Η πόλη

12.04.2017

Ω, ανάθεμά σας
παροικούντες την Ιερουσαλήμ,
δεν ζητώ τις πόλεις
σας ν’ αλλάξω.
Μα, μια πόλη άλλη
έχω στα χέρια μου.
Οχυρό με επάλξεις γεμάτες
ήλιους και αγριολούλουδα.
Μακριά απ’ τις επιθυμίες
και τους (περιλάλητους) θεσμούς σας,
τις συμβάσεις και τα χρηματιστήρια
αξιών σας (ωραία λέξη για νομοταγείς πολίτες),
τις παρενδυσίες
που ντύνετε την πλήξη σας,
τις ψευδοαπαγορεύσεις
και τους καμποτινισμούς
των λογάδων σας
(ψάχνουν αστάθειες για να ριζώσουν),
τις φλυαρίες στα λογοτεχνικά
μπιστρό και κοσμοδρόμια.
Και οι γειτονιές της
μακριά κρέμονται
από παρακάλια (ηδονικά τερτίπια για χαχόλους)
κι από πολιτικούς ορθολογισμούς.
Έξω και πέρα απο χυδαίες λέξεις
και χάσκοντα στόματα
που για ψέματα διψούν
κι οβολούς.
Άλλη πόλη είναι η δική μου,
με αλέτρια κι άστρα στο κορμί της
και αγάπη στις αγορές της,
να την δοξάζουν
οι ελεύθεροι, οι αθώοι…

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Άλλη πόλη είναι η δική μου,
    με αλέτρια κι άστρα στο κορμί της
    και αγάπη στις αγορές της,
    να την δοξάζουν
    οι ελεύθεροι, οι αθώοι…

    Ω ιδανική η πολιτεία σας Χριστόφορε!!! Την ονειρεύομαι κάθε βράδυ…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου