Η μετακόμιση των χρωμάτων

23.02.2017

Οι αχτίδες του ήλιου βαμμένες κίτρινες, τα βουνά καταπράσινα, ο ουρανός γαλάζιος, η θάλασσα μπλε βαθύ, το χιόνι λευκό, οι παπαρούνες κόκκινες...
Όλα αυτά τα χρώματα μαζί, λες και είχαν μετακομίσει στο σπίτι μας και εγκατασταθεί για τα καλά, χρόνια τώρα. Βλέπετε, ελαιοχρωματιστής ο παππούς, ζωγράφος ο μπαμπάς. Αυτό δεν ήταν σπίτι. Παντού βούρτσες, πινέλα, μπογιές, διαλυτικά, σπάτουλες, χρώματα, καβαλέτα, χαρτιά κάθε είδους.
Ο παππούς, για λόγους βιοποριστικούς, έμαθε και εξάσκησε το επάγγελμα τού ελαιοχρωματιστή, το οποίο με τα χρόνια τον κέρδισε. Ο πατέρας πάλι, από μικρό παιδί είχε μεγάλη αγάπη για τη ζωγραφική. Στην αρχή, δεν τα κατάφερνε και πολύ καλά, αλλά έχοντας μεγάλο πείσμα και υπομονή, έγινε ζωγράφος. Αγαπούσε αυτό που έκανε και ζωντανό παράδειγμα ήταν οι πίνακές του, οι οποίοι ήταν τόσο αληθινοί, λες και σου μίλαγαν. Όλοι ήταν αξιοζήλευτοι, εκεί όμως που "το είχε" ήταν στις προσωπογραφίες. Λες και είχε κόψει τα κεφάλια των ανθρώπων και τα είχε τοποθετήσει πάνω στον πίνακα. Τόσο καλοσχηματισμένα και καλοδουλεμένα ήταν, που αποτυπώνονταν επάνω σ' αυτά, όλες οι εκφράσεις, με κάθε λεπτομέρεια. «Ακτινογραφίες ψυχών», αποκαλούσε τα έργα του, η μητέρα.
Μοναχικός τύπος ο  πατέρας, όπως και κάθε καλλιτέχνης, από τη στιγμή που γνώρισε τη μητέρα, άνθισε η ψυχή του και η μοσχοβολιά αναδύθηκε σ' όλο μας το σπίτι. Η γιαγιά διπλά περήφανη, αφού σύζυγος και γιος, έκαναν το ίδιο επάγγελμα. Με χρώματα, ασχολείται ο ένας, με χρώματα και ο άλλος, έλεγε χαρακτηριστικά. Ευτυχώς, εγώ ξέφυγα του καλλιτεχνικού. Μεταξύ μας, όταν έβλεπα χρώματα, ανακατευόμουν. Σχεδόν τα μισούσα. Απ' όσο θυμάμαι, δεν είχα πιάσει, σχεδόν ποτέ, μαρκαδόρο στα χέρια μου για να ζωγραφίσω. Τη σιχαινόμουν τη ζωγραφική. Και ευτυχώς για εμένα, ποτέ δε μου επέβαλε η οικογένειά μου ν' ασχοληθώ με τη συγκεκριμένη τέχνη.  Το μόνο παράπονο που είχαν από εμένα, ήταν ότι δεν παντρευόμουν. Ήμουν επιλεκτικός, λίγο περίεργος, λίγο αναποφάσιστος, λίγο απ'  όλα τελοσπάντων. Η δουλειά μου, εξάλλου, μου απορροφούσε πολύ από το χρόνο μου. Δίκαιος καθώς ήμουν και μισώντας το ψέμα και τα επακόλουθά του, είχα βάλει σκοπό να τιμωρήσω τους κακούς όλου του κόσμου.
Έτσι λοιπόν, με κέρδισε ο δικαστικός κλάδος και η απονομή της δικαιοσύνης. Εισαγγελέας στο επάγγελμα, ήμουν τυπικός και σοβαρός, και εν ώρα υπηρεσίας λειτουργούσα σα ρομπότ. Άδειαζα από συναισθήματα και επικρατούσαν οι γνώσεις μου, αλλά κυρίως η φωνή της λογικής μου. Έτσι ήμουν σίγουρος για τις ποινές που επέβαλλα, χωρίς να έχω καμία τύψη ή ενοχή. Κοιμόμουν ήσυχος τα βράδια, γνωρίζοντας ότι έχω πράξει το σωστό.
Στην τελευταία δίκη, για αυτή τη σεζόν, το σκηνικό άλλαξε ξαφνικά. Μπαίνοντας η κατηγορούμενη στην αίθουσα, όλα φωτίστηκαν. Η ομορφιά της, εξωτική. Με το διαπεραστικό βλέμμα της μαγνήτισε όλο το κοινό, μαζί και εμένα. Όλα τα συναισθήματα, μεμιάς, ξεπήδησαν από μέσα μου. Πρώτη φορά ευχόμουν να σταματούσε εδώ ο χρόνος και αυτή η υπόθεση να μην τελείωνε ποτέ. Εκείνο το μεσημέρι γύρισα στο σπίτι άλλος άνθρωπος. Αποχωρίστηκα το αγαπημένο μου κοστούμι και φορώντας κάτι παλιόρουχα, έπεσα με τα μούτρα μες στα χρώματα. Τα πυρόξανθα μαλλιά της σκέπαζαν ελαφρά τους ώμους της. Η λευκή της επιδερμίδα έφερε φως στην ψυχή μου. Τα γαλανά μάτια της με αιχμαλώτισαν δίχως προσπάθεια. Τα βαμμένα κόκκινα χείλη της έσταζαν μέλι. Το άψυχο χαρτί μου, ολοκληρώνοντας το πρώτο μου έργο, πήρε πνοή και η κατηγορούμενη αθωώθηκε πανηγυρικά μπρος στους οφθαλμούς μου. Τελικά ήμουν σπουδαίος ζωγράφος. Η στροφή του επαγγέλματός μου ήταν θέμα χρόνου. Από τότε έργα μου φιλοξενούνται σε όλες τις γκαλερί και η σύντροφός μου πάντα δίπλα μου, να με στηρίζει σε κάθε μου βήμα. Η ζωή μου ξεκίνησε από την αρχή, βουτηγμένη μες τα χρώματα. Παντού στο σπίτι σκόρπια πινέλα, καβαλέτα, χαρτιά κάθε είδους...

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Χελιδόνια

Χελιδόνια

-Καλησπέρα γιατρέ, φεύγω απόψε. Όχι, είμαστε όλοι καλά. Απλώς πρέπει να φύγω. Όχι, μην έρθετε στο αεροδρόμιο. Σας παρακαλώ. Ναι δεν θα χαθούμε. Ευχαριστώ. Καληνύχτα σας.  Η Νατάσα θα λείψει για μερικές εβδομάδες γιατί ο άνδρας της κάνει μια σοβαρή επέμβαση σε...

Πρόσκληση σε γάμο

Πρόσκληση σε γάμο

Τα προεόρτια του γάμου είχαν ξεκινήσει από την Πέμπτη, με τον πρόγαμο. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, τα συμπεθέρια είχαν ξεσηκώσει όλο το χωριό και τους πετεινούς στο πόδι. Το αντικρυστό, με τη θράκα στη μέση, το γαμοπίλαφο στα καζάνια, οι κρητικές κουλούρες δεμένες με...

Για τα μάτια σου μόνο

Για τα μάτια σου μόνο

Πάντα κοιτούν χαμηλά. Δε λοξεύουν αριστερά και δεξιά. Δεν είναι αδιάκριτα, βλέπουν μπροστά. Δεν είναι φλύαρα, μα ούτε απαιτητικά. Μιλούν λίγο και σοφά. Χαρακτηριστικά τους η ευγένεια και η ομορφιά. Μισούν το ψέμα. Δεν κρύβονται, είναι πάντα ακάλυπτα. Βγάζουν αλήθειες...

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Είχε νυχτώσει από ώρα καθώς γέμιζε το στενό ψηλό ποτήρι ως επάνω, με το χρυσοκίτρινο υγρό. Τσίπουρο παλαιωμένο σε δρύινο βαρέλι, το αγαπημένο του ποτό, εδώ και πολλά χρόνια. Τον βοηθούσε να σκεφτεί και να ταξιδέψει, μόνος όπως έκανε πάντα, μιας και δεν έμαθε ποτέ τον...

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Ο έρωτας και η αγάπη πόσο αλλάζουν τη ζωή μας…πόσο όμορφα τη στολιζουν με όλα τα χρώματα!!Και πόσο ωραία αποτυπώθηκαν στην ιστορία σου Βάσω. Μπράβο σου από τις καλύτερες ιστορίες σου!!! Την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ για το γεμάτο αγάπη σχόλιό σου, Άννα μου. Χαίρομαι πάρα πολύ, που σου άρεσε. Καλή συνέχεια.

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Βάσω πολύ τρυφερή η ιστορία σου!! Μου άρεσε πολύ!
    Σε μια στιγμή τα πάντα αλλάζουν. Αρκεί ένα δευτερόλεπτο να σου μεταμορφώσει όλη τη ζωή. Όπως μια πινελιά, σε μια στιγμή, αλλάζει την εικόνα την λευκής σελίδας…

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Όντως ένα δευτερόλεπτο είναι αρκετό για να φέρει τα πάνω – κάτω.

      Απάντηση
  3. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    ΑΧ ΒΡΕ Βάσω μου θαύματα που τα κάνει η Αγάπη… Σε κάνει ποιητή , σε κάνει συγγραφέα , καλλιτέχνη αρκεί όλα να βρίσκονται εν υπνώσει μέσα σου και να θέλεις να εκφραστείς μέσω αυτών.

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Λένα μου, πάντα τα σχόλιά σου πιάνουν τον παλμό του κάθε κειμένου. Αχ! αυτή η αγάπη… Να είσαι πάντα καλά.

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Κινητήριος δύναμη ο έρωτας…η αγάπη…σαρώνει, αλλάζει, μεταμορφώνει!!!Πολύ τρυφερό το κείμενό σου Βάσω μου, μπράβο!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Σαρώνει, αλλάζει, μεταμορφώνει. Τα είπες όλα Σοφία μου. Να είσαι καλά. Καλή Σαρακοστή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου