Έξω βρέχει και το διάστημα ανάμεσα στην αστραπή και τον κεραυνό μικραίνει…
Κάποιες φορές, όταν κοιτάζω τα μάτια σου, σου ορκίζομαι μπορώ να δω την ψυχή σου.
Και είναι σαν απέραντη θάλασσα, μια ουτοπία σε αυτόν τον ψεύτικο κόσμο…
Και το ξέρω πως το για πάντα δεν υπάρχει, είναι κάτι σχετικό.
Αν υπάρχει κάτι για πάντα, αυτό είναι η ψευδαίσθηση.
Το όνειρο και η ελπίδα ότι θα σε έχω εδώ για πάντα.
«Για πάντα», δυο μικρές και απλές λέξεις...
Μα για φαντάσου, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος δίχως αυτές.

_

γράφει η Κατερίννα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!