Η φωνή της σιωπής

10.04.2017

Βρήκα τη φωνή μου να κρύβεται σε ένα κουτί

Πεταμένο σε μια σκονισμένη γωνία της σοφίτας

Την καλόπιασα να βγει και την ξεσκόνισα

Της έδωσα λίγο ζεστό τσάι για παρηγοριά.

 

Βρήκα τη φωνή μου, αλλά έπρεπε να την ξεγελάσω για να μιλήσει

Γιατί αρνήθηκε να αρθρώσει λέξη κι έμεινε σιωπηλή

Βρήκα τη φωνή μου, αλλά άρχισα να αναρωτιέμαι

Τι σημασία έχει, αν εκείνη δεν με θέλει;

 

Εγκατέλειψα κάθε προσπάθεια, την έβαλα στην τσέπη μου

Ξέχασα ότι υπήρχε, μέχρι που έπεσες επάνω μου

"Ω!" η φωνή μου κραύγασε, ραγίζοντας και σπάζοντας

Και μείναμε κι οι δύο άναυδοι απ' τον θόρυβο.

 

Και έτσι η φωνή μου εξημερώθηκε

Καθώς την έπεισες να επιστρέψει στην πραγματικότητα

Και όλα εκείνα που μοιραζόμαστε

Έγιναν μέρος της κανονικότητάς μου.

 

Και ξέχασα να αναρωτιέμαι πώς η φωνή μου ακούγεται

Γιατί της έδωσες δύναμη για να ακούγεται κάθε μέρα

Και άρχισα να αγαπώ τη φωνή μου και ό, τι έλεγε

Αλλά ξέχασα πως είχε γίνει δυνατή χάρη σ' εσένα.

 

Δεν έχω ακούσει τη φωνή μου καιρό τώρα

Τη μέρα που έφυγες, με εγκατέλειψε η φωνή μου

Περιπλανήθηκα πολλές φορές στο παρελθόν αποζητώντας

Το μυστικό της δύναμης εκείνης, μόνο για μένα να κρατήσω.

 

Κάθε νοσταλγική διαδρομή με βρήκε απελπισμένη

Καθώς έσκυβα ν' ακούσω μια φωνή, έβρισκα τη φωνή σου

Άσε με τώρα λοιπόν με τη σιωπή μου να σου μιλήσω

Γιατί η φωνή μου πια, εσένα δεν σε φτάνει.

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου