Θυμώνω…

25.03.2017

Θυμώνω…
Θυμώνω για χάρη όλων εκείνων που ξεστόμισα, επειδή δεν άντεξα να τα κρατάω πια πίσω από τα σφιγμένα δόντια μου. Για όλες εκείνες τις λέξεις που ξεχύθηκαν απ’ τα χείλη μου και πρόδωσαν όλα όσα σου έκρυβα τόσο καιρό. Θυμώνω με το αχόρταγο βλέμμα μου, με την ασυγκράτητη αναπνοή μου, με τα τρεμάμενα χέρια μου, με τα δάκρυα που έκαιγαν, σαν από οξύ, τα μάγουλά μου…
Θυμώνω για την πόρτα που ακόμη έχω αφήσει ανοιχτή από την μέρα που έφυγες.
Δε μετανιώνω. Μα θυμώνω. Θυμώνω με την αδυναμία που σου έδειξα.
Τιμωρία των λέξεων μου;
Μια ανυπέρβλητη σιωπή. Μετά από τόσα αληθινά λόγια, τι χειρότερο θα μου άξιζε άραγε; Τι πιο καταστροφικό; Τι πιο ανελέητο;
Θυμώνω που το υπέστην. Θυμώνω που το ανέχτηκα. Θυμώνω που με πόνεσε. Που το άφησα να με πονέσει και δεν έκανα τίποτε για να του αντισταθώ.
Θυμώνω που ακόμη με πονάει αυτή η σιωπή. Γιατί αυτή η σιωπή δε δήλωσε τον θάνατο, την έχθρα, την κακία ή την αηδία. Αλλά την απουσία. Και θυμώνω με την απουσία. Με νικάει η απουσία.
Αλήθεια θυμώνω. Πραγματικά θυμώνω.
Θυμώνω που νικήθηκα από ένα τίποτα, εξαιτίας του τίποτα, που για μένα ήταν τα πάντα.

_

γράφει η Άντια Αδαμίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Θύμος. Έντονο συναίσθημα. Πίσω του όμως κρύβεται η λύπη…
    Άντια πολύ καλά έκανες και έκφρασες όλα αυτά που ένιωθες. Μην θυμώνεις με τον εαυτό σου. Η αλήθεια πονάει πολλες φορές και δεν αντέχεται. Το κάθε τι έχει και την συνέπειά του. Θα ήταν καλύτερα να σώπαινες;

    Απάντηση
    • Antia Ad

      Μερικές φορές ναι… ίσως είναι καλύτερα να σωπαίνεις…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου