Θυμώνω…

25.03.2017

Θυμώνω…
Θυμώνω για χάρη όλων εκείνων που ξεστόμισα, επειδή δεν άντεξα να τα κρατάω πια πίσω από τα σφιγμένα δόντια μου. Για όλες εκείνες τις λέξεις που ξεχύθηκαν απ’ τα χείλη μου και πρόδωσαν όλα όσα σου έκρυβα τόσο καιρό. Θυμώνω με το αχόρταγο βλέμμα μου, με την ασυγκράτητη αναπνοή μου, με τα τρεμάμενα χέρια μου, με τα δάκρυα που έκαιγαν, σαν από οξύ, τα μάγουλά μου…
Θυμώνω για την πόρτα που ακόμη έχω αφήσει ανοιχτή από την μέρα που έφυγες.
Δε μετανιώνω. Μα θυμώνω. Θυμώνω με την αδυναμία που σου έδειξα.
Τιμωρία των λέξεων μου;
Μια ανυπέρβλητη σιωπή. Μετά από τόσα αληθινά λόγια, τι χειρότερο θα μου άξιζε άραγε; Τι πιο καταστροφικό; Τι πιο ανελέητο;
Θυμώνω που το υπέστην. Θυμώνω που το ανέχτηκα. Θυμώνω που με πόνεσε. Που το άφησα να με πονέσει και δεν έκανα τίποτε για να του αντισταθώ.
Θυμώνω που ακόμη με πονάει αυτή η σιωπή. Γιατί αυτή η σιωπή δε δήλωσε τον θάνατο, την έχθρα, την κακία ή την αηδία. Αλλά την απουσία. Και θυμώνω με την απουσία. Με νικάει η απουσία.
Αλήθεια θυμώνω. Πραγματικά θυμώνω.
Θυμώνω που νικήθηκα από ένα τίποτα, εξαιτίας του τίποτα, που για μένα ήταν τα πάντα.

_

γράφει η Άντια Αδαμίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το μαγικό παγοπέδιλο

Το μαγικό παγοπέδιλο

Η Μαντώ ήταν ένα πανέμορφο κοριτσάκι έξι ετών, που το μόνο που τής άρεσε να κάνει ολημερίς και ίσως ολονυχτίς στον ύπνο της, ήταν να χορεύει. Χόρευε μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη της κάμαρας των γονιών της και ονειρευόταν τις σκηνές τών παγκόσμιων θεάτρων, υπό την...

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Θύμος. Έντονο συναίσθημα. Πίσω του όμως κρύβεται η λύπη…
    Άντια πολύ καλά έκανες και έκφρασες όλα αυτά που ένιωθες. Μην θυμώνεις με τον εαυτό σου. Η αλήθεια πονάει πολλες φορές και δεν αντέχεται. Το κάθε τι έχει και την συνέπειά του. Θα ήταν καλύτερα να σώπαινες;

    Απάντηση
    • Antia Ad

      Μερικές φορές ναι… ίσως είναι καλύτερα να σωπαίνεις…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου