Κάτι υπάρχει ανάμεσά μας

30.04.2017

Η Θάλεια βρισκόταν στο σπίτι της, λίγο πριν φύγει για το αεροδρόμιο. Θα πήγαινε ένα ταξίδι για επαγγελματικούς λόγους στην Ιταλία. Πριν φύγει, όμως, για το εξωτερικό ήθελε να γράψει ένα γράμμα και να το δώσει σ' ένα πολύ αγαπημένο της πρόσωπο. Συγκεκριμένα, το γράμμα αυτό ήθελε να το διαβάσει ένας άντρας που ήταν ερωτευμένη μαζί του και εκείνος δεν γνώριζε τίποτα γι' αυτά τα συναισθήματά της. Ο άντρας αυτός ήταν ένας άνθρωπος από το φιλικό της περιβάλλον, που τον έλεγαν Ορέστη.

Η Θάλεια ξεκίνησε να γράφει το γράμμα της, λέγοντάς του "Όρέστη μου, σου γράφω αυτό το γράμμα και μάλλον όταν το διαβάσεις θα βρίσκομαι αρκετά πιο μακριά στο εξωτερικό, στην Ιταλία. Το ξέρεις ότι για μένα είσαι ο καλύτερος μου φίλος και ο άνθρωπος που ήταν δίπλα μου σ' όλες τις ευχάριστες, αλλά και στις δύσκολες στιγμές μου. Ήθελα να σ' ευχαριστήσω γι' αυτό, γιατί η φιλία σου ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσες να μου κάνεις! Και θέλω ακόμα να σου πω ότι σ' αγαπώ πολύ, αλλά όχι μόνο σαν φίλο μου. Τον τελευταίο καιρό που κάναμε παρέα και η φιλία μας έγινε ακόμα πιο δυνατή, μέσα από κάποιες καταστάσεις, άρχισα να νιώθω ότι κάτι υπάρχει ανάμεσά μας και δεν εννοώ μόνο φιλικά! Αν και εσύ, ένιωσες το ίδιο με μένα θα περιμένω την απάντησή σου, όποια και αν είναι αυτή, σε κάποιο γράμμα σου. Ακόμα και στην Ιταλία που θα βρίσκομαι, η σκέψη μου θα είναι μαζί σου! Σου γράφω εδώ και την διεύθυνση του ξενοδοχείου που θα μένω στην Ιταλία. Πρέπει να πάω εκεί για κάποιους επαγγελματικούς λόγους, αλλά με την πρώτη ευκαιρία θα γυρίσω στην Ελλάδα και ελπίζω να τα πούμε από κοντά. Σε φιλώ και σου στέλνω την αγάπη μου".

Αφού έβαλε το γράμμα της σ' ένα φάκελο και ήταν έτοιμη να φύγει, κατευθύνθηκε πρώτα με το αυτοκίνητό της στο σπίτι του Ορέστη για να το αφήσει εκεί. Ήξερε ότι εκείνη την ώρα ο Ορέστης θα έλειπε από το σπίτι του, γιατί θα έβγαινε έξω για καφέ με κάποιους φίλους του. Πράγματι, λοιπόν, έφτασε στο σπίτι του Ορέστη και έριξε το γράμμα κάτω από την πόρτα του. Μετά ξαναμπήκε στο αυτοκίνητό της για να πάει στο αεροδρόμιο.

Εν τω μεταξύ, όμως, ο Ορέστης επέστρεψε στο σπίτι του αρκετά νωρίτερα από την έξοδό του. Διάβασε το γράμμα που του είχε αφήσει η Θάλεια και τότε χαμογέλασε αυθόρμητα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε ήταν ότι και εκείνος την αγαπάει πολύ και όχι μόνο φιλικά! Και αμέσως μετά, πήγε στο αυτοκίνητό του για να προλάβει την Θάλεια στο αεροδρόμιο.

Μετά από λίγη ώρα, ο Ορέστης είχε φτάσει στο αεροδρόμιο. Η πτήση για την Ιταλία δεν είχε γίνει ακόμα και άρχισε να ψάχνει μέσα στο πλήθος από τον κόσμο για την Θάλεια. Και πράγματι, μετά από λίγο βρέθηκαν να κοιτάει ο ένας τον άλλον από μια μικρή σχετικά απόσταση, μέσα στον χώρο εκεί. Τότε ο Ορέστης επιταχύνοντας λίγο το βήμα του  πλησίασε την Θάλεια και αφού αγκαλιάστηκαν της είπε "Δεν θέλω να φύγεις για την Ιταλία, γιατί σε θέλω εδώ μαζί μου και δεν εννοώ μόνο φιλικά!". Και η Θάλεια του απάντησε "Και εγώ αγάπη μου, σε θέλω μαζί μου, δεν πρόκειται να φύγω μακριά σου και δεν θα πάω στην Ιταλία!".

Από εκείνη την ημέρα η Θάλεια και ο Ορέστης ήταν μαζί σαν κανονικό ζευγάρι και ήταν πολύ αγαπημένοι και αχώριστοι οι δυο τους. Όπως αποδεικνύεται και μέσα από αυτή την ιστορία, η πραγματική αγάπη έχει πολύ μεγάλη δύναμη και είναι το πιο ξεχωριστό και αληθινό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κάποιος άνθρωπος!

_

γράφει η Μαρία Μακαβέλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ένας γιατρός για μένα

Ένας γιατρός για μένα

Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του Ιπποκράτειου, όπου υπηρετούσε ως νοσηλεύτρια. Το ίδιο ανοιξιάτικο πρωινό, η...

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

Οικογένεια Αλλουγιαλλούρη

-Χαμήλωσέ το ρε Μαρία, μας πήρες τ’ αυτιά, μαμά πες της κάτι. -Μαρία χαμήλωσέ το! Η Μαρία επιδιδόταν στις χορευτικές της φιγούρες, στο σαλόνι απτόητη. Είχε τοποθετήσει το τραπέζι στην άκρη και στρίμωξε τις καρέκλες της τραπεζαρίας, ώστε να έχει περισσότερο χώρο. Ήθελε...

Αιώνια ομορφιά

Αιώνια ομορφιά

Ο ήλιος έλουζε με τις καυτές μεσημεριανές ακτίνες του, το όμορφο σμαραγδένιο νησί του. Η θάλασσα φαινόταν από ψηλά τόσο γαλήνια και κρυστάλλινη, σαν θελκτικό θηλυκό που σκορπάει τον πόθο. Έτσι ένιωθε κι ο Δημήτρης βλέποντάς την, ανυπομονούσε να σχολάσει, για να...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου