Θαλασσινές ἱστορίες

27.06.2017

Ἀνάποδα τό τραγούδι τῆς θάλασσας
ἀκούσαμε καί ναυαγήσαμε
ταξίδια ἀταξίδευτα,
τρυκυμίες ἱστορίες,
κι εἶναι ἄλλοτε στην ἐπήρρεια
τῶν κυμάτων, ποῦ φέρνουν
ἀναμνήσεις παράξενα λιμάνια,
κι ἀταίριαστα ἀσπρόμαυρα σύννεφα,

κι εἶναι ἄλλοτε τῆς γλυκόλαλης θάλασσας,
τά γαλήνια θέλγητρα
ποῦ διαγράφεται μορφή
ἀγαπημένο πρόσωπο,
κι ἀστέρια φωτεινά μάτια,

ἕλεγα, ξέμπαρκος και μεθυσμένος
ἀλμύρα κι πικρό νερό,
τά πολλά λιμάνια σέ διαβρώνουν,
οἱ πολλές θάλασσες σέ βαθαίνουν
ἐμπειρία καί πελάγη μοναξιά,

ποτέ, δέν θά μάθεις τό μυστικό μας,
ποσό πολύ σ’ ἀγάπησα,
πόσο πολύ σ’ ἀγαπῶ,
στά σύννεφα το ἔγραψα,
τήν θάλασσα ἀγκάλιασα καί δάκρυσε.

_

γράφει ο Οδυσσέας Νασιόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου