Ιδανική παρουσία
κρυμμένη στο φεγγαρόφως
Οι ουρανοί χλώμιασαν...
Το ίδιο κι η όψη...
Λίμνη τ' όνομά σου
στο σπαραγμό της καρδιάς μου.
Δώρισαν οι μαγικοί σου καρποί
ζωή στην ύπαρξή μου
Τ' άψυχο νησί σε καρτερεί ακόμη...
Ίσως ακόμη νοσταλγεί τη χαραυγή...
Σκυθρωποί δρόμοι
μ' οδηγούν κοντά σου
Ίνδαλμα μακρινό του έρωτά σου!
Πέτρωσε το κορμί
μόνο σε δυο σου λέξεις
Λέξεις που έσμιξαν
στη σφαίρα της καρδιάς.

Να σε χωρέσει ο ουρανός
άραγε πως θ' αντέξει;
Πλημμύρισαν οι πόνοι
τα χρώματα μουντά
Θα νιώθεις πίκρα όταν κοιτάς
το χάραμα στη Δύση!

_

γράφει η Ναταλία Παπαδοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!