Select Page

Κάτι υπάρχει ανάμεσά μας

Κάτι υπάρχει ανάμεσά μας

Η Θάλεια βρισκόταν στο σπίτι της, λίγο πριν φύγει για το αεροδρόμιο. Θα πήγαινε ένα ταξίδι για επαγγελματικούς λόγους στην Ιταλία. Πριν φύγει, όμως, για το εξωτερικό ήθελε να γράψει ένα γράμμα και να το δώσει σ' ένα πολύ αγαπημένο της πρόσωπο. Συγκεκριμένα, το γράμμα αυτό ήθελε να το διαβάσει ένας άντρας που ήταν ερωτευμένη μαζί του και εκείνος δεν γνώριζε τίποτα γι' αυτά τα συναισθήματά της. Ο άντρας αυτός ήταν ένας άνθρωπος από το φιλικό της περιβάλλον, που τον έλεγαν Ορέστη.

Η Θάλεια ξεκίνησε να γράφει το γράμμα της, λέγοντάς του "Όρέστη μου, σου γράφω αυτό το γράμμα και μάλλον όταν το διαβάσεις θα βρίσκομαι αρκετά πιο μακριά στο εξωτερικό, στην Ιταλία. Το ξέρεις ότι για μένα είσαι ο καλύτερος μου φίλος και ο άνθρωπος που ήταν δίπλα μου σ' όλες τις ευχάριστες, αλλά και στις δύσκολες στιγμές μου. Ήθελα να σ' ευχαριστήσω γι' αυτό, γιατί η φιλία σου ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να μου κάνεις! Και θέλω ακόμα να σου πω ότι σ' αγαπώ πολύ, αλλά όχι μόνο σαν φίλο μου. Τον τελευταίο καιρό που κάναμε παρέα και η φιλία μας έγινε ακόμα πιο δυνατή, μέσα από κάποιες καταστάσεις, άρχισα να νιώθω ότι κάτι υπάρχει ανάμεσά μας και δεν εννοώ μόνο φιλικά! Αν και εσύ, ένιωσες το ίδιο με μένα θα περιμένω την απάντησή σου, όποια και αν είναι αυτή, σε κάποιο γράμμα σου. Ακόμα και στην Ιταλία που θα βρίσκομαι, η σκέψη μου θα είναι μαζί σου! Σου γράφω εδώ και την διεύθυνση του ξενοδοχείου που θα μένω στην Ιταλία. Πρέπει να πάω εκεί για κάποιους επαγγελματικούς λόγους, αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα γυρίσω στην Ελλάδα και ελπίζω να τα πούμε από κοντά. Σε φιλώ και σου στέλνω την αγάπη μου".

Αφού έβαλε το γράμμα της σ' ένα φάκελο και ήταν έτοιμη να φύγει, κατευθύνθηκε πρώτα με το αυτοκίνητό της στο σπίτι του Ορέστη για να το αφήσει εκεί. Ήξερε ότι εκείνη την ώρα ο Ορέστης θα έλειπε από το σπίτι του, γιατί θα έβγαινε έξω για καφέ με κάποιους φίλους του. Πράγματι, λοιπόν, έφτασε στο σπίτι του Ορέστη και έριξε το γράμμα κάτω από την πόρτα του. Μετά ξαναμπήκε στο αυτοκίνητό της για να πάει στο αεροδρόμιο.

Εν τω μεταξύ, όμως, ο Ορέστης επέστρεψε στο σπίτι του αρκετά νωρίτερα από την έξοδό του. Διάβασε το γράμμα που του είχε αφήσει η Θάλεια και τότε χαμογέλασε αυθόρμητα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε ήταν ότι και εκείνος την αγαπάει πολύ και όχι μόνο φιλικά! Και αμέσως μετά, πήγε στο αυτοκίνητό του για να προλάβει την Θάλεια στο αεροδρόμιο.

Μετά από λίγη ώρα, ο Ορέστης είχε φτάσει στο αεροδρόμιο. Η πτήση για την Ιταλία δεν είχε γίνει ακόμα και άρχισε να ψάχνει μέσα στο πλήθος από τον κόσμο για την Θάλεια. Και πράγματι, μετά από λίγο βρέθηκαν να κοιτάει ο ένας τον άλλον από μια μικρή σχετικά απόσταση, μέσα στον χώρο εκεί. Τότε ο Ορέστης επιταχύνοντας λίγο το βήμα του  πλησίασε την Θάλεια και αφού αγκαλιάστηκαν της είπε "Δεν θέλω να φύγεις για την Ιταλία, γιατί σε θέλω εδώ μαζί μου και δεν εννοώ μόνο φιλικά!". Και η Θάλεια του απάντησε "Και εγώ αγάπη μου, σε θέλω μαζί μου, δεν πρόκειται να φύγω μακριά σου και δεν θα πάω στην Ιταλία!".

Από εκείνη την ημέρα η Θάλεια και ο Ορέστης ήταν μαζί σαν κανονικό ζευγάρι και ήταν πολύ αγαπημένοι και αχώριστοι οι δυο τους. Όπως αποδεικνύεται και μέσα από αυτή την ιστορία, η πραγματική αγάπη έχει πολύ μεγάλη δύναμη και είναι το πιο ξεχωριστό και αληθινό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κάποιος άνθρωπος!

_

γράφει η Μαρία Μακαβέλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!