Η προφητεία ενός δασκάλου

25.02.2017

 

Σεπτέμβριος του 1966… Περιστέρι... Κάπου στη Νέα Ζωή ξεκινούσα την έκτη δημοτικού. Έντεκα χρονών με την χαρακτηριστική μπλε ποδιά, την άσπρη κορδέλα στα μαλλιά και τα άσπρα σοσονάκια περνούσα δειλά- δειλά την πόρτα του φροντιστηρίου  ξένων γλωσσών του χαρισματικού καθηγητή Στέλιου Μαρίν... Ήθελα να μάθω αγγλικά «για να μιλάω» με τους λιγοστούς ξένους που επισκέπτονταν τη χώρα μας τότε...

Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς - πριν την έναρξη του σχολικού έτους- είχα μάθει τα 26 γράμματα της αγγλικής αλφαβήτας από μια μέθοδο Αγγλικής άνευ διδασκάλου. Το παιδικό μυαλό μου πίστευε πως αν γράψεις μια λέξη με αγγλικούς χαρακτήρες αυτομάτως... ήξερες την ξένη γλώσσα που ήθελες να μιλήσεις!
Πήρα  λοιπόν, ένα 100φυλλο τετράδιο και έγραψα greekglish όλο το βιβλίο της Βυζαντινής Ιστορίας με καλλιγραφικά γράμματα πιστεύοντας ότι είχα. ήδη πάρει Master στην αγγλική γλώσσα! Φύλαξα το τετράδιο σε ένα συρτάρι και όταν η μητέρα μου πήγε να κάνει την εγγραφή μου στο φροντιστήριο, έβγαλα με καμάρι το 100φυλλο τετράδιο και είπε με θάρρος (θράσος;) στον κ. Μαρίν:''Κοιτάξτε, κύριε... Άδικα θέλει να ξοδευτεί η μαμά μου.  Ξέρω αγγλικά, δεν είναι ανάγκη να γραφτώ στο φροντιστήριο.  Αλλά, τέλος πάντων... Αν επιμένει δεν θα της χαλάσω το χατίρι.
Ο κ. Μαρίν με κοίταξε έκπληκτος και είπε: ''Αλήθεια, μικρή μου, που τα έμαθες τα αγγλικά; Πώς μπορείς να μας αποδείξεις ότι ξέρεις αγγλικά;''
Τότε με περηφάνια έβγαλα το τετράδιο που ήταν γεμάτο, γραμμένο μέχρι την τελευταία σελίδα και του λέω: ''Ορίστε, διαβάστε και μόνος σας. Θα καταλάβετε πως δεν λέω ψέματα.»
Φυσικά δεν μπόρεσε να διαβάσει λέξη... Ή μάλλον δεν μπόρεσε να καταλάβει λέξη από όσα έγραφα και είπε: ''Δεν καταλαβαίνω. Για εξήγησέ μου…''
Με κάποια δυσπιστία τον κοίταξα και του είπα: ''Μα κύριε... Ολόκληρος καθηγητής και περιμένετε από μένα να σας διαβάσω τι γράφω; Μια στιγμή....''
Και άρχισα: «Tin epohi ths byzantinis aytokratorias h Ellada eihe ta sinora ths mehri...»

Ο δάσκαλος γύρισε τότε στη μητέρα μου και της είπε...
''Μια μέρα η κόρη σας θα ανεβεί στην έδρα, θα διδάξει Αγγλικά. Θα αγαπήσει όσο τίποτε το επάγγελμά της. Να το θυμάστε. ''

                                         (Μία ιστορία αλλιώτικη, μα τόσο αληθινή)

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

4 σχόλια

4 Σχόλια

    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ , Ελένη!
      Να είσαι καλά!
      Καλή σου συνέχεια!

      Απάντηση
  1. sofia25164

    Χαρισματικός ο δάσκαλος που προέβλεψε…όμως ακόμη πιο χαρισματική η μαθήτριά του!!! Πολύ γλυκιά, πολύ τρυφερή η ιστορία σου Χρυσούλα μου την απόλαυσα!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Ποιός άλλος θα μπορούσε να μου γράψει ένα τόσο γλυκό και ζεστό σχόλιο , ποιός άλλος ? Η αγαπημένη μου Σοφία!
      Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου φίλη….
      Να είσαι καλά!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου