τοβιβλίο.net

Select Page

Η μελωδία του φεγγαριού

Η μελωδία του φεγγαριού

Το σκοτάδι ήταν πυκνό και εγώ αναζητούσα
τη μελωδία του φεγγαριού που ήταν πλάσμα Θεού.
Το κορμί μου σαν μανιακός πυρπολούσε ο έρωτας
σαν οι νότες της με ταξίδευαν σε άνοιξης όνειρο.

Τα πλήκτρα θέλησα να αγγίξω για να τη προσεγγίσω
μα ήταν χρυσό φως, αέρας, θάλασσα, και πυρκαγιά
που γεννούσε μες στη σιγή η μαλαματένια της καρδιά
και πώς να πιάσεις το δείλι, τον ουρανό και την αυγή;

Στον ελαιώνα των λέξεων ζήτησα να προσκυνήσω
στο πέλαγο της με λευκά πανιά πόθησα να αρμενίσω.
Και με το θρόισμα των φύλλων με χάιδεψε η φωνή της
που νοσταλγούσε τα μελτέμια της γήινης ζωής της.

Και δάκρυσα από χαρά και ανείπωτη ευτυχία
και είδα στα κοχύλια και στα αηδόνια την αλήθεια,
που ανασαίνουν στην ηχώ της μακρινής μας ρίζας,
που την γρικά η ψυχή μας και φως απλώνει στη ζωή μας.

_

γράφει ο Θεόδωρος Μάγιστρος (Θεόδωρος Μαντάς)

Επιμέλεια κειμένου

Χριστίνα Παπαβασιλείου

Γεννήθηκα στην όμορφη Θεσσαλονίκη, όμως οι συγκυρίες με έφεραν στη ζεστή Λάρισα. Με τα χρόνια την αγάπησα και αυτήν. Τελευταία, οι γύρω μου λένε πως μεγάλωσα, δεν είμαι πια παιδί. Τους αγνοώ και συνεχίζω να ονειρεύομαι. Από μικρή ήμουν βιβλιόπαιδο, αγαπούσα τα βιβλία και τις περίεργες λέξεις τους. Μια νύχτα με βροχή στάθηκε η αφετηρία για να πιάσω ενεργά χαρτί και μολύβι. Έπειτα, ακολούθησαν και άλλες τέτοιες νύχτες -ενίοτε και μέρες- που οι σκέψεις μου αποτυπώνονταν στο χαρτί. Ελπίζω ότι κάποια μέρα θα γίνω καλύτερος άνθρωπος. Ως τότε, θα συνεχίσω να χορεύω στο ρυθμό της ζωής...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος