Η τελετή

26.12.2016

Με κανέναν δεν είχε καλές σχέσεις στο χωριό. Δεν ήταν κακιά. Μόνη γυναίκα ήταν, ταλαιπωρημένη και χτυπημένη από τη μοίρα. Θες επειδή την παράτησε ο άντρας της, θες επειδή ο γιος της είχε πάρει τον κακό το δρόμο, την είχαν στο περιθώριο και η συμπεριφορά όλων απέναντί της, τρισάθλια. Παρόλα αυτά, πρόσφερε τη βοήθειά της όπου χρειαζόταν, καλημέριζε τους γείτονές της, έστω κι αν δεν της το ανταπέδιδαν και το χαμόγελο δεν της έλειπε. Οι άνθρωποι, σκληροί μαζί της, αντί να ασχολούνται με τα δικά τους προβλήματα, καθημερινά την κατέκριναν. Η ψυχή της είχε τόση αγάπη μέσα που η αδιαφορία τους δεν την άγγιζε. Μόνη παρηγοριά της, η μικρή Έλλη, που καθώς πήγαινε στο σχολείο, την περίμενε κάθε μέρα και τη φίλευε, άλλοτε κουλουράκια και άλλοτε καραμελίτσες. Η μικρή κατενθουσιασμένη, της έδινε ένα φιλί και μετά ορμούσε στην αγκαλιά της. Όλα αυτά γίνονταν εν αγνοία των γονιών της. Όταν ξαφνικά αρρώστησε, η μόνη που την επισκέφτηκε ήταν η μικρή. Σε λίγες μέρες, δυστυχώς, κατέληξε. Όλο το χωριό παρευρέθηκε στην τελετή και μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για τη συγχωριανή τους. Το γελοίον του πράγματος. Η Έλλη σε μια γωνιά έκλαιγε απαρηγόρητη. Τώρα ποιος θα τη φιλεύει κουλουράκια και καραμέλες;

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ένας γιατρός για μένα

Ένας γιατρός για μένα

Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του Ιπποκράτειου, όπου υπηρετούσε ως νοσηλεύτρια. Το ίδιο ανοιξιάτικο πρωινό, η...

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι. -Μαρία χαμήλωσέ το! Η Μαρία επιδιδόταν στις χορευτικές της φιγούρες, στο σαλόνι απτόητη. Είχε τοποθετήσει το τραπέζι στην άκρη και στρίμωξε τις καρέκλες της τραπεζαρίας, ώστε να έχει περισσότερο χώρο. Ήθελε...

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Lena Mavroudi Mouliou

    O φαρισαϊσμος σε όλο του το μεγαλείο σε αντιδιαστολή με τηνάδολη αγάπη του παιδιού…ΈΤΣΙ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ ΠΆΝΤΑ;
    Χρονια πολλά Βασω

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Πάντα εύστοχα τα σχόλιά σου και βεβαίως θα συμφωνήσω μαζί σου. Μου αρέσει ο τρόπος σχολιασμού σου Λένα και ότι λες τα πράγματα με το όνομά τους. Είσαι αυθεντική. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου