Κουβέντες

20.01.2017

-Καλημέρα.
-Γιατί όρθιος;
-Πες μια καλημέρα πρώτα και μετά αρχίζεις την ανάκριση.
-Γιατί όρθιος;
-Πρέπει να περπατήσω, να προχωρήσω μπροστά.
-Γιατί μπροστά;
-Από πίσω έρχομαι.
-Και πώς ήταν;
-Ωραία ήταν! Μα είχα περιέργεια να δω πώς είναι και μπροστά.
-Είδες;
-Είδα!
-Και τώρα;
-Και τώρα, σαράβαλο πια, καρφωμένος, δεν πάω πουθενά. Ούτε μπροστά, ούτε πίσω.
-Και πως είναι τώρα;
-Τώρα κι αν είναι ωραία.
-Τι κάνεις τώρα;
-Αυτό που δεν κάνουν όλοι. Σκέφτομαι.
-Τι σκέφτεσαι;
-Γιατί σου απαντώ!
Γιατί σου λέω πράγματα!
Αφού εσύ που ρωτάς, είσαι εγώ!
Και το βλέπω, θες να συνεχίσεις να ρωτάς.
Με τι δικαίωμα; Πώς το κάνεις αυτό;
Με έναν παλιό-καθρέφτη!
Τόσο λοιπόν μεγάλη επιρροή έχει;!
Αναρωτιέμαι αν πρέπει να τον σπάσω για να σωπάσεις και εσύ, μα από την άλλη φοβάμαι τα επτά χρόνια γρουσουζιάς.
-Δεισιδαιμονίες, ναι ναι, δεισιδαιμονίες, αν θες σπάσε με να το διαπιστώσεις.
-Δεν έχω κουράγιο να το κάνω· ψέματα σου λέω, κατά βάθος φοβάμαι το μήπως, το και αν, το ίσως, το βρε μπας και... Άσε θα βρω άλλη λύση, σου είπα σκέφτομαι.
-Ναι καλά, αν σκέφτεσαι τέτοια... Κατόρθωμα!
-Ούτε μπρος ούτε πίσω...
-Εεεε σταμάτα λοιπόν, τι θες, να πάω πού; Να δω τι; Κατάντια παντού, μιζέρια παντού, φόβος παντού, παντού ανασφάλεια.
Καλά είμαι εδώ, στο τίποτα, είναι και αυτό κάτι.
-Σσς τώρα, για κοίτα καλά, με βλέπεις-δε με βλέπεις, με ακούς, με ακούς...
Σου είπα, θα βρω τη λύση.
Ένα λευκό σεντόνι μάς σκεπάζει και τους δυο, τώρα δε θα ξανασυναντηθούμε ούτε για καλημέρα. Μοιάζει νεκρική η σιγή, δεν υπάρχεις πια.
Σε σκότωσα εαυτέ μου, σε εκδικήθηκα, ήσουν αγενής και περίεργος.
Τι ευτυχία.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Μία σκληρή αντιπαράθεση που την απόλαυσα Σοφία. Μου άρεσε πάρα πολύ!!! Δυναμικό … έντονο!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ Άννα για τα καλά σας λόγια

      Απάντηση
  2. ANNA MONOΓΥΙΟΥ

    Με εξέπληξες Σοφία μου ,και εις ανώτερα ,δυναμικός διάλογος με τον εαυτό σου, ο νικητής; …………Εσύ!!!

    Απάντηση
    • Sofia kaporani

      Το ελπίζω Άννα

      Απάντηση
  3. Miltiadis

    Μπραβο κορη μου.Εκπληκτικος διαλογος.

    Απάντηση
    • Sofia kaporani

      Ευχαριστώ μπαμπά και μαμά ????

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστικός ο διάλογος- μονόλογός σου Σοφία μου… μπράβο σου!!! Έχει ανάγκη ο άνθρωπος να μιλάει με τον εαυτό του…να τον βάζει ενίοτε απέναντι από τον καθρέφτη για τον επιπλήξει ή να τον επιβραβεύσει. Η αυτογνωσία, μας βοηθάει να πάμε παρακάτω!!! Την αγάπη μου❤️!!!

    Απάντηση
  5. Σοφία Σκλείδα

    Μπράβο Σοφία μου!Μια υπέροχη αυτοβύθιση!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου