Κάλεσμα

18.01.2018

Κάτω απ’ τον πολύπτυχο ιωνικό χιτώνα σου

πάλλεται η λευκή μαρμάρινη καρδιά σου.

Στης Δύσης το ταξίδι αναζητάς

νούμερα, και  σιντέφια,

το ξύλινο το άλογο, κουφάρι σαπισμένο.

Τώρα, που η Σκύλλα και η Χάρυβδη ζωντάνεψαν,

αναζητάς τον Οδυσσέα,

να σ’ οδηγήσει στην Ιθάκη.

Μα ο ’Δυσσέας  έφυγε για τόπους μακρινούς

και τούτη τη φορά αποζητά τη λησμονιά:

οι κόλποι, οι όρμοι,

τα ακρογιάλια τα δαντελωτά,

τα ιστορικά βουνά,

τα κρίματα,

όλα στη λήθη.

Παλεύει τα στοιχειά χωρίς συντρόφους,

μάχεται στη ζωή με κρατημένη αναπνοή, σαν μακροβούτι,

ώσπου να βγει και να πατήσει στη στεριά.

Κι εσύ, θλιμμένη, αφήνεις ένα δάκρυ να κυλά,

να μπλέκεται με τους περίτεχνους βοστρύχους σου,

να λάμπει, αστέρι φωτεινό,

να τον καλεί να ξαναρθεί,

σε μια πατρίδα, που πάντα τον προσμένει.

Το ποίημα απέσπασε το Β΄ Βραβείο  στο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ενηλίκων της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών.

_

γράφει η Μάρθα Δήμου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Ευχαριστώ θερμά το βιβλίο.νετ και την Άννα Μάλαμα για την επιμέλεια και την όμορφη εικόνα που πλαισίωσε το ποίημά μου.

    Απάντηση
    • Μάρθα Δήμου

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Λένα μου , τα λόγια σου με τιμούν ιδιαίτερα. Έχεις την αγάπη μου.

      Απάντηση
  2. Θεοδώρα

    Συγχαρητήρια για το βραβείο κ για το ποίημα!αγγίζει τις ψυχές μας..
    Κ εις ανώτερα!

    Απάντηση
    • Μάρθα Δήμου

      Ευχαριστώ πολύ Θεοδώρα μου.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου