Η οικογένεια

28.07.2018

Κάθε Κυριακή,

η οικογένεια έστρωνε

το λευκό τραπεζομάντηλο

και καταβρόχθιζε

τις αμαρτίες της εβδομάδας...

Ο πατέρας,

είχε πόδια βατράχου.

Πηδούσε...

μεγάλες αποστάσεις.

Η μητέρα

είχε δέρμα χοίρου.

Έχωνε τη μούρη της παντού.

Γνωστή ανακατώστρα.

Η κόρη,

είχε τρία στήθη.

Έβγαζε πολλά σε κοινή θέα

στα σοκάκια των οργίων.

Ο γιος,

μονοπωλούσε το ενδιαφέρον

του αρραβωνιάρη της αδελφής του.

Ο αρραβωνιαστικός,

αγρόν αγόραζε

καθώς ρουφούσε τη σούπα του

στο οικογενειακό Κυριακάτικο τραπέζι.

Μία τυπική, αγαπημένη οικογένεια...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωάννου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου