Select Page

Κάτι τέτοιες ώρες…

Κάτι τέτοιες ώρες…

Κάτι τέτοιες ώρες σε αγαπώ περισσότερο. Παίρνεις το σχήμα των λέξεών μου. Τους ήχους μου. Ξεπηδάς από την άκρη των ματιών μου και φτιάχνεις μια όραση. Ναι μια όραση. Από εκείνες που κινούνται στον αέρα. Ταξιδεύουν σα πούπουλα που απαλά ανεβοκατεβαίνουν με τη θέληση ενός ανέμου κρυφού. Σα σκόνη που μόνο ο ήλιος μπορεί να δει. Κι εσύ σαν ήλιος τη σκόνη τη δική μου φωτίζεις. Σαν να ξεσκονίζεις τη μάσκα που χρόνια φορώ. Κάτι τέτοιες ώρες σε αγαπάει περισσότερο ολόκληρο το σώμα μου. Σε ποθεί. Σε αναζητεί. Σαν παζλ που θέλει να ενωθεί. Σα να υπάρχει η εικόνα η ίδια, μονάχα αν ακουστεί εκείνο το ανεπαίσθητο κλικ που ενώνει τα κομμάτια μας.  Σα να φωνάζει το δικό μου σώμα. Σα να απαντά το δικό σου. Δυο σώματα μόνα τους που με την ηχώ τους παλεύουν σε άδεια δωμάτια του νου. Κάτι τέτοιες ώρες σε αγαπά περισσότερο η ψυχή μου. Σαν πλήκτρα ενός πιάνου και σαν χορδές ενός βιολιού, χοροπηδάς στις νότες εκείνες που συνθέτουν την φριχτή μου μελωδία. Μια ασυμφωνία που αγαπώ. Μια συμφωνία που παλεύω να ζήσω. Νύχτες και μέρες που έξω από το μπαλκόνι της ψυχής στέκει ένα τραγούδι παγωμένο και γνωστό που αφήνω να ονομάζεται άγνωστο. Επίτηδες μου λες ψιθυριστά. Κατά λάθος σου απαντώ. Σαν παιδί που μόλις το μάλωσες. Κάτι τέτοιες ώρες σαν μέρες και σαν χρόνια, σαν χρόνια και αιώνες ή σαν απλά φευγάτα και περαστά δευτερόλεπτα -σου το ‘πα- σε αγαπώ περισσότερο…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

6 Σχόλια

  1. sofia25164

    “Κάτι τέτοιες ώρες” Τυχεροί όσους μας άγγιξαν, όσοι τις ανταμώσαμε!!! Όταν ο έρωτας γίνεται λέξεις, ήλιος, παζλ που γυρεύει να ενωθεί, νότα ή ψίθυρος…αξίζει να γεμίζει και να φωτίζει τη ζωή μας!!! Το ερωτεύτηκα το κείμενό σου Μάχη μου…
    Σ’ ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κάτι τέτοιες ώρες τα μολύβια μας σταματούν να γράφουν και …απλά θαυμάζουν το εύρος της έμπνευσής σου!
    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!!!

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    “Μια ασυμφωνία που αγαπώ. Μια συμφωνία που παλεύω να ζήσω. Νύχτες και μέρες που έξω από το μπαλκόνι της ψυχής στέκει ένα τραγούδι παγωμένο και γνωστό που αφήνω να ονομάζεται άγνωστο.”

    Μάχη εύγε!!! Αγάπη… σε μαθαίνει να αναπνέεις, να ζεις, να σε γνωρίζεις, να σε μαγεύεις, να ερωτεύεσαι αυτά τα μικροσκοπικά κομμάτια του καθρέφτη, να τα ενώνεις, να σε ταξιδεύεις στα απέραντα των γλάρων δειλινά, στα μεγάλα κύματα του νου και στα όρη της ψυχής σου…

    Απάντηση
  4. Ασημινα Λεοντη

    ..κομματια ψυχης που ζωντανευουν απο την εμπνευση της αγαπης…!
    Θαυμασιο!!!!!!!!!!!!!!
    Καλη συνεχεια!!!!

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Κάτι τέτοιες ώρες είναι που αξίζει να διαβάσεις τόσο όμορφες φράσεις που αντιπροσωπευουν την αγάπη. Πολύ όμορφο Μάχη!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!