Η συμβουλή

3.12.2016

best_friends

Η Εύα και η Δανάη, παιδικές φίλες, ήταν αχώριστες από μικρές. Στο σχολείο μοιράζονταν το ίδιο θρανίο. Διακοπές έκαναν πάντα μαζί.  Δεν ήταν λίγες οι φορές που λογομαχούσαν και κράταγαν μούτρα η μία στην άλλη. Αυτό διαρκούσε για πολύ λίγο. Μεγαλώνοντας, η φιλία τους, αποκτούσε όλο και πιο ισχυρούς δεσμούς. Η Δανάη ευαίσθητη και ευάλωτη, ζούσε στον δικό της παραμυθένιο κόσμο. Η Εύα σκληρή και θαρραλέα, δεν το έβαζε ποτέ κάτω. Η Δανάη το τελευταίο διάστημα, έπασχε από ερωτική απογοήτευση. Είχε επιχειρήσει αρκετές φορές ν’ αφαιρέσει τη ζωή της, όμως βρισκόταν πάντα δίπλα της, η Εύα, ο φύλακας άγγελός της. Η Εύα την επομένη της έκανε κήρυγμα: -Είναι άνανδρο και δειλό, να προσπαθείς να βάλεις τέλος στη ζωή σου. -Δεν έχεις αυτό το δικαίωμα. -Ό,τι σου συμβαίνει πρέπει να είσαι σε θέση να το αντιμετωπίζεις, της έλεγε. Η Δανάη εκείνη τη στιγμή έδειχνε τη δέουσα προσοχή και μετά έκανε πάλι τα ίδια. Αυτό το διάστημα, και η ζωή της Εύας, δεν ήταν στα καλύτερά της. Παρόλα αυτά, στις συμβουλές για τους άλλους ήταν πρώτη. Εκείνο το βράδυ οι δύο φίλες δε βρέθηκαν όπως συνήθιζαν. Το επόμενο ήταν ήδη αργά. Η Εύα είχε αφαιρέσει τη ζωή της.

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι. -Μαρία χαμήλωσέ το! Η Μαρία επιδιδόταν στις χορευτικές της φιγούρες, στο σαλόνι απτόητη. Είχε τοποθετήσει το τραπέζι στην άκρη και στρίμωξε τις καρέκλες της τραπεζαρίας, ώστε να έχει περισσότερο χώρο. Ήθελε...

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

Το ταξίδι της ψυχής

Το ταξίδι της ψυχής

Ένας κεραυνός ακούστηκε μέσα στη νύχτα και ανάγκασε τον κυρ Βαγγέλη να ξυπνήσει πρόωρα. Η ώρα ήταν τέσσερις το πρωί και έξω έβρεχε ασταμάτητα. Οι αστραπές φώτιζαν στιγμιαία και επαναλαμβανόμενα το μικρό δωμάτιό του και του παρουσίαζαν με τον πιο ευφάνταστο τρόπο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    Συγκλονιστικό το τέλος της μικρή σου ιστορίας Βάσω μου… και το θέμα της φιλίας ανεξάντλητο…πολύ όμορφη απόδοση σε λίγες μόνο λέξεις μπράβο!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Καλή σου μέρα Σοφία μου. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που αφιερώνεις μέρος απ’ το χρόνο σου και διαβάζεις τις μικρές μου ιστορίες. Τα σχόλιά σου πάντα με γεμίζουν τόση, μα τόση χαρά.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου