Θεός με Τ-shirt και παντελόνι

14.06.2017

Εγώ είμαι όλα εκείνα,

που πίστεψες πως είναι πια πολύ αργά να σου τύχουν,

πως ποτέ κάποιος δε θα μπορούσε να σου τα δώσει.

 

Εγώ είμαι όμως ένας οικιακός "από μηχανής θεός"

που λυτρώθηκε από τους γάντζους και το ξύλινο βαρούλκο του,

κι έβγαλε τα σχοινιά και τα μεταλλικά φρένα

και σου ‘γινε, με τη Θεοφανεία του, προσιτός και προσπελάσιμος,

για σένα μόνο καθημερινός, πιστός και ακόλουθος,

χωρίς όμως ρομφαίες και σκήπτρα, χωρίς βαρύ ένδυμα πορφύρας,

αντίθετα, εγώ φοράω Τ-shirt και παντελόνι

και σκοτώνω την αναμονή τρώγοντας πατατάκια.

 

Και γίνομαι όλα εκείνα έτσι απλά,

όπως τούτες οι γραμμές σε τάξη και σε ευθεία,

σιδερωμένο από τσακίσεις πουκάμισο που ‘χει πλυθεί σε τύμπανο,

στίχοι από λιανοτράγουδο

χωρίς κοσμητικά, παρενθέσεις και υψηλά νοήματα,

με τα βασικά χρώματα τραβηγμένη καρικατούρα,

έτσι τις λέξεις μου αυτές σου τις απλώνω,

στου σώματός μου τη φυσιολογική θερμοκρασία,

σαν σε πιατέλα¸ από τις πετρίτσες, φακές καθαρισμένες,

βγαλμένες παράμερα, φτιάχνοντας βουναλάκι,

στο τασάκι με τις στάχτες και μέχρι τα νύχια μου τις ρουφηγμένες γόπες.

 

Στα λέω τώρα που περπατάω κάπου δίπλα σου,

ενώ εσύ ακόμα δε με έχεις γνωρίσει,

θα φτάσει όμως ο καιρός, θα πλησιάσει,

- να ‘χω πίστη -

και συ θα ‘ρθεις κοντά,

αλλά μέχρι τότε άφησέ με εγώ να ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά

όπως αφήνω να μπει στο δυάρι μου

από τις χαραμάδες και τις γρίλιες

το πρωινό πούσι και η φωνή του μανάβη

και όπως αφήνω απερίσκεπτα την πόρτα ξεκλείδωτη

σε καθυστερημένο τα χαράματα διαρρήκτη.

 

Αυτό τραγούδι μου μόνο θέλω να φτάσει προσευχή,

ικεσία να σχίσει τον ορίζοντα,

στον κόσμο ν’ αντηχήσει:

«Πάτερ ἡμῶν

Nam Myoho Renge Kyo

ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς

Hare Krishna, Hare Rama

ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου".

_

γράφει ο Δημήτρης Σούκουλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου