Η μαριονέτα

3.07.2017

Αγαπημένη μου Ανθή,

Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε, στην τελευταία τάξη του δημοτικού, που είχαμε αγοράσει μια μαριονέτα και φτιάχναμε φανταστικούς διαλόγους, κουνώντας παράλληλα τον σπάγκο, και εκείνη κινούταν και μιλούσε σαν αληθινή! Μας γοήτευε το πόσο αληθινή φαινότανε μέσα στο ψέμα της και δώστου γέλια και χαχανητά εμείς. Ε, ποιος να μου το 'λεγε τότε, βρε Ανθή, πως θα γινόμουν κάποτε και εγώ μια μαριονέτα! Μόνο που τώρα, δε με γοητεύει καθόλου το πόσο αληθινή φαίνομαι μέσα στο ψέμα μου. Καθόλου δε με τιμά αυτό.

Καθώς κοίταζα τη μαριονέτα των παιδικών μας χρόνων, συνειδητοποίησα πως σχεδόν όλοι οι άνθρωποι κατά καιρούς γινόμαστε μαριονέτες. Είναι ελάχιστοι Ανθή, εκείνοι που ποτέ μα ποτέ δεν αφέθηκαν σε δάχτυλα που κινούνε σπάγκους και κατά πώς τους βολεύει χειρίζονται τις μαριονέτες.

Η χύτρα σφύριξε και έτρεξα γρήγορα στην κουζίνα θυμώμενη πως είχα αφήσει φαΐ στη φωτιά, πετώντας τη μαριονέτα καταμεσής στο πάτωμα. Το φαΐ το γλίτωσα Ανθή, δεν κάηκε. Τη μαριονέτα οχι. Μου λείπει το ψαλίδι για να κόψω τους σπάγκους. Δεν θυμάμαι πού το έχω βάλει. Εύχομαι να περνάς καλά Ανθή.

Με αγάπη η φίλη σου Αγγελική

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

Το ταξίδι της ψυχής

Το ταξίδι της ψυχής

Ένας κεραυνός ακούστηκε μέσα στη νύχτα και ανάγκασε τον κυρ Βαγγέλη να ξυπνήσει πρόωρα. Η ώρα ήταν τέσσερις το πρωί και έξω έβρεχε ασταμάτητα. Οι αστραπές φώτιζαν στιγμιαία και επαναλαμβανόμενα το μικρό δωμάτιό του και του παρουσίαζαν με τον πιο ευφάνταστο τρόπο...

Η ταπεινή γριά-Καραγκιόζαινα

Η ταπεινή γριά-Καραγκιόζαινα

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Στη γειτονιά μας, είχαμε μια γραία -ετών ογδόντα φεύγα, ρίζα από Μικρασία. Καλή γυναίκα, κιμπάρισσα κι ανοιχτόκαρδη, με τα βραχιόλια της να βροντούν (κατά πώς λέει το άσμα για τη Γερακίνα που κίνησε να φέρει νερό απ’ το πηγάδι και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου