Η ιστορία των σωμάτων μας…

18.04.2017

Έχουμε τα πάντα.

Έχουμε το τίποτα.

Έχουμε τις στιγμές

και μια μουσική που μας σκάβει.

Μας ανατρέπουν εκείνα

που ως σημεία στίξης οριοθετούν το μάταιο,

αλλά και το άπαν...

 

Οι αγωνίες που μας ταξίδεψαν δεν ήταν θάλασσες.

Πυροβασίες ήταν

και πια με φτερά τσουρουφλισμένα

πασχίζουμε να δώσουμε πρόσωπο σε απουσίες

και σιωπές.

 

Η ιστορία των σωμάτων μας

καταγράφηκε με σπασμένες λέξεις,

μισόλογα και υπεκφυγές,

πάντα σε υποσημειώσεις και υστερόγραφα…

 

Όταν κάποτε θ’ αντιληφθούμε

την αστρική μας υπόσταση

ίσως να μην υπάρχουν τραγούδια να μας στεγάσουν,

παρά μόνο ένα αξημέρωτο παράπονο

γιατί μείναμε μ’ ένα ποτάμι ανάμεσά μας,

αντί να ναυαγήσουμε στο αναπότρεπτο…

 

_

γράφει ο Άγγελος Πετρουλάκης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφα δοσμένο και με δυνατές εικόνες!! Χρόνια πολλά και καλά!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου