Θέλω ξανά

Δημοσίευση: 15.12.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

shoe_tree_b

Έφτασα στο τέρμα. Άφησα χαραμάδες και τρύπωσε η θλίψη, ως τα μύχιά μου. Δε με νοιάζει αν είναι μέρα, ή νύχτα. Χειμώνας, ή καλοκαίρι. Είχα όνειρα, πολλά όνειρα. Πού πήγαν τα όνειρά μου; Είχα χαμόγελο κι ένα τραγούδι έτοιμο στων χειλιών μου τις άκρες. Ποιος, και τι ζωγράφισε ανάποδα την καμπύλη του χαμόγελου στο πρόσωπό μου; Γιατί έμεινα μουγγή σαν ψάρι; Είχα ελπίδες, πολλές ελπίδες. Γιατί κρεμάστηκαν σαν κορδέλες σε δέντρων κλαδιά κι είναι έρμαια του Βοριά, πια; Είχα φωτιά στο βλέμμα κι ένα παραμύθι έτοιμο να ζω μέσα. Ποιος, και τι μου 'σβησε τη φλόγα απ' τα μάτια; Γιατί το 'σκασα απ' των παραμυθιών τη χώρα;


Θέλω πίσω τη χαρά μου, την ελπίδα, τα όνειρα και το χαμόγελό μου. Θέλω να καίγεται το βλέμμα μου, ξανά· να τραγουδήσω πάλι. Θέλω το πιο όμορφο παραμύθι να το κατοικήσω, θέλω να ξέρω αν είναι καλοκαιριού αποχαύνωση ή οργασμός χειμώνα αυτό που ζω. Θέλω, θέλω, θέλω... και μπορώ!

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Είχε περάσει κάμποσος καιρός από την τελευταία φορά που η Νίνα επισκέφθηκε το χωριό της. Είναι τώρα 15 χρόνια που έφυγε από το πατρικό σπιτάκι της για σπουδές, κι από τότε επιστρέφει μόνο σαν επισκέπτρια. Μία τα Χριστούγεννα, μία το Πάσχα και οπωσδήποτε το καλοκαίρι....

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου