Select Page

Κάπου χάθηκες

Κάπου χάθηκες

Δεν το καταλαβαίνω. Τις τελευταίες μέρες όλα κυλάνε τόσο γρήγορα που, ίσα που προλαβαίνω να εστιάσω. Οι ρόλοι μας εναλλάσσονται κουραστικά πια και τους σιχάθηκα. Με τρομάζεις, ξέρεις.
Πόσο καλοί ηθοποιοί γίναμε... Τόσο που περνάς από μπροστά μου κάθε μέρα και δε σε αναγνωρίζω. Μιλάς και τίποτα δεν μου θυμίζει από εσένα ο τόνος της φωνής σου, ούτε κι αυτά που λες.
Καθώς τραβάω για το σχολείο περνάω μπροστά από τα καφέ κι άθελά μου βλέπω την αντανάκλασή μου στις τζαμαρίες. Έτσι νομίζω, δηλαδή. Δεν την αναγνωρίζω. Μη λέω μόνο για σένα. Ίσως αυτό το τζάμι να 'ναι ελαττωματικό. Στο επόμενο ένα άλλο προσωπείο καθρεφτίζεται, φανερά φτιαγμένο από τα ίδια χέρια. Ίσως εγώ είμαι ελαττωματική.
Στη πόρτα του σχολείου τα κάγκελα σχηματίζουν ένα "Γ" και ένα "Κ" δίπλα δίπλα. Χθες το παρατήρησα. Μάλλον χθες άκουσα μια φωνή να το συνειδητοποιεί ενθουσιασμένη. Τι να σημαίνει.. Να θυμηθώ να ρωτήσω τον διευθυντή αύριο.
"Γενικό Κρατητήριο" λέει κάποιος. Ανατριχιάζω κάτω απ' την πανοπλία μου. Πόσο κουραστικές γίναν αυτές οι "αναλύσεις". Πόσο κουρασμένοι είμαστε όλοι μας και πόσο καλά το κρύβουμε κάτω από καλήμερες και ψυχαναγκαστικά αστεία.
Όλοι μιλάνε. Φωνάζουν. Δεν λένε τίποτα. Κι εγώ μιλάω. Δεν λέω τίποτα. Ακούω ξαφνικά το όνομά μου και γυρίζω. Εκείνη με κοιτάζει στα μάτια. Δεν μιλάει. Μου λέει τα πάντα. Της απαντάω τα πάντα και κατεβάζω το κεφάλι.  Εμείς ανέκαθεν καταλαβαίναμε. Η ίδια είχε γράψει στο θρανίο μου τη περασμένη χρονιά: "Υπομονή, τελειώνουμε. Και θα τελειώσουμε, και από 'δω θα φύγουμε και τότε θα αρχίσει η ζωή μας". Τώρα είμαστε στην τελική ευθεία. Δεν είναι ευθεία.. Ποιος καταλαβαίνει; Πότε σταματήσαμε να εξουσιάζουμε τη ζωή μας; Γιατι διαβάζεις αυτά που γράφω; Καμιά συνοχή δεν έχουν.
Σε κάθε λέξη σου φέρνω στο νου μου την εικόνα  κάποιου να κουνά δεξία αριστερά τα χέρια και κάποιου άλλου από απόσταση να τον χαιρετά με χαμόγελο. Χαμογελάει στ' αλήθεια; Μα δεν καταλαβαίνει ότι πνίγεται; Δεν άντεξε, ούτε κι αυτός θα αντέξει. Στο μυαλό μου. Πλάθω ένα δραματικό τέλος με την ελπίδα η πραγματικότητα να μας βγει το αντίθετο.
Εμείς θα αντέξουμε, το θέμα είναι πώς. Καταντήσαμε κινηματογράφος και μάλιστα βουβός. Χωρίς επεξηγήσεις. Χωρίς μουσική στο background πάρα μόνο τα γέλια των θεατών. Ειρωνεία. Μα τελοσπάντων, ποιοί είναι αυτοί οι θεατές που γελάνε με τη κατάντια μας;
Αύριο, ξέρεις, θα περάσω τους ίδιους δρόμους με τις ίδιες τζαμαρίες.
Αύριο θα μιλήσεις με τον ίδιο τόνο και θα πεις άλλα από αυτά που θες να πεις.
Αύριο το Γενικό Κρατητήριο θα γεμίσει πάλι από τις αιχμάλωτες ψυχές μας.
Θα χαιρετηθούμε εξ αποστάσεως κι ύστερα θα συνεχίσουμε να προχωράμε προς το χημείο ή την αίθουσα. Ή δεν θα συνεχίσουμε.
Αύριο όλοι θα μιλάνε και κανείς δεν θα λέει τίποτα εκτός από εμάς, που δεν θα μιλάμε. Ποιοι είμαστε εμείς;
Όλα κυλάνε γρήγορα. Γιατί διαβάζεις αυτά που γράφω;

_

γράφει η  Elena 

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!