Ιστορία μίας μαύρης γάτας

18.06.2018

Σε μία γειτονιά με ανθρώπους, σχολεία, καφετέριες, μουσεία, εκεί, ζούσε και ένα μικρό γατάκι. Το χρώμα του ήταν μαύρο, τα ματάκια του ανοιχτά μπλε. Η μαμά του είχε χαθεί -ίσως και να την πάτησε κάποιο αυτοκίνητο. Ποιος ξέρει; Πρόλαβε όμως να τη ζήσει λίγες εβδομάδες. Όταν γεννήθηκε, κρύφτηκε μέσα στην αγκαλιά της μαμάς του και από το στήθος της ρούφηξε τις πρώτες εκείνες σταγόνες από γάλα. Από τα μισόκλειστα ματάκια του έβλεπε θολά έναν κόσμο περίεργο, άκουγε φασαρία, φωνές, γέλια κουνώντας τα μικροσκοπικά του αυτάκια. Η μαμά του το κουβάλαγε με το στόμα της μέσα σε έναν κήπο και το έκρυβε εκεί για να μην το δει κανείς και κινδυνεύσει. Κι εκείνο στηριζόταν στα αδύναμα ποδαράκια του και μάθαινε να περπατάει σιγά σιγά.

Και τώρα, έμεινε μόνη της. Είχε μεγαλώσει, ήταν πια μία μεγάλη γάτα που έτρεχε, σκαρφάλωνε, έπαιζε με ποντίκια και έψαχνε σε κάδους να βρει τροφή. Είχε μάθει πια να είναι προσεκτική στους δρόμους. Μία μέρα, ένα αυτοκίνητο κόντεψε να το σκοτώσει. Είχε ανακαλύψει κρυψώνες για να κρύβεται εκεί όταν έπιανε δυνατή βροχή. Πολλές φορές ερχόταν αντιμέτωπη με την κακία των ανθρώπων και τη σκληρότητά τους. Ένας μία φορά  την κλώτσησε με δύναμη επειδή τον πλησίασε και νιαούρισε. Ευτυχώς, δε χτύπησε σοβαρά. Άλλες πάλι ερχόταν αντιμέτωπη με τα χάδια και τις αγκαλιές. Περνούσε πολλές φορές μπροστά από σχολεία και τα μικρά παιδάκια όταν την έβλεπαν φώναζαν από χαρά και έτρεχαν να της τραβήξουν την ουρά. Και εκείνη νιαούριζε με θυμό επειδή ένιωθε να την πονάνε και ήθελε να τρέξει μακριά.

Το ταξίδι της μέσα στη ζωή είχε πολλές δυσκολίες, άγχη, τρέξιμο. Η αναζήτησή της για φαγητό ήταν πια μία ρουτίνα της καθημερινότητας. Πολλές φορές στεκόταν έξω από κανένα παράθυρο και νιαούριζε -μάλλον ήλπιζε σε κανένα ψαροκόκαλο ή κομμάτι κρέας. Πολλές φορές πετύχαινε ευαίσθητους ανθρώπους που της πρόσφεραν λίγο από το υστέρημά τους, άλλες πάλι την περίμενε ακόμα και ένας κουβάς με κρύο νερό. Είχε αποτυπωθεί στο κορμάκι της μικρής αυτής γάτας και η σκληρότητα εκείνη των ανθρώπων που τη χτύπησαν ή την πάγωσαν. Και έτσι, ξεκίνησε να μαθαίνει τη ζωή μέσα από τα όμορφα και τα άσχημα που της συνέβαιναν.

Μία μέρα, νιαούριζε δυνατά κάτω από ένα παράθυρο. Θυμόταν ότι εκεί έμενε μία καλή κυρία που της είχε δώσει φαγητό και κάποιες άλλες φορές. Την είδε να βγαίνει και να τινάζει κάτι ρούχα και της φώναξε. Εκείνη της πέταξε ένα κομμάτι κρέας. Και τη στιγμή που τρέχει να το περιποιηθεί με τα δόντια της, ξαφνικά, γύρω από αυτή μαζεύτηκαν ένα τσούρμο από γάτες άγριες και πεινασμένες. Εκείνη σε μία στιγμή, αφού γούρλωσε τα μάτια της και μάζεψε το σώμα της, τινάχτηκε με δύναμη, κρατώντας το κομμάτι κρέας στα δόντια της. Ήταν αποφασισμένη να μην αφήσει καμία άλλη γάτα να της αρπάξει την τροφή της. Και τρέχοντας με δύναμη, κρύφτηκε μέσα σε κάτι δέντρα, αφήνοντας τις υπόλοιπες να νιαουρίζουν και να την κυνηγάνε. Εκείνη αφού κοίταξε πίσω της, πήρε μία βαθιά ανάσα γιατί διαπίστωσε ότι τους είχε ξεφύγει. Και έτσι, αποσύρθηκε σε μία γωνιά και βυθίστηκε στην απόλαυση εκείνου του κομματιού κρέατος που περιποιήθηκαν με δύναμη τα κοφτερά της δόντια. Εκείνη την ημέρα, η ζωή της είχε διδάξει ένα σημαντικό μάθημα: να μην παραιτείται από αυτά που θέλει.

Εκείνο το βράδυ είχε κοιμηθεί στον κήπο μίας πολυκατοικίας. Ξύπνησε το πρωί και αφού τεντώθηκε, κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία ακόμα δύσκολη ημέρα. Ο καιρός φαινόταν άσχημος ήδη από το ξημέρωμα, ο ουρανός φαινόταν έτοιμος να βρέξει. Η γατούλα βγήκε να σεργιανίσει ακόμα μία ημέρα μέσα στο μυστήριο της πόλης. Ξαφνικά, μέσα στο ταξίδι της στην πόλη, βρέθηκε σε μία γειτονιά που φαινόταν να έχει έντονη κοινωνική ζωή. Αυτοκίνητα στους δρόμους, παιδάκια να τρέχουν, ζευγάρια στα παγκάκια, φωτισμός έντονος. Ξαφνικά, έφτασε ως τη μύτη της η έντονη οσμή μίας μακαρονάδας. Προσπαθώντας να ακολουθήσει τη μύτη και το ένστικτό της, βρέθηκε μπροστά από ένα πολυτελές εστιατόριο. Κόσμος μπαινόβγαινε βιαστικά και γρήγορα, οι σερβιτόροι έτρεχαν σαν τρελοί  πηγαινοφέρνοντας παραγγελίες. Η γατούλα δε δίστασε, μπήκε από εκείνη την πόρτα που είδε να μπαίνουν και τόσοι άλλοι άνθρωποι. Βρέθηκε μπροστά σε έναν τεράστιο χώρο, γεμάτο τραπέζια με πιάτα από φαγητά και ανθρώπους που έτρωγαν. Φωνές, καπνοί, φασαρίες. Εκείνη προχώρησε θαρραλέα μέσα στο χώρο ελπίζοντας πως κάποιος θα της ρίξει ένα κομμάτι φαγητό. Για καλή της τύχη πρόλαβε να αρπάξει ένα κομματάκι κρέας, πριν ο υπεύθυνος την δει και τη διώξει με θυμό από το ρεστοράν. Εκείνη το άρπαξε και το κράτησε στο δόντια της προσπαθώντας να βρει ένα ήρεμο και απομονωμένο μέρος για να το απολαύσει με την ησυχία της. Δεν προλαβαίνει να ακονίσει τα δόντια για να απολαύσει το φαγητό της και ξάφνου γύρω της εμφανίζονται τέσσερις μεγάλοι γάτοι οι οποίοι την περικυκλώνουν, ένας μάλιστα προσπαθεί να της αρπάξει το φαγητό. Δεν προλαβαίνουν να την αρπάξουν, αφού εκείνη εξαφανίζεται μεμιάς από τα μάτια τους, βγάζοντας από μέσα της όσο περισσότερη αδρεναλίνη μπορούσε.

Βρίσκει ξανά ένα μοναχικό μέρος και έναν κήπο για να μπορέσει να χαρεί έναν ήρεμο ύπνο. Δυστυχώς, οι ατυχίες δεν είχαν τελειωμό και ο ουρανός σκοτείνιασε διότι ερχόταν βροχή. Και πάλι, το γατάκι έπρεπε να βρει ένα ζεστό και μαλακό μέρος. Καταφέρνει να βρει ένα υπόστρωμα σε μία πολυκατοικία και αποκοιμιέται. Το επόμενο πρωί ανοίγει τα μάτια της και βρίσκεται μέσα σε μία ζεστή αγκαλιά, ένα παιδί το είχε αγκαλιάσει με αγάπη και τρυφερότητα. Δίπλα στη πόρτα της πολυκατοικίας υπήρχε και ένα πιάτο με φαγητό. Αρκετό φαγητό. Έτρεξε με χαρά και άρχισε να τρώει με ενθουσιασμό.

Είχε μάθει να το αγαπούν. Είχε μάθει πως και μετά από μία κακοκαιρία, μπορεί να βγει ο ήλιος ξανά.

 

_

γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη



Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου