Θαλασσινές ἱστορίες

27.06.2017

Ἀνάποδα τό τραγούδι τῆς θάλασσας
ἀκούσαμε καί ναυαγήσαμε
ταξίδια ἀταξίδευτα,
τρυκυμίες ἱστορίες,
κι εἶναι ἄλλοτε στην ἐπήρρεια
τῶν κυμάτων, ποῦ φέρνουν
ἀναμνήσεις παράξενα λιμάνια,
κι ἀταίριαστα ἀσπρόμαυρα σύννεφα,

κι εἶναι ἄλλοτε τῆς γλυκόλαλης θάλασσας,
τά γαλήνια θέλγητρα
ποῦ διαγράφεται μορφή
ἀγαπημένο πρόσωπο,
κι ἀστέρια φωτεινά μάτια,

ἕλεγα, ξέμπαρκος και μεθυσμένος
ἀλμύρα κι πικρό νερό,
τά πολλά λιμάνια σέ διαβρώνουν,
οἱ πολλές θάλασσες σέ βαθαίνουν
ἐμπειρία καί πελάγη μοναξιά,

ποτέ, δέν θά μάθεις τό μυστικό μας,
ποσό πολύ σ’ ἀγάπησα,
πόσο πολύ σ’ ἀγαπῶ,
στά σύννεφα το ἔγραψα,
τήν θάλασσα ἀγκάλιασα καί δάκρυσε.

_

γράφει ο Οδυσσέας Νασιόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου