Κάθε Κυριακή,

η οικογένεια έστρωνε

το λευκό τραπεζομάντηλο

και καταβρόχθιζε

τις αμαρτίες της εβδομάδας...

Ο πατέρας,

είχε πόδια βατράχου.

Πηδούσε...

μεγάλες αποστάσεις.

Η μητέρα

είχε δέρμα χοίρου.

Έχωνε τη μούρη της παντού.

Γνωστή ανακατώστρα.

Η κόρη,

είχε τρία στήθη.

Έβγαζε πολλά σε κοινή θέα

στα σοκάκια των οργίων.

Ο γιος,

μονοπωλούσε το ενδιαφέρον

του αρραβωνιάρη της αδελφής του.

Ο αρραβωνιαστικός,

αγρόν αγόραζε

καθώς ρουφούσε τη σούπα του

στο οικογενειακό Κυριακάτικο τραπέζι.

Μία τυπική, αγαπημένη οικογένεια...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωάννου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!