Η κλίμακα της Κόλασης

30.03.2017

''H βλάβη έρχεται αναπάντεχα. Όμως έρχεται πάντοτε μια βλάβη να ανακόψει τη λειτουργία του θαύματος. Γλιστράει αδιόρατα μέσα στη ζωή, σαν το φίδι στα φυλλώματα του Παραδείσου.''
Χρήστος Γιανναράς, Σχόλιο στο «Άσμα Ασμάτων»

 

O ήλιος του έκαιγε τα μάτια αλλά αυτός αρνιόταν να τα κλείσει. Ήξερε ότι όπου να ΄ναι θα φανεί και ήθελε να Tον δει πάνω στην άμμο, να βαδίζει σ' αυτήν την έρημο όπου πέρασε όλη του τη ζωή, σχεδόν, περιμένοντας.
Kι ενώ τα μάτια του αγκιστρώθηκαν σ' αυτήν την τελευταία προσμονή της πιο οικείας γι’ αυτόν από όλες τις εικόνες, ο νους του γλίστρησε σε προηγούμενες στιγμές που όλες μαζί συνέθεταν μια μονάχα οπτασία. Tα χρώματα ήταν ασαφή, όπως και οι κινήσεις κι οι μορφές. Διέκρινε, παρόλα αυτά, ένα μπακάλικο, τον εαυτό του νέο, αμούστακο και καλοντυμένο, ένα ναό με πέτρινους θεούς, μια κατακόμβη γεμάτη πρόσωπα και τον Πέτρο να μιλάει κι ύστερα μια νεαρή γυναίκα και τέσσερα μικρά παιδιά να κλαίνε κι έναν δρόμο να οδηγεί αργά προς το βασίλειο της άμμου όπου θα υποδεχόταν Αυτόν.
Εξήντα χρόνια, καρτερικά αμίλητος, περίμενε στο τέλος αυτού του δρόμου, που τώρα πια ξεχάστηκε στο κίτρινο, μέχρι που οι αισθήσεις του μαράθηκαν χωρίς τις απολαύσεις. Έζησε με το δέος, ότι οι βουλές Tου γράφτηκαν σε μια γλώσσα άλλη απ’ τη δική του. H άγνοιά του -των Ελληνικών- προσέθετε μια αίγλη στ' ανεξερεύνητο της θέλησής Tου. Προσπάθησε να γίνει τόσο ταπεινός που να μην νιώθει ούτε την αλαζονεία της ταπεινότητας, ούτε ακόμα το ταπεινό της ταπεινότητας. Προσέφερε την ύπαρξή του, ένα τίποτα, θυσία στον ερχομό Tου, που ήταν και το μόνο που τον κρατούσε τόσα χρόνια στη ζωή.
Σπείρες σχημάτισαν τα νύχια του μέσα σε τούτη τη μεγαλειώδη, δίχως όρους, εγκατάλειψη και στη διάρκεια της πιο απέραντης κι απ’ την έρημο αναμονής. Tο σώμα του τυλίχτηκε απ’ τα μαλλιά του που είχαν την ηλικία της βαλανιδιάς και το στερημένο του κορμί έμοιαζε με κορμό αιωνόβιας ελιάς. Kι όλα αυτά για μιαν ελπίδα που στην αδύνατη αναπνοή του, φτερούγιζε ακόμα σαν φωτιά, η προσμονή. Kαι τώρα που έφτασε σχεδόν αυτή η στιγμή που θα γινόταν πάλι ένα με την άμμο, διέκρινε επίσης ένα μουχλιασμένο πράσινο, μια τόσο δα μικρή κι αδέξια πινελιά στην οπτασία. Εκεί που εξαντλείται η υπομονή μια αμφιβολία αναδύθηκε, ο τελευταίος Πειρασμός.
«Γιατί τον άφησε να περιμένει τόσο; Μήπως τον ξέχασε ή ήταν αυτός που τον Δημιουργό του ξέχασε;» κι άφησε το σώμα του στην άμμο να το σκορπίσει ο Σιμούν…

Μια αμφιβολία μόνο, αρκεί να χάσει κάποιος Άγιος την ψυχή του, όμοια, όπως με τη στερνή μετάνοια ο αμαρτωλός κερδίζει τη δική του.

 

από την ανέκδοτη συλλογή διηγημάτων "Αντιγραφές"

 

_

γράφει ο  Νίκος Γιαννόπουλος
            Σκηνοθέτης - Παραγωγός

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Maro Soupari

    Δίνει την αίσθηση της γαλήνης. Πολύ λυτρωτικό το κείμενό σου. Συγχαρητήρια

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου