Θεός με Τ-shirt και παντελόνι

14.06.2017

Εγώ είμαι όλα εκείνα,

που πίστεψες πως είναι πια πολύ αργά να σου τύχουν,

πως ποτέ κάποιος δε θα μπορούσε να σου τα δώσει.

 

Εγώ είμαι όμως ένας οικιακός "από μηχανής θεός"

που λυτρώθηκε από τους γάντζους και το ξύλινο βαρούλκο του,

κι έβγαλε τα σχοινιά και τα μεταλλικά φρένα

και σου ‘γινε, με τη Θεοφανεία του, προσιτός και προσπελάσιμος,

για σένα μόνο καθημερινός, πιστός και ακόλουθος,

χωρίς όμως ρομφαίες και σκήπτρα, χωρίς βαρύ ένδυμα πορφύρας,

αντίθετα, εγώ φοράω Τ-shirt και παντελόνι

και σκοτώνω την αναμονή τρώγοντας πατατάκια.

 

Και γίνομαι όλα εκείνα έτσι απλά,

όπως τούτες οι γραμμές σε τάξη και σε ευθεία,

σιδερωμένο από τσακίσεις πουκάμισο που ‘χει πλυθεί σε τύμπανο,

στίχοι από λιανοτράγουδο

χωρίς κοσμητικά, παρενθέσεις και υψηλά νοήματα,

με τα βασικά χρώματα τραβηγμένη καρικατούρα,

έτσι τις λέξεις μου αυτές σου τις απλώνω,

στου σώματός μου τη φυσιολογική θερμοκρασία,

σαν σε πιατέλα¸ από τις πετρίτσες, φακές καθαρισμένες,

βγαλμένες παράμερα, φτιάχνοντας βουναλάκι,

στο τασάκι με τις στάχτες και μέχρι τα νύχια μου τις ρουφηγμένες γόπες.

 

Στα λέω τώρα που περπατάω κάπου δίπλα σου,

ενώ εσύ ακόμα δε με έχεις γνωρίσει,

θα φτάσει όμως ο καιρός, θα πλησιάσει,

- να ‘χω πίστη -

και συ θα ‘ρθεις κοντά,

αλλά μέχρι τότε άφησέ με εγώ να ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά

όπως αφήνω να μπει στο δυάρι μου

από τις χαραμάδες και τις γρίλιες

το πρωινό πούσι και η φωνή του μανάβη

και όπως αφήνω απερίσκεπτα την πόρτα ξεκλείδωτη

σε καθυστερημένο τα χαράματα διαρρήκτη.

 

Αυτό τραγούδι μου μόνο θέλω να φτάσει προσευχή,

ικεσία να σχίσει τον ορίζοντα,

στον κόσμο ν’ αντηχήσει:

«Πάτερ ἡμῶν

Nam Myoho Renge Kyo

ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς

Hare Krishna, Hare Rama

ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου".

_

γράφει ο Δημήτρης Σούκουλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου