Η ποίηση – Φώτης Τρυφωνόπουλος

23.07.2018

Είναι η φωνή της σιωπής

τα χρώματα του ονείρου.

Η παρτιτούρα

με τις μελωδίες της ψυχής.

Το αντίδοτο της μοναξιάς

και του θανάτου.

Το χρώμα

στο γκρίζο της ζωής.

Η πρωινή δροσοσταλιά.

Η  Άνοιξη

στην απεραντοσύνη του Χειμώνα.

Η αρχέγονη σειρήνα του έρωτα.

Μα πιο πολύ,

είναι η αλήθεια της ψυχής μας.

Ένα απάνεμο ακρογιάλι,

των ονείρων μας.

Ένα ταξίδι μαγικό

στη φεγγαρόφωτη νύχτα

της μοναξιάς μας.

Ένα παράξενο ταξίδι της φωτιάς,

στην όαση,

μιας ατέρμονης ουτοπίας.

Η έμπνευση, με νότες της καρδιάς,

με νότες της σιωπής

ή των αισθήσεων

 

_

γράφει ο  Φώτης Τρυφονόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου