Η φωτογραφία

30.08.2017

Σ' ένα συρτάρι μου παλιό έψαχνα τις προάλλες
και βρήκα σάκα σχολική από στιγμές μεγάλες.
Τότε που σχολιαρόπαιδο διάβαζα τα βιβλία
κι ανάμεσά τους έκρυβα μια σου φωτογραφία.
Την κοίταξα και βούρκωσα, έχουν περάσει χρόνια
και τώρα στα μαλλάκια μου ασπρίζουνε τα χιόνια.

Μου είχες δώσει με χαρά δύο φιλιά όλο γλύκα
και μου 'πες
«Ξέχνα φεγγάρι μου, αν θες, το τι σημαίνει πίκρα».
Μέσα στο άψυχο χαρτί ζωή το γέλιο πήρε
κι έπλεξε μέσα μου φωλιά και τον καημό μου πήρε.
Κάθε που ήσουν μακριά άνοιγα το βιβλίο
κι ο ήλιος απ' τα μάτια σου με ζέσταινε στο κρύο.
Κάθε που σύννεφα βαριά σκεπάζαν τη ζωή μου
με τη φωτογραφία σου σ' έφερνα στην αυλή μου.
Ώσπου μια μέρα γίνηκες οστά και σάρκα αγάπη
κι έσβησες μονοκοντυλιά της μοίρας μου τα λάθη.

Σήμερα τ' άψυχο χαρτί ζωή και πάλι παίρνει
και το ακούω να μιλεί και να μου παραγγέλνει
«Μείνε εδώ στο πλάι μου μέσα εις το βιβλίο
που κάθε του κεφάλαιο λέει τον δικό μας βίο.
Κι αν άλλαξε η όψη μου και γέροντας σου μοιάζω
το σ' αγαπώ παντοτινά εγώ θα στο φωνάζω.
Κι αν όλα τα προβλήματα παράσιτα γροικούνται
μια τέτοια αγάπη δυνατή θα την διηγούνται».

Αυτά είπε και φάνηκε πως κι ο Θεός γροικούσε
και στη φωτογραφία σου πνοή ζωής φυσούσε!

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Χριστινα Σουλελε

    Πολυ τρυφερο το ποιημα σας κ. Πλοκαμακη. Μπροστα στις μεγαλες αγαπες, ολα τα προβλημτα παρασιτα γροικιουνται. Αισιοδοξο πολυ. Μπραβο!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μας Χριστίνα,
      Έτσι ακριβώς… Η αγάπη όλα τα υπομένει κι όλα τα μπορεί…..

      Σε ευχαριστώ πολύ για το πολύ αισιόδοξο σχόλιό σου!
      Να είσαι καλά!
      Καλη υγεία και αγάπη ………

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Τι πιο όμορφο να γερνάς με τον άνθρωπό σου παρέα. Η δύναμη της αγάπης!!! Καλή σου μέρα, Χρυσούλα.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Καλό μεσημέρι Βάσω μας,

      Ευχαριστώ πολύ!
      Δεν υπάρχει πιο όμορφη ευλογία… και για μένα!
      Να σ’ αγκαλιάζουν χέρια που κάποτε ήταν στιβαρά και τώρα ροζιασμένα!

      Καλή συνέχεια!

      Απάντηση
  3. Χάρης Αγγελογιάννης

    “Άσπρη μαύρη η φωτογραφία,είχ’ ένα χαμόγελο μισό….” Κωστούλα Μητροπούλου-Μανώλης Μητσιάς.Πάντα χρειάζεται ένα χαρτάκι να μένει για να ζωντανεύει τις αναμνήσεις.Γιατί χωρίς αναμνήσεις δεν υπάρχει παρελθόν.

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλησπέρα σας κ. Αγγελογιάννη

    Πολύ όμορφο το σχόλιό σας!
    Μια φωτογραφία = 1000 λέξεις …

    Ανάμνηση… Ο κρίκος του παρελθόντος με το παρόν πριν τον σπάσει το μέλλον…

    Καλή σας συνέχεια!

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Μια εικόνα χίλιες λέξεις και όλες τρυφερές όπως και η καρδούλα σου αγαπημένη μου Χρυσούλα!!!Χαίρομαι πολύ να σε διαβάζω γιατί μέσα στις λέξεις σου βρίσκω πάντα κομμάτια μου!!!!Ευχαριστώ πολύ!!!!

    Απάντηση
  6. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Αγαπημένη μου Σοφία,

    Οι λέξεις που βγαίνουν απ ‘ τα γρανάζια της καρδιάς αποδίδουν το ίδιο σε όλες τις ευαίσθητες μηχανές της ψυχής μας! Χαίρομαι να διαβάζω τα σχόλιά σου και να παίρνω δύναμη από τη δύναμή σου! Ο Θεός να σε έχει καλά εσένα και όλη την οικογένειά σου! ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κυρία Μάλαμα ,

    Σας ευχαριστώ πολύ για την επιμέλεια του ποιήματός μου.

    Να είστε καλά.

    Απάντηση
    • Άννα Μάλαμα

      Δική μου η χαρά να επιμελούμαι όμορφα ποιήματα σαν το δικό σας! Τόσο συγκινητικά τρυφερό που ζεσταίνει την καρδιά!

      Απάντηση
  8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κυρία Μάλαμα

    Σας ευχαριστώ!

    Να προσθέσω πως το ποίημά μου ‘ανέβηκε’ στις 30 Αυγούστου! Καρμικό????? Ίσως…
    Την ημέρα του Αγίου αλεξάνδρου που γιορτάζει ο εμπνευστής αυτού του ποιήματος : ο πατέρας των παιδιών μου
    και παππούς των εγγονών μου!

    Και πάλι σας ευχαριστώ!

    Απάντηση
    • Άννα Μάλαμα

      Τότε νομίζω πως του κάνατε το ωραιότερο δώρο!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου