Κατάρα και λύτρωση η Μούσα,
στα δίνει όλα μα δε σ’ αφήνει
όποτε θέλεις να τα χαρείς
σε παρασέρνει σε μία δίνη
ύστερα φεύγει και την ποθείς.


Τυχαία, μονάκριβη ζωή μου
η ευτυχία πολλά δε θέλει
μέσα στα λίγα τη συναντάς
ο ήλιος λέει, που ανατέλλει,
ότι στο τέλος φτωχός θα πας.


Χρυσάφι και πλούτη μου η Τέχνη,
που πίσω κάτι θα ‘χει αφήσει
να με θυμούνται οι ζωντανοί
όταν θα γίνω ροή στη Φύση.
Τέχνη μεγάλη και ταπεινή.

 

_

γράφει ο Ντίνος Γλαρός 

από τη συλλογή ΣΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ (ποιήματα 1997-2017)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!