Tabula_rasa

_

γράφει η Πουπερμίνα

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

10 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Ευρηματικό…. πρωτότυπο..η εικόνα δένει άψογα με το κείμενο. Μου αρέσει πάρα μα πάρα πολύ η γραφή σας. Ιδιαίτερα ξεχωριστή!!

    Απάντηση
  2. Άιναφετς

    Και χωρίς Υπέρ-βολή Πουπερμίνα, εξαιρετικό!
    Γιατί ενίοτε οι γυναίκες ξυπνούν!
    Καλή συνέχεια!

    Απάντηση
  3. Astria a

    Εξαιρετική γραφή όπως πάντα, φαντασία, πρωτοτυπία, χιούμορ…
    Και μου άρεσε ιδιαίτερα το επιμύθιο 🙂

    υγ. Η παράθεση σχετικών παραπομπών (hypermnesia, Τabula rasa) στο τέλος, έδωσε άλλη διάσταση στην επιλογή των ονομάτων. Ευφυέστατο!

    Απάντηση
  4. Πουπερμίνα

    @ Άννα Ρουμελιώτη – Στάθηκα πολύ τυχερή με την εικόνα.
    @ Άιναφετς – Όλοι κατά κάποιο τρόπο ξυπνούν.
    @ Astria a Πάντα με τα καλά σας λόγια! Κουβαλάω τη συνήθεια με τις παραπομπές από το blog.

    Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση
  5. dodo

    “Your face, my thane, is as a book where men may read strange matters…”
    😉

    Απάντηση
  6. Π.......Ξωτικό

    Μα τι hyperευφυής μαγείρισσα που είσαι !!!
    Πήρες ένα σωρό πικρά χορταράκια (μερικά έως και σχεδόν αόρατα ) κι έφτιαξες έδεσμα που ευφραίνει καρδίαν .
    Για να μη σου πώ τώρα που το καλοσκέφτομαι πως έφτιαξες οίνον 😉
    Το πίνεις ευχάριστα , γελάς κι εκεί στην…επίγευση σκάνε τόσες αλήθειες !!!

    ΥΓ. Χμμ τώρα που το ξανασκέφτομαι θα μπορούσες να είσαι και τέλεια… φαρμακοποιός 😉
    με τόσο ταλέντο στις αναλογίες !!!

    Απάντηση
    • Πουπερμίνα

      αχ, ……. αυτή η επίγευση!

      Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Καλησπέρα…πρώτη φορά διαβάζω κείμενό σας και ομολογώ ότι με συνεπήρε η ευφυής και ιδιαίτερη γραφή σας!!! Καλή συνέχεια!!!

    Απάντηση
    • Πουπερμίνα

      Σας ευχαριστώ! Κρατώ την έκφραση ψυχή-ανεμώνη που μοιραστήκατε με μας.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!