Ιδανικά κι αξίες

8.03.2017

 

 

 

 

 

 

Έσκαγε ένα πονηρό χαμόγελο,
όταν, σε ευθυμίας στιγμές,
όλο καμάρι περιέγραφε
πώς στο σχολείο
ξεγελούσε τους δασκάλους
κι έτσι
με άριστα αποφοίτησε…
Και πώς αργότερα
κατάφερε ν’ απαλλαγεί απ’ τον στρατό,
λόγω κάποιας αστάθειας, λέει…
Οι έξυπνοι δεν πάνε στον στρατό!
Αν ξέρεις τους κατάλληλους ανθρώπους
και με τ’ ανάλογο αντίτιμο,
όλα τα καταφέρνεις, έλεγε...

Μα, εκεί που πιο πολύ
καμάρωνε,
ήταν όταν διηγούνταν
πώς στη δουλειά του
τα κατάφερε
μέσα από τις κομματικές του διασυνδέσεις…

Γι’ αυτό υπάρχουνε τα κόμματα!
Αν πας με τον σταυρό στο χέρι,
στο τέλος θα σου μείνει
μονάχα ο σταυρός,
έλεγε
και πνίγονταν στα γέλια…

Στις σοβαρές του συζητήσεις
όμως,
ήταν κάθετος:
Την χώρα κατατρώνε,
η διαφθορά και η αναξιοκρατία,
αποφαίνονταν!
Είναι που όλοι θέλουν να πετύχουνε τα μέγιστα,
μ’ ελάχιστη προσπάθεια!

Οι νέοι σήμερα για τίποτα δεν είναι ικανοί!
Δε δείχνουν πια κανένα ζήλο...
Κανένα σεβασμό!
Εμείς, στην εποχή μας,
είχαμε αρχές!
Εμείς,
έλεγε,
στη ζωή,
είχαμε
ιδανικά κι αξίες!

_

γράφει ο Τάσος Σ. Μάντζιος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου