Κάστρα απόρθητα

29.12.2016

 

Απόψε μένω σπίτι

παραμονή των τετράστιχων αστεριών

και των πελιδνών οραμάτων.

Αύριο πορεύομαι στη σύναξη

των αγίων του Δεκέμβρη

εξαγνισμένη από το φως του χιονιού

όπως λευκάζει πάνω στην επιφάνεια

των μαρμάρων της φυλής μου

αντανακλώντας αιώνιες αλήθειες μόνο.

Χορεύουν ξέφρενο χορό

οι πρώτες του χειμώνα νύμφες

γύρω απ' της ιστορίας τα διάσελα.

Πάλλευκα εκείνα στέκουνε

κάστρα απόρθητα

στις ποικιλώνυμες σειρήνες

που τα κοντοζυγώνουν

ουρλιάζοντας της ανομίας το όνομα.

Ως πότε όμως;

Πολλοί οι προδότες αναμεταξύ μας.

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου