Η μπαλαρίνα

Δημοσίευση: 17.03.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Χρόνος αργός με τυραννάει. Πότε θα ανοίξει το βαρύ βελούδινο καπάκι της φυλακής μου;
Είμαι έτοιμη! Σήμερα, οι πιρουέτες μου θα στέλνουν φλογερό μήνυμα στη ματιά του. Κι ο στρατιώτης μου; Θα με κοιτάξει; Θέλω να δω τη λάμψη στα θλιμμένα του μάτια. Το χαμόγελό του φωτίζει τη σκοτεινιά που κρύβω κάτω από το φανταχτερό κουστούμι. Μα η αγάπη μου είναι καταδικασμένη στη σιωπή. Σιγοκαίει σαν αναμμένο κάρβουνο στην καρδιά μου. Λατρεύω κάθε σημείο του πληγωμένου του σώματος. Αχ να μπορούσα να φωνάξω “Σ’ αγαπώ”.
Κλικ! Άκουσα καλά; Ένα χέρι απλώνεται προς το μέρος μου. Το χτυποκάρδι μου στήνει τρελό χορό.
-Εσύ;
-Δεν έχουμε χρόνο! Έλα! Να χαθούμε, εκεί που δεν υπάρχει το πραγματικό που μας κρατάει χώρια! Έλα!
-Ναι!
Χαθήκαμε ο ένας στα μάτια του άλλου. Ρουφήξαμε το είναι μας, μέσα από την ένταση αυτής της ματιάς. Δοκιμάσαμε το νέκταρ της ηδονής. Εξομολογηθήκαμε όνειρα, που έγιναν ένα στην αγκαλιά της λέξης “μαζί”. Πόσο μεγαλη διάρκεια έχει ένα τόσο δα μικρό μόριο του χρόνου! Φυλάξαμε την αγάπη μας μέσα στον κόσμο του ονείρου. Εκεί βρήκαμε τη γαλήνη, εκεί θα γεννιόμαστε και θα πεθαίνουμε μέχρι τον επόμενο χορό.

_

γράφει η Ελίνα Σταμπουλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου